Screw. Because fags can read.

Επιστολή διαμαρτυρίας

2011-07-25T02:47:00.001+03:00

Ονομαζομαι Στελλα Π.......,ειμαι τρανσεξουαλ-γυναικα και ζω μονιμα θεσσαλονικη!
Αναγκαστικα ζω απο την πορνεια,και εργαζομαι στην οδο γιαννιτσων (κολλετη) στην θεσσαλονικη!
Απο την εκλογη του ο δημαρχος θεσσαλονικης εξηγγειλε οτι θα κανει γειτονεια της πορνειας,με αποτελεσμα να ξεσηκωσει τους κατοικους της περιοχης και να εχουμε επι ενα χρονο ,πορειες,διαμαρτυριες,κυνηγητο ειδικα στις πορνες
σε ολο αυτο συμμετειχε η αστυνομια με συνεχεις προσαγωγες ,αποτελεσμα να εξαφανιστουν οι πορνες ολες
Εγω και αλλες περιπου 8 τρανς δουλευαμε στα στενα πισω απο τον ΟΠΑΠ που δεν εχει οικοδομες και κοσμο ,(εφαπτετε με την νεα δυτικη εισοδο της πολης)
Την τελευταια εβδομαδα εχει ερθει το δεκαμελες αστυνομικο και μας διωχνει (απο δημοσιο χωρο?)
μας απειλει με προσαγωγες ενω περνει παρανομα το μερος των κατοικων
Οπως ξερετε ειδικα οι τρανσεξουαλ δεν εχουμε περιθωριο να κανουμε αλλη δουλεια στην ελλαδα και λογο κρισης και λογο ιδιαιτεροτητας
Παρανομα η αστυνομια διωχνει ελληνες πολιτες απο δημοσιο χωρο ρατσιστικα,δηλαδη οποια ειναι τρανς απαγορευεται να ειναι σε καποιο χωρο?
παιρνει θεση υπερ ενος η αλλου σε αντιδικια πολιτων πραγμα που απαγορευεται απο το νομο
ολα αυτα μα εχουν φερει σε τραγικη κατασταση,οντας κυνηγιμενες
δεν ξερουμε τι αλλο να κανουμε
Στηνουν την κλουβα απο νωρις εως τις 2 το πρωι,οπως καταλαβαινετε αυτο απομακρινει τους παντες στην περιοχη
Δεν ζητουμε διευκολινση σε κατι ,ζηταμε τα ιδια δικαιωματα με ολους τους πολιτες!
Σε μια τελευταια προσωπικη προσπαθεια ,εχω φτασει στην αποφαση να ζητησω ασυλο Στην τουρκια μεσω του προξενειου ,για να δημιουργισω μειζων θεμα!
Παρακαλω θα θελαμε την συμπαρασταση σας σαν ομαδα και σαν ατομα που ζουν με τις ιδιες συνθηκες πολιτων τριτης κατηγοριας!

Ευχαριστω

Π. Στελλα

Μαργαρίτα Δρούτσα

2011-07-19T19:58:00.000+03:00

του Ανδρέα Ιωαννίδη

Μαργαρίτα σε ακούμε καθημερινά στο Love Radio μαζί με τον Τάσο Τρύφωνος από τις 4 μέχρι τις 7. Από ποια ηλικία άρχισες να ασχολείσαι με το ραδιόφωνο;

Άρχισα να ασχολούμαι γύρω στο 1988 παράλληλα με το σχολείο. Αρχικά έκανα μουσική επιμέλεια στη ραδιοφωνική εκπομπή της μητέρας μου και κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα, με πρώτο σταθμό τον Flash 9.61. Για αρκετά χρονιά δούλεψα εκεί σαν μουσική επιμελήτρια και κατόπιν ραδιοφωνικός παράγωγος, αλλά και ως δισκοθηκάριος, γιατί τότε, ναι, ήταν η χρυσή εποχή του βινύλιου. Αργότερα δούλεψα στον Αθηνά 9.84, ξανά στον Flash 9.61, στον Eva fm, στην πρώτη επιχειρηματική ραδιοφωνική απόπειρα της Ρούλας Kορομηλά και από το καλοκαίρι του 2005 μέχρι τώρα, στον ερωτά σταθμό Love Radio 97,5.

Δεν γίνεται εκνευριστικός ο Τάσος, όταν το παίζει ξερόλας;

Ώρες και φόρες γίνεται πάρα πολύ. Από την άλλη διασκεδάζω αυτή τη “διδαχή του” γιατί είναι με πάρα πολύ χιούμορ και νομίζω ότι το καταλαβαίνει και ο ακροατής. Άσε που το 'χω συνηθίσει και αν το κόψει... θα κοπώ... (γέλια)

Ποια είναι η ανταπόκριση του κόσμου στην εκπομπή σας; Τι feedback λαμβάνετε;

Ευτυχώς ο κόσμος μετά από τρεισημισι χρονιά δείχνει με τα μηνύματα του από όλη την Έλλαδα, την Κύπρο και από όλο τον κόσμο ότι δε μας έχει βαρεθεί. Αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό για εμάς. Βέβαια και εμείς προσπαθούμε όσο μπορούμε να ανανεωνόμαστε με καινούργιες ιδέες, ρουμπρίκες κτλ.Υπάρχουν βεβαία και κάποια μηνύματα σε αυτά τα χρόνια, που διαφωνούν με μια συγκεκριμένη στάση που έχουμε στο προφίλ της εκπομπής μας, όμως σε σχέση με την πλειοψηφία δεν ανταποκρίνονται ούτε στο ελάχιστο. Όμως σεβόμαστε και αυτές τις απόψεις γιατί μετράνε όλες οι κριτικές για εμάς. Και οι θετικές και οι αρνητικές.

Ένα μεγάλο μέρος των ακροατών του Love Radio είναι γκέι και λεσβίες. Πιστεύεις ότι θα έπρεπε να δημιουργηθεί μια εκπομπή αποκλειστικά για αυτό το κοινό;

Όχι βέβαια. Δεν πρόκειται για ξεχωριστή ομάδα ανθρώπων, όποτε γιατί να υπάρχει μια ειδική εκπομπή;... Το θεωρό απαράδεκτο. Είμαστε όλοι το ίδιο. Το ότι κάποιοι άνθρωποι έχουν διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις, όχι τις δεδομένες, δε σημαίνει ότι δε συγκαταλέγονται στην ίδια κάστα ανθρώπων. Θεωρό γελοία και κομπλεξικά αυτά τα κολλήματα κάποιων.

Πιστεύεις ότι η ομοφυλοφιλία πουλάει;

Η ομοφυλοφιλία δεν είναι ατραξιόν για να πουλήσει. Άπλα επειδή στα μάτια κάποιων δεν είναι το πιο σύνηθες φαινόμενο, νιώθουν ότι συμβαίνει κάτι ανατρεπτικό, κάτι σούπερ ουάου.
Το φιλί της Britney και της Madonna πριν λίγα χρονιά και στα πλαίσια μιας συναυλίας έκανε τον γύρο του κόσμου και όχι μόνο αυτών των stars. Γιατί έγινε και γίνεται τέτοιος ντόρος;
Γιατί ουσιαστικά είναι πολύ λίγοι αυτοί που είναι πραγματικά απελευθερωμένοι και που στα μάτια τους φαντάζει ως απολύτως φυσιολογικό. Δεν θυμάμαι να έκανε το γύρο του κόσμου το πρώτο δημόσιο φιλί του Brad και της Αντζελίνας!

Πες μας μερικά πράγματα για τη σχέση σου με τους γκέι; Πιστεύεις ότι είσαι γκέι είδωλο;
Το πιστεύω. Έτσι θέλω τουλάχιστον. Και είμαι πολύ περήφανη. Έχω πολλούς, πάρα πολλούς φίλους και γνωστούς γκέι. Άντρες και λιγότερες γυναίκες γιατί απλά έτσι έτυχε. Περνάμε τέλεια μαζί. Είναι πολύ χαρισματικοί, έξυπνοι, ευαίσθητοι, κάλοι άνθρωποι, καλοί φίλοι και ξέρουν να περνάνε καλά. Οι περισσότεροι είναι απενοχοποιημένοι για την ερωτική τους στάση ζωής.
Γιατί είναι και κάποιοι και όχι μόνο δικοί μου γνωστοί και φίλοι, που η οικογένεια ,το περιβάλλον, τους έχει κάνει να αισθάνονται άσχημα για αυτό που είναι, σε σημείο να μην το παραδέχονται ουσιαστικά ούτε στον ίδιο τους τον εαυτό και αυτό τους κάνει να ζούνε δυστυχισμένα ουσιαστικά. Το θεωρώ τραγικό.

Αν υπήρχε ένα γκέι κόμμα θα το ψήφιζες;

Είπα και στην αρχή της συνέντευξης ότι δε διαχωρίζω τους γκέι από όλους τους άλλους, άρα, γιατί ένα γκέι κόμμα; Υποθετικά τελείως όμως αν με ρωτάς, σου απαντώ ότι φυσικά και θα το ψήφιζα. Θα ήταν ίσως το μοναδικό αληθινό κόμμα γιατί δε θα είχε τίποτα να κρύψει. Όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Ποια είναι η άποψη σου για τους γάμους μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου;

Με τα χίλια! Γιατί να μην ενωθούν με τα δεσμά του γάμου δύο άνθρωποι του ίδιου φύλου, αν αγαπιούνται; Γιατί να θεωρείται έγκλημα, αδίκημα και να έχει απαγορευτεί από τις περισσότερες χώρες; Επειδή ο Θεός έπλασε τον Αδάμ και την Εύα; Ο Θεός μας αναγνωρίζει όλους σαν παιδιά του και ο ναός του, η εκκλησία δηλαδή, δέχεται όλους τους ανθρώπους.

Πιστεύεις ότι πρέπει να επιτρέπεται η υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάρια; Και γιατί;
Καλύτερα ένα παιδί να είναι μέλος μιας δεμένης,αρμονικής και ευτυχισμένης gay οικογενείας,παρά μιας οικογένειας ετερόφυλης με έναν από τους δυο γονείς να αδιαφορεί, ή να εκδηλώνει βια ή να έχει εξαρτήσεις που οδηγούν αργά η γρήγορα το παιδί σε χιλιάδες ψυχολογικά προβλήματα. Και έχουμε ακούσει και έχουμε δει πολλές τέτοιες καταστάσεις. Όπως πιο σπάνια, αλλά έχουμε δει, παιδιά gay γονιών να είναι πολύ ευτυχισμένα και ψυχικά υγιή.

Το Athens Pride βοηθάει στην απενοχοποίηση της σεξουαλικής επιθυμίας; Πως αλλιώς μπορεί να επιτευχθεί αυτή η απενοχοποίηση;

Φυσικά βοηθάει. Ειδικά όταν συμμετέχουν με τον δικό τους τρόπο και άνθρωποι από τον χώρο της show biz, που είναι γνωστοί και αγαπητοί στον κόσμο. Εκεί τους παρασυρεις, τους πειθεις, τους λες “έι παιδιά δεν έχει γίνει κάτι κακό, χαλαρώστε”. Κακό είναι οι πόλεμοι, η αρρώστια, η ανεργία, η φτώχεια, η έχθρα, το μίσος, οι οικολογικές καταστροφές, ο θάνατος, ο βανδαλισμός, η πείνα, η κατάσταση που βιώνουμε αυτή την στιγμή, ο ρατσισμός, που δεν είναι ανάγκη να υπάρχει
και κάποιοι με ένα χαζό σκεπτικό τον διογκώνουν.
Αν είμαστε ενωμένοι και ξεφύγουμε από το ίδιο φαγητό που μας σερβίρουν άπειρα χρονιά τώρα, “πρέπει να ζεις έτσι, πρέπει να φέρεσαι έτσι, πρέπει να παντρευτείς τότε, πρέπει να κάνεις παιδί τότε, πρέπει να ερωτευτείς έτσι, αυτόν ή αυτήν”, θα πάει καλύτερα το θέμα της απενοχοποιησης της ερωτικής επιθυμίας.

Έχεις πάει στο φετινό Athens Pride; Πως σου φάνηκε;

Μου άρεσε τόσο πολύ! Αισθάνθηκα χαλαρή, ότι είμαι μέλος μιας μεγάλης παρέας. Χωρίς να εξετάζει κανείς το γεγονός αν είσαι gay ή straight για να σου μιλήσει και να σε συναναστραφει. Χωρίς να σε κοιτάνε με μισό μάτι. Χωρίς να αισθάνεσαι ότι είσαι διαφορετικός, είτε είσαι ομοφυλόφιλος είτε ετεροφυλόφιλος. Το Gay Pride βοήθησε, απενοχοποίησε και εύχομαι ο θεσμός αυτός να παραμείνει θεσμός για πολλά χρόνια. Ακόμα και να αποδεχτούν όλοι την LGBT κοινότητα, πράγμα που εύχομαι να συμβεί σύντομα, το Gay Pride να οργανώνεται κάθε χρόνο σαν ένα μεγάλο πάρτι προς τιμή της απενοχοποίησης αυτής.

Τι μήνυμα θα ήθελες να στείλεις στους γονείς που μαθαίνουν ότι τα παιδιά τους είναι γκέι, λεσβίες τρανς και bisexual;

Ακόμα και να σοκαριστούν οι γονείς από μια τέτοια ανακάλυψη ή αποκάλυψη, να μην το δείξουν στα παιδιά τους, να το αντιμετωπίσουν ψύχραιμα και με το σκεπτικό ότι ο άνθρωπος που έχουν απέναντι τους είναι το παιδί τους, δεν είναι κάποιος άλλος επειδή έχει διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις. Έχει το ίδιο αίμα, την ιδία καρδιά, την ιδία ψυχή. Θα πρέπει να θέλουν το παιδί τους να είναι ευτυχισμένο για να είναι και οι ίδιοι. Κάποιοι που θα διαβάσουν τη συνέντευξη θα πουν ότι μιλάω εκ του ασφαλούς επειδή δεν έχω παιδί και θα λένε “κάνε παιδί, να ρθει να σου κάνει μια τέτοια αποκάλυψη και τα λέμε”. Οκέι, κι εγώ ίσως σοκαριστώ για αρχή, γιατί κι εγώ έχω γεννηθεί κι έχω μεγαλώσει με το πρότυπο του Αδάμ και της Εύας. Όμως θα κάνω ακριβώς αυτά που προανέφερα. Στην τελική η ευτυχία του παιδιού μου θα με κάνει κι εμένα ευτυχισμένη.

Είσαι μια γυναίκα που έχει σχέση με ένα άτομο αρκετά μικρότερό της. Πιστεύεις ότι η διαφορά ηλικίας μεταξύ ατόμων σε μια σχέση αποτελεί ταμπού για την κοινωνία; Έχεις πέσει θύμα ρατσισμού με αφορμή τη διαφορά ηλικίας που υπάρχει στην σχέση σου;

Πιστεύω ότι δεν αποτελεί πια - και ευτυχώς - ταμπού για την κοινωνία. Έχει περάσει στην συνείδηση του κόσμου ως κάτι φυσιολογικό και χαίρομαι πολύ. Και έτσι πρέπει να είναι. Ρόλο δεν παίζουν τα χρόνια. Παίζει η επικοινωνία, η χημεία, ο σεβασμός. Να περνάς καλά με τον άνθρωπό σου, να χαμογελάς ακόμη και στα πολύ δύσκολα.
Προσωπικά δεν έχω πέσει θύμα ρατσισμού, άλλα και δε θα το επέτρεπα. Τη ζωή ΜΟΥ τη ζω ΕΓΩ. Όχι οι άλλοι. Απ' τη στιγμή που δε θα ενοχλούσα και δεν ενοχλώ, δεν αφορά κανέναν παρά μόνο έμενα και το άλλο μου μισό. Και όχι μόνον έχω σχέση με 12 χρονιά μικρότερο μου άντρα άλλα και τον παντρεύτηκα κιόλας!

Ποιο είναι το ποιο ακραίο πράγμα που έχεις κάνει όταν ήσουν ερωτευμένη;

Έπεσα στα πατώματα, έκλαψα, παρακάλεσα, ξεφτιλίστηκα σε φίλους και μπροστά στον ίδιο, παρακολούθησα,έψαξα αλλά δεν το μετάνιωσα, γιατί το έζησα. Αν γύρναγα το χρόνο πίσω, πάλι το ίδια θα έκανα! Το πιο ακραίο; Αδυνάτισα πάρα πολύ από τη στεναχώρια. Πιο πολύ δε γίνεται. Από τότε φαίνεται πως περνάω πολύ καλά... (γέλια)

Ποια είναι η άποψη σου για το BDSM; Το έχεις δοκιμάσει ποτέ;

Δεν έχω δοκιμάσει, γιατί δεν έτυχε. Αν το δοκίμαζα, θα ήθελα να είναι με το σύντροφο μου. Θα αισθανόμουν άνεση και ασφάλεια για κάτι άγνωστο. Λογικό νομίζω. Παρ' όλα αυτά μαζόχα είμαι πολύ. Όσο δεν παίρνει. Κυλάει στο αίμα μου ο μαζοχισμός. Καλό ή κακό, δεν ξέρω.

Πες μας για τα μελλοντικά σου σχέδια;

Έτσι όπως είναι πια τα πράγματα γύρω μας, το να κάνω σχέδια μεγαλεπήβολα, με τρομάζει μήπως και δε μ' αφήσουν να τα πραγματοποιήσω. Να είμαι καλά εγώ,ο άνθρωπος μου, η οικογένεια μου, οι άνθρωποι που είναι κοντά μου, γίνεται; Να μπορώ να πληρώνω τις μηνιαίες υποχρεώσεις μου, χωρίς να ζορίζομαι και να χρωστάω, γίνεται; Γιατί πλέον σ' αυτή την χώρα, όταν δε χρωστάς είσαι πολύ πλούσιος. Για αποταμίευση δεν το συζητώ. Να σου πω και ένα με τον Τοτό; (γέλια)

Ένα τελευταίο μήνυμα προς τους γκέι και τις λεσβίες που θα διαβάσουν αυτή τη συνέντευξη;

Guys μη μασάτε! Να ξέρετε ότι είμαι πάντα δίπλα σας και σας στηρίζω! Εσείς; (γέλια)

Splash Sauna Party

2011-07-19T19:43:00.000+03:00

Εγώ ήμουν αντράκι

2011-07-15T21:39:00.001+03:00

Banner

Αρχική Σελίδα Screw Άρθρα Εγώ ήμουν αντράκι
Εγώ ήμουν αντράκι

SHORT STORIES του Νίκου Μουρατίδη

Δέκα ιστορίες που μας τις διηγούνται δέκα αγόρια και που η μία μπαίνει μ’ ένα περίεργο τρόπο μέσα στην άλλη. Ο ένας είναι ετοιμοθάνατος, ο άλλος delivery boy,

ο επόμενος αξιωματικός του στρατού, ένας μουσικός, ένας που δουλεύει σε τηλεοπτικό στούντιο, ένας δημόσιος υπάλληλος, ένας φοιτητής, ένας ταξιτζής, ένας γιος πολιτικού

κι’ ένας επαγγελματίας ζιγκολό.

Τι ακριβώς αναζητούν όλα αυτά τα πρόσωπα που εμπλέκονται με συγγενείς, φίλους, ξένους, μνήμες, έρωτα, θάνατο, ναρκωτικά και σεξ; Την ευτυχία, την αναγνώριση ή τον πλούτο;

Οτιδήποτε και να ψάχνουν, όλοι συμμετέχουν σ’ ένα «παιχνίδι» που κινείται γύρω απ’ την ανάγκη τους για επαφή και για την αναζήτηση στο νόημα του έρωτα.

Δέκα ιστορίες γραμμένες με τρυφερότητα, χιούμορ, σαρκασμό και σκληρότητα πολλές φορές που στο τέλος σκέφτεσαι ότι καλύτερα που ελέχθησαν όλα αυτά τα πράγματα στην πραγματική τους διάσταση και όχι να μείνουν για μια ακόμη φορά καλά κρυμμένα μυστικά.

Κάποιοι άνθρωποι που διάβασαν τα διηγήματα έχουν να μας πουν:

«Ο Νίκος Μουρατίδης είναι πρωτοπόρος. Ήταν πάντα.

Και απόλυτα λαϊκός.

Τα διαβάζω από μακριά, απ’ το μέλλον προς τα δω και με γοητεύουν.

Χαμογελάω και συγκινούμαι.

Μιλάει για μας. Σαν εμάς.»

Σταμάτης Κραουνάκης

"Το χαρακτηριστικό στοιχείο του Νίκου Μουρατίδη είναι το χιούμορ του,

που τρέχει και στα διηγήματά του, ακόμα κι όταν είναι 'σοβαρά' ή 'πικρά'

αλλά κυρίως ανθρώπινα, χωρίς εισαγωγικά.

Ξέρει να γράφει και ξέρει να επικοινωνεί με τον κόσμο...

πράγμα που καταλαβαίνει ο αναγνώστης από την πρώτη αράδα".

Μανίνα Ζουμπουλάκη

«Ο Μουρατίδης γράφει ωμά και τελεσίδικα,

όπως όταν μιλάει στο ραδιόφωνο.

Ξεγυμνώνει τις ιστορίες του από περιττές σκέψεις,

κρατάει μόνο δύο πράγματα: την κόλαση και τον παράδεισο.

Κάθε σκηνή του είναι ένα τικ του χρόνου, και πάντα στο βάθος,

μπορείς να διακρίνεις ολοκάθαρα τον ίδιο να παρατηρεί τους ήρωες του σαν πατέρας

– που τελικά θα τους συγχωρέσει».

Γιάννης Νένες

Σκληρός και αληθινός λόγος, κοφτερός

με κρυμμένα ένοχα μυστικά της κοινωνίας μας.

Ο Νίκος Μουρατίδης μιλάει για το mainstream περιθώριο,

μέσα στο οποίο και εκείνος μπορεί να ζει.

Κωνσταντίνος Ρήγος

www.ekdoseistetragono.gr

POWER UP SEASON ALEXANDER SAUNA

2011-07-04T01:59:00.002+03:00

14 Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης

2011-06-24T14:57:00.000+03:00

Straight for Athens Pride

2011-06-04T10:18:00.000+03:00

I love this fuckin fest

2011-04-07T12:54:00.002+03:00

Κ.Vita / Χατζιδάκις-ήσουν παιδί σαν το Χριστό by d.karpetis

2011-03-21T22:24:00.000+02:00

SCREW them!

2011-02-24T20:32:00.000+02:00

Το γκέι free press της Θεσσαλονίκης ξεπέρασε τα σύνορα της πόλης και της σεξουαλικής ταυτότητας με τα θέματά του. Ο Άρης Δημοκίδης συνάντησε τη συντακτική ομάδα και συζήτησε για την επίμαχη συνέντευξη Μπουτάρη και τα ζητήματα που απασχολούν την ομοφυλοφιλική κοινότητα.

Όση ώρα βρίσκομαι με τους δημιουργούς του αμφιλεγόμενου γκέι περιοδικού «Screw» στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κόσμος έρχεται και τους δίνει συγχαρητήρια «για το σουξέ», «για την ειλικρίνεια», «για τον ντόρο». Τα αξίζουν. Ο Γιώργος Τσιτιρίδης και ο Άρης Μπατσιούλας, μαζί βέβαια με τον εκδότη Ανδρέα Ιωαννίδη και τους συνεργάτες τους, κυκλοφορούν κάθε μήνα ένα φρέσκο, σκληρό κι έξυπνο δωρεάν περιοδικό που ξεπέρασε τα σύνορα: και της Θεσσαλονίκης αλλά και της σεξουαλικής ταυτότητας. Απανωτά θέματά του έχουν αναδημοσιευτεί (και απ' το lifo.gr), οι φωτογραφίες του κάνουν εντύπωση, η συνέντευξη του Δημάρχου Θεσσαλονίκης σκανδάλισε και ενθουσίασε σε ίσες δόσεις, κείμενά του έδωσαν την αφορμή για δημόσια κουβέντα.

Λίγο πριν βρεθούμε, ο Γιώργος Τσιτιρίδης είχε διαβάσει το άρθρο της Έλενας Ακρίτα στα «Νέα» αναφορικά με τη συνέντευξη Μπουτάρη στο «Screw». Η Ακρίτα τους καταλόγιζε ότι έθεσαν όλα τα ζητήματα «σάλα τραπεζαρία», ότι δόθηκε η ίδια έκταση σε θέματα σημαντικά και ασήμαντα (κατά τη γνώμη της, το ασήμαντο ήταν μια πιθανή pride παρέλαση στη Θεσσαλονίκη υπό την αιγίδα του δήμου).

«Δεν είμαι δημοσιογράφος», μου λέει ο Γιώργος, «και δεν γνωρίζω τους κανόνες. Μας μάλωσε η Ακρίτα γιατί ίσως ήθελε να κάνουμε τη συνέντευξη όπως πίστευε εκείνη. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν ερωτήσεις περισσότερο ή λιγότερο σημαντικές. Πάντως, το ότι δεν είμαι δημοσιογράφος κάνει τους άλλους πιο άνετους απέναντί μου».

Πέρα απ' τα κείμενα, μεγάλο ρόλο στο «Screw» παίζει και η in your face αισθητική του. Πριν από 15 χρόνια ο Άρης Μπατσιούλας έβγαζε μαζί με άλλους το ιστορικό δωρεάν έντυπο «Ο Πόθος». Όταν ξεκίνησε να σχεδιάζει το «Screw» πριν από μερικά χρόνια αισθανόταν πως έπρεπε να εκφράσει την «κοινότητα», σύντομα όμως αποφάσισε να το αφήσει να έχει τη δική του φωνή. Ποια είναι αυτή; «Μια έντυπη φωνή ενάντια στην ομοιομορφία», λέει. «Το περιοδικό εκφράζει ότι δεν είναι όλοι οι γκέι ίδιοι. Κοντεύουμε να ξεχάσουμε ότι ο ελάχιστος κοινός παρονομαστής, και μάλλον το μόνο κοινό σημείο που ενώνει τους γκέι είναι αυτή καθαυτή η σεξουαλική ταυτότητα. Με απασχολεί η μετάβαση, το πώς από μια πράξη συμπεραίνουμε ένα ουσιοκρατικά ορισμένο υποκείμενο. Οι διεκδικήσεις του γάμου και της ισότητας είναι πολύ σημαντικές, τις θεωρώ δεδομένες, αλλά δεν ανήκουν τρόπους δράσης μου».

Το coming out και οι αποκαλύψεις για δημόσια πρόσωπα δεν έχουν πια τη σοκαριστική βαρύτητα που είχαν στο παρελθόν, πιστεύει ο Γιώργος. «Ο Φώτης Σεργουλόπουλος μια χαρά μίλησε στην τηλεόραση και δεν ενοχλήθηκε κανένας. Μερικές φορές και η εμμονή να αποκαλύψουν όλοι οι γκέι το ότι είναι γκέι είναι υπερβολική». Πώς, όμως, βλέπουν τη στήριξη που δίνουν στα δικαιώματα των γκέι όλο και περισσότεροι ετεροφυλόφιλοι; «Άκουσα ότι η Φαίη Ξυλά μίλησε υπέρ των γκέι σε πρωινή εκπομπή. Δεν ξέρω καν ποια είναι, αλλά σύντομα όλες οι αδερφές είπαν "Θεά η Φαίη Ξυλά! Καταπληκτική!"», λέει ο Γιώργος. «Δεν ξέρω αν πρέπει να κρίνουμε τους ανθρώπους γενικότερα απ' τη στάση τους στα γκέι θέματα. Ας πούμε, ο Χάρρυ Κλυνν παρανόησε τη συνέντευξη που μας έδωσε ο Μπουτάρης κι έγραψε ένα ομοφοβικό παραλήρημα. Και πήγαν από κάτω και του έγραφαν για την καριέρα του, ότι πάντα ήσουν χάλια, ότι πάντα ήσουν ατάλαντος... Αν είχε μιλήσει υπέρ μας, θα του γράφαμε "Θεός ο Χάρρυ Κλυνν! Καταπληκτικός!"; Αυτό, πάντως, που πρόσεξα ήταν ότι ο Χάρρυ Κλυνν, δυο μέρες μετά τον ντόρο για τον Μπουτάρη, άρχισε να διαφημίζει τη νέα του επιθεώρηση. Και λέω, έτσι εξηγείται. Όμως στην πλάτη του πούστη ήθελε να κόψει εισιτήρια;».

Ο Αντώνης Κανάκης ήταν άλλος ένας που, με αφορμή την κουβέντα που άνοιξε στα media και την κοινωνία λόγω του «Screw», τάχθηκε υπέρ της αναγνώρισης των γκέι σχέσεων. Πολλοί, ωστόσο, είπαν ότι με την εκπομπή του (όπου σατιρίζει και αναπαράγει και ο ίδιος τα στερεότυπα περί θηλυπρέπειας των γκέι) κάνει κακό στην αποδοχή των ομοφυλόφιλων από την κοινωνία. Ο Γιώργος δεν συμφωνεί: «Γιατί δηλαδή να είναι ok για τους γκέι να παίζουν με τα στερεότυπα, να λένε λέξεις όπως "πούστης" και "αδερφή", όμως αν το κάνει αυτό κάποιος στρέιτ να λέμε ότι μας γελοιοποιεί; Θέλω να πω, γιατί να πρέπει να ξετρελαθούμε αν το κάνει ο Ζαχαράτος και να προσβληθούμε αν το κάνει ο Κανάκης;».

Πολλά μπλογκ (τα λεγόμενα εθνικοπατριωτικά) πολεμούν το «Screw». Ενοχλεί αυτό τους δημιουργούς του; «Μπα, όχι», απαντά ο Άρης. «Μάλιστα, ένα απ' αυτά έκανε ένα κολάζ, κάτι που μου άρεσε πάρα πολύ γιατί συμπύκνωσε όλη μου τη σκέψη, την ιδεολογία και την αισθητική μέσα σε μία φωτογραφία. Είχε πάρει τίτλους άρθρων μας, το "Συμβουλές για ένα καλύτερο γαμήσι", φωτογραφίες κώλων, το "Σε Πήρα", γυμνά και λοιπά και είχε κάνει αυτό το πολύ ωραίο κολάζ και ήταν σαν να έλεγε: "Να, αυτοί είναι!"». Και τι απαντάνε οι δημιουργοί του «Screw» σ' αυτό; «Πολύ απλό», λέει ο Άρης Μπατσιούλας χαμογελώντας. «Αυτοί είμαστε - όχι απαραίτητα όλοι όσοι γράφουμε στο περιοδικό, αλλά εμείς οι δύο απ' τους οποίους παίρνεις συνέντευξη σίγουρα. Απλή είναι η απάντηση: αυτοί είμαστε».

Και κάποιο όνειρο για το μέλλον; «Εγώ έχω ένα», λέει ο Γιώργος Τσιτιρίδης. «Θα μου άρεσε μετά από ένα-δυο χρόνια, αν υπάρχει ακόμα το "Screw", να παίρνουμε και μερικές συνεντεύξεις στις οποίες δεν θα αναφέρεται ούτε μια φορά η λέξη γκέι. Να μην υπάρχει ούτε μία ερώτηση για τα γκέι θέματα. Να μη χρειάζεται καθόλου. Θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό;».

ELIZADETH TRAILER

2011-02-24T00:37:00.000+02:00

ELIZADETH

2011-02-24T00:34:00.001+02:00

H ομάδα "BackUp" παρουσιάζει την πρώτη της παραγωγή, μια ξέφρενη κωμωδία, την "ELIZADETH " που ανατρέπει κάθε θεωρία για τον κόσμο του θεάτρου!

Τι γίνεται όταν το σύμπαν συνομοτεί για να μαζευτούν σε έναν χώρο “τα λάθη” όλου του κόσμου; Όταν οι λάθος ηθοποιοί, με λάθος έργο, σε λάθος στιγμή, με λάθος σκηνοθέτη, σε λάθος θέατρο, υποχρεώνονται λόγω της οικονομικής κρίσης να ανεβάσουν ένα ανιστόρητο “ιστορικό” έργο μιας κατά λάθος συγγραφέως;

Πώς μπορούν να συνυπάρξουν μέσα στον ίδιο θίασο ένας ματαιόδοξος “εναλλακτικός” σκηνοθέτης, ένας νευρωσικός αλκοολικός εργάτης του θεάτρου, μια βουλιμική ιέρεια της τέχνης, μια υπερφιλόδοξη νέα Κυπραία ηθοποιός, μια ετοιμόγενη πρώην σταρ σαπουνόπερας, ο σύζηγος της ετοιμόγενης πρώην σταρ σαπουνόπερας, ένας ατάλαντος τσιβδός μουσικός, μια παντελώς ατάλαντη συγκεντρωτική θεατρική συγγραφέας, μια φιλοβασιλικιά παραγωγός “μαιμού” και μια μανιακή καπνίστρια τεχνικός που τα έχει όλα γραμμένα στ' αρχί...α της!

Οι θεατές παρακολουθούν και συμμετέχουν στη δημιουργία μιας παράστασης από την αρχή μέχρι το τέλος της, μέσα από τις πιο αντίξοες συνθήκες που μπορεί κανείς να φανταστεί. Όλα αυτά με πολύ γέλιο, καταιγιστικούς ρυθμούς, τρελές εξελίξεις κι ανατροπές.

Το «ELIZADETH» είναι μια θεότρελη κωμωδία και ταυτόχρονα ένα καυστικό και ειρωνικό σχόλιο πάνω στις σχέσεις των ηθοποιών και των συντελεστών μιας παράστασης και τη ματαιοδοξία που επικρατεί στον κόσμο του θεάτρου.

Oποιαδήποτε τρανταχτή ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική!!!

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Κείμενο : Χάρης Ρώμας
Διασκευή - επεξεργασία κειμένου / Σκηνοθεσία : Δημήτρης Καρατζιάς
Σκηνογραφική επιμέλεια : Γιάννης Κοντορουχάς
Βοηθός σκηνογράφου : Δέσποινα Χαραλάμπους
Κοστούμια : Σίμος Παπαναστασόπουλος
Σύνθεση / μουσική επιμέλεια : Μάνος Αντωνιάδης
Επιμέλεια κίνησης : Βιβή Ρωμανά
Σχεδιασμός Φωτισμών : Οδυσσέας Παυλόπουλος
Videos παράστασης : Γιώργος Κωμάκης – Χρήστος Κοντέος
Φωτογραφίες/ Αφίσα : Δέσποινα Χαραλάμπους (http://thre3f.blogspot.com)
Παραγωγή/ Δημόσιες Σχέσεις: BackUp (σε συμπαραγωγή με την “il teatro”)

ΔΙΑΝΟΜΗ (με σειρά εμφάνισης)
(Τζένυ Θεοκλέους) Πολυξένη Σάββα
(Ελένη Κουρή)Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη
(Πέτρος Παπαδόπουλος) Αναστάσης Κολοβός
(Λυδία Λενιόρδου) Δήμητρα Κολλά
(Άρης Λυμπερόπουλος) Δημήτρης Καρατζιάς
(Τερέζα Λεμπέση) Μελίνα Κυριακοπούλου
(Έλτον Λεμπέσης)Τάσος Τζιβίσκος
(Ντέπυ Σολωμού) Αλκμήνη Σταθάτου
(Κώστας Μάλφας) Αλέξανδρος Παρίσης

ΑΠΟ 26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΙΣ 21:15μ.μ
στο Θέατρο Ράγες (Κωνσταντινουπόλεως 82 (Ιερά οδός) Κεραμεικός)

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΗΤΗΡΙΩΝ
Κανονικό 15,00 € / Φοιτητικό 10,00 €
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ
Κάθε Σάββατο & Κυριακή στις 21:15μμ

ΠΟΛΥΧΩΡΟΣ ΡΑΓΕΣ
Κωνσταντινουπόλεως 82 (Ιερά οδός) Κεραμεικός
Τηλέφωνο επικοινωνίας-κρατήσεων: 210-3452751
email: theatrorages@yahoo.com
Για περισσότερες πληροφορίες & συνεχή ενημέρωση
www.rages-athens.com/theatre-club-bar.html

Για περισσότερο υλικό που αφορά την παράσταση http://thre3f.blogspot.com/
και για πληροφορίες backupteam@hotmail.gr

Oscar night

2011-02-23T18:53:00.003+02:00

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης,

ο Δήμος Θεσσαλονίκης,

η NOVA

και η Seven Films

σας προσκαλούν

το βράδυ της Κυριακής 27 Φεβρουαρίου 2011 προς Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011

στη 1πμ και ως το τέλος της τελετής,

στη ζωντανή απ’ ευθείας μετάδοση της απονομής των Oscar,

σε παρουσίαση και σχολιασμό

από τη Πόλυ Λυκούργου & τον Γιώργο Κρασσακόπουλο,

στην αίθουσα ΟΛΥΜΠΙΟΝ

του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης,

με την ευγενική παραχώρηση του απαραίτητου τεχνικού εξοπλισμού από τη NOVA ,

υπό την αιγίδα του Δήμου Θεσσαλονίκης

Gay pride στον Λευκό Πύργο

2011-02-12T03:53:00.001+02:00

http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=5226

του Κώστα Γιαννακίδη 09/02/2011

Ετικέτες

* Μπουτάρης

Διαβάστε επίσης

* To protagon.gr για τον Γιάννη Μπουτάρη

Ομολογώ ότι δεν είμαι απολύτως βέβαιος για το είδος της σχέσης που διατηρούσε ο Μέγας Αλέξανδρος με τον Ηφαιστίωνα. Ακούγονται διάφορα, αλλά επειδή κανένας από μας δεν είχε βάλει το μάτι στο άνοιγμα της βασιλικής σκηνής, καλό είναι να διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας. Το σημειώνω γιατί όταν ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης τόλμησε να μιλήσει για το αυτονόητο, την αναγνώριση δικαιωμάτων στα ζευγάρια ίδιου φύλου, ακούστηκαν διάφορα περί παραδόσεων και μακεδονικής λεβεντιάς. Εν προκειμένω λεβέντης είναι σίγουρα ο Μπουτάρης.

Το Screw, πιστέψτε με, δεν είναι ένα «εύκολο» περιοδικό, ακόμα και για openminded straight τύπους. Μπορεί να σε ξενίσει η γλώσσα, η επιλογή των θεμάτων, ακόμα και οι «εγκυκλοπαιδικές» γνώσεις που παρέχει, καθώς στο Screw μπορείς να διαβάσεις για πράγματα που αγνοούσες ή, τέλος πάντων, δεν ήξερες με ποιον τρόπο γίνονται. Για παράδειγμα το εξώφυλλο του περιοδικού, εκτός από τη συνέντευξη Μπουτάρη, προβάλλει και τη νέα στήλη με θέμα «Συμβουλές για καλύτερο γαμήσι». Υποθέτω ότι αρκετοί από αυτούς που έσπευσαν να καταγγείλουν τον δήμαρχο είτε δεν έχουν διαβάσει το περιοδικό, είτε το διαβάζουν κρυφά σε διακριτικό χώρο. Ομως αυτό ουδόλως μας αφορά.

Πρώτα μας ενδιαφέρει η επιλογή του δημάρχου. Που επέλεξε ένα προκλητικό βήμα για να παρουσιάσει την κοινή λογική-ασφαλώς και πρέπει τα ομόφυλα ζευγάρια να αναγνωρίζονται από το νόμο, φυσικά και στη Θεσσαλονίκη μπορεί να διοργανωθεί gay παρέλαση που θα φέρει λεφτά και τουρίστες. Ε, λοιπόν η επιλογή του δημάρχου είναι απολαυστική. Είναι σαν να βγάζει τη γλώσσα σε όλο αυτό το συνονθύλευμα που μοιάζει στον Κούβελα, μιλάει σαν Ψωμιάδης και οργίζεται σαν Ανθιμος. Ετσι ο Μπουτάρης γίνεται και συνεπής προς τους ψηφοφόρους του. Γι' αυτό ψηφίστηκε πρωτίστως και μετά για να μαζεύει τα σκουπίδια. Και είναι ένας τυχερός δήμαρχος που έχει να κάνει και να αποδείξει πολλά, αλλά συνάμα δεν έχει να φοβάται και τίποτα.

Παρεμπιπτόντως, σύμφωνα με παλαιότερες δηλώσεις του υπουργού Δικαιοσύνης, τον Ιανουάριο επρόκειτο να είχαμε νέα σχετικά με την ένταξη στο οικογενειακό μας δίκαιο του συμφώνου συμβίωσης για άτομα του ίδιου φύλου. Φαίνεται ότι υπάρχει μία μικρή καθυστέρηση, αλλά ελπίζω ο κ. Καστανίδης να επιδείξει συνέπεια στις δηλώσεις του. Αλλωστε πέρα από την αποκατάσταση της τάξης και της λογικής, η κοινωνία χρειάζεται αυτή τη γενναία δόση γέλιου που θα μας χαρίσουν οι αντιδράσεις.

Θωμάς Κοροβίνης: "Όταν είσαι φοβισμένος, είσαι επικίνδυνος.''

2011-02-08T23:43:00.003+02:00

http://lifo.gr/now/news/1158

Mια ορμητική, ειλικρινή και απολαυστική συνέντευξη του Θωμά Κοροβίνη φιλοξενεί το καινούριο τεύχος του gay free press "Screw".

O ιδιαίτατος θεσσαλονικιός συγγραφέας και μουσικός είναι ξανά στην επικαιρότητα για το βιβλίο του "Ο Γύρος του θανάτου' που αναφέρεται στη ζωή και την εκτέλεση του φερόμενου ως δράκου του Σέιχ Σου Αριστείδη Παγκρατίδη.

Λέει σχετικά ο Κοροβίνης:

" (Αυτό είναι ) ένα μυθιστόρημα που έχω γράψει με αίμα και αφορά κυρίως 5 χρόνια ζωής στην Θεσσαλονίκη από το 1955 έως και το 1960 γύρω από την ιστορία του παιδιού που σκοτώσανε ως δράκο του Σέιχ Σου, του Αριστείδη Παγκρατίδη. Φτάνει μέχρι το' 68 που τον εκτέλεσαν στα 28 του χρόνια. Μέσα από εννιά αφηγήσεις, μιας λαϊκής τραγουδίστριας, ενός παιδικού του φίλου, ενός ρουφιάνου, μιας τραβεστί που την είχε δεσμό και άλλων περνάει όλο το κλίμα της Θεσσαλονίκης εκείνου του καιρού. Από όλο αυτό βγαίνει μια ζωή λούμπεν αγκαθοματωμένη μέσα από εκείνη την εφιαλτική εποχή που έζησαν.... Όμως παρά τη φτώχια, το κυνήγι των Αριστερών από την εξουσία, το βιασμό των προσωπικοτήτων, ζούσαν έντονα ερωτικά."

Την συνέντευξη παίρνουν ο Γιώργος Τσιτιρίδης και ο Τέλλος Φίλης.

Ορισμένες ωραίες στιγμές της:

Ποιος είσαι Θωμά Κοροβίνη? Ποιος είσαι σήμερα? Υπήρξες το απόλυτο ερωτικό φετίχ

Ο σπουδαίος Οθωμανός ποιητής Γιουνούς Εμρέ έχει ένα στίχο που λέει :«Σ' άλλους εγώ άναψα φωτιές και άλλοι σε μένα ανάψαν». Αυτό είναι, λοιπόν. Αν είχα την τύχη να προκαλέσω πυρκαγιές, τότε μου αναλογεί ένα μέρος της ερωτική μυθολογίας του παλιού καιρού. Όμως είναι έτσι?. Πάντως εγώ σίγουρα έχω καεί από τις φωτιές των άλλων. Δεν ξέρω ποιους έκαψα αλλά εγώ είμαι κατακαμένος.

Αυτή η φωτιά σου βγήκε σε δημιουργικότητα. Ένα από τα σημαντικότερα βιβλία της Θεσσαλονίκης είναι δικό σου.

Πέρα απ' το ταλέντο και την επίδοση στη συγγραφή, η πολυσχιδής δημιουργικότητα στην περίπτωσή μου οφείλεται και στην ανάγκη να αποφύγω την ανία και την τριβή με την επανάληψη. Το άλλο είναι ότι έχω καημό να διασώσω την ζώσα μνήμη και όχι μόνο της Θεσσαλονίκης. Ό,τι ποιο δυνατό συνάντησα και έζησα θέλω να το αποτυπώσω μέσα στη δουλειά μου. Δεν είναι μέριμνα όλων των δημιουργών αυτή. Είτε γιατί πιστεύω ότι πραγματικά αξίζει τον κόπο, είτε γιατί έζησα φλογερά και γουστάρω να τα μοιραστώ με άλλους. Ίσως και για ξορκίσω τη σημερινή μαλακοκαυλίαση με την υπενθύμιση ότι δυο δεκαετίες πριν κάποιοι από μας έζησαν ρωμαλέα και αγαπησιάρικα(...)

Αν έδινες έναν ορισμό μια ταυτότητα στον εαυτό σου τι θα έλεγες ότι είσαι, λαογράφος μουσικός, συγγραφέας, καθηγητής, ποιητής;

Είμαι ένα κράμα διαφόρων μετάλλων, που ταιριάζουν μεταξύ τους και που τα ισορροπώ. Θα σας πω κι ένα ανέκδοτο. Υπήρχε ένα μαγαζί που το έλεγαν «Σαλονίκη» ωραίο μαγαζί ,-έκλεισε τώρα-, απέναντι από τα λαδάδικα. Εκεί πήγα 2-3 φορές και τραγούδησα, πολύ ωραίες. Θα σας πω κι ένα ανέκδοτο. Υπήρχε ένα μαγαζί που το έλεγαν «Σαλονίκη» ωραίο μαγαζί ,-έκλεισε τώρα-, απέναντι από τα λαδάδικα. Εκεί πήγα 2-3 φορές και τραγούδησα, πολύ ωραίες καταστάσεις, με κέφια και μερακλωμένους φίλους από κάτω. Μια βραδιά που είχε πολύ κόσμο και κατά τις 3 η ώρα φτιάχτηκα και άρχισα να λέω πράγματα που δεν ξεστομίζονται και εύκολα, όταν τέλειωσε η παράσταση, με πλησιάζει ένας κύριος και αντί να μου πει «μα τι είναι αυτά που λές, ντροπή!» ή «ευχαριστούμε, φίλε τραγουδιστή», μου λέει «καληνύχτα σας, κύριε καθηγητά». Ένας σοβαρός κύριος εισαγγελέας με τα κουστούμια του και εγώ με τις φουλάρες μου απέναντι του, «η» αντίθεση. Γιατί και οι φουλάρες έχουν την σημασία τους. Εγώ καθιέρωσα ένα προσωπικό ενδυματολογικό στυλ που μόνος μου ταίριαξα από 17ετών μέχρι σήμερα που είμαι 57. Σαράντα χρόνια έμεινα έτσι ο ίδιος, δεν άλλαξα. Έχει σημασία αυτό γιατί οι άνθρωποι αλλάζουν πολύ και ιδεολογικά και μεταπηδήσεις κομμάτων κάνουν εύκολα και μεταποιήσεις στυλ, και προπαντός αχρείους συμβιβασμούς με ό,τι έφτυναν πριν. Προδίδουν το είναι τους και αυτό τους εκδικείται και γίνονται δυστυχείς. Εγώ δεν ξεπούλησα ούτε τις αρχές, ούτε το στυλ μου κι αυτό κάνει και τους άλλους να με παραδέχονται, καθώς μένω απαράλλαχτος όπως παλιά, κάτι που δεν ήταν εύκολα αποδεκτό, ειδικά εκείνα τα χρόνια. Τώρα μπορεί να μοιάζει φυσικό να ανοίγεις μια τρύπα στο τζιν και να βγαίνεις και να λες ό,τι θες, δεν ήταν έτσι το' 60 και το' 70, τότε μια τρύπα στο τζιν παρέπεμπε στην αλητεία και η ενασχόληση με την ποίηση στην ανωμαλία.

Εσύ μέσα από ιδεολογική επεξεργασία επέλεξες το στυλ σου χωρίς να το οριοθετήσεις σαν στυλ.

Εγώ είμαι ένα ανάμικτο πράγμα, είμαι ένας ιδιότυπος αριστερός ανένταχτος, αλλά τι συμβαίνει με μένα και με κάποιους άλλους ανθρώπους. Έχουμε πάρει στοιχεία και από άλλες περιοχές των ιδεών, των συμπεριφορών. Ο κόσμος είναι ένας μπαχτσές που φυτρώνουν κάθε λογής λουλούδια κι αυτό δεν το κατάλαβε η κατεστημένη ιδεολογία και η αντίδραση αλλά και η αριστερά δεν το καλοδέχτηκε. Γιατί φυσικά υπάρχουν τα διαιωνισμένα ταμπού, που στην Ελλάδα λειτουργούν στο φουλ. Δεν δέχτηκαν το ρεμπέτικο, τους ξίνιζαν τα ροκ, κυνηγούσανε το Ρίτσο ως ομοφυλόφιλο, που τράβηξε πολλά, και δεν είναι μόνο το θέμα των ερωτικών επιλογών αλλά η υιοθέτηση ενός ασυνήθιστου ύφους, ο τρόπος που μιλάς, το καινούριο που κομίζεις. Σήμερα έχει επικρατήσει ευτυχώς μια ανοχή αλλά είναι παραπλανητικό να την βαφτίζουμε πρόοδο. Πρόοδος είναι να υπάρχει μια πανδαισία όπου να αποδέχονται όχι μόνο αυτό που τους είναι οικείο αλλά κι εκείνο που τους βγάζει απ' το βόλεμά τους. Εδώ υπάρχει ακόμη λογοκρισία και θα σας πω ένα παράδειγμά. Κάναμε μια εκπομπή στην δική μας της ΕΡΤ και τα λόγια τα κόψανε. Είχα πει στο σκηνοθέτη ότι δεν με ενδιαφέρει να εμφανιστώ σαν τραγουδιστής, αν είναι να κοπούν αυτά που λέω και να μπουν μόνο τα τραγούδια, και όμως κόπηκαν. Ισχύει δηλαδή ακόμη η λογοκρισία και η φίμωση της φωνής και γι' αυτό πιστεύω πολύ στη δυναμική των προσωπικών φωνών. Μια κραυγή του δρόμου, ένας άνθρωπος που μιλάει προς τους άλλους και ξεσκεπάζει βρομιές ή λέει την αλήθεια της ψυχής του, είτε άνθρώπος με φήμη, είτε όχι. Δεν έχουν ακουστεί στην Ελλάδα ακόμα όλες οι φωνές οι αιρετικές, δεν τους δίνεται βήμα. Εγώ είχα την τύχη αλλά όχι μόνο την τύχη, -ήμουν και τολμηρός και αποφασιστικός-, να μιλήσω ανοιχτά για κάποια πράγματα μέσα από τις δουλειές μου. Αυτά που έζησα, ομολόγησα, δεν είπα κανένα ψέμα. Είπα τα πράγματα όπως είναι άσ χετα με την φόρμα που τους έδωσα πιο ρεαλιστική ή πιο λυρική ή με το τραγούδι, δεν απέκρυψα πράγματα που άλλοι κάνουν αγώνα να αποσιωπήσουν ή να καμουφλάρουν. Κι αυτό έχει την αξία του την κοινωνική, όχι μόνο την προσωπική, γιατί ο κόσμος είναι φοβισμένος, ζούμε σε μια φοβική πόλη και χώρα. Και όταν είσαι φοβισμένος, είσαι επικίνδυνος.

Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;

Το μικροαστιλίκι, η βιτρινομανία, η αυτολογοκρισία μας, η ενοχή και μια κρυφότητα, μια νοοτροπία φοβική έχει να κάνει με το ιστορικό μας background. Γιατί η πόλη μας, η Θεσσαλονίκη, μεταπολεμικά έγινε πεδίο εφαρμογής των ορέξεων της πρωτευουσιάνικης εξουσίας, ένα δοκιμαστήριο των σχεδίων τους, κι αυτό τους βόλευε, επειδή υπήρχε το ανθρώπινο και το κοινωνικό περιθωριακό κατεστημένο με τους παρακρατικούς και τα κατηχητικά που έπαιξαν ένα πολύ σκοταδιστικό και εγκληματικό ρόλο. Και κάποιοι αδιάφοροι ψευτοαστοί νεόπλουτοι και οι αυτιστικοί ποδοσφαιράκηδες. Απ' αυτή τη μοναδική, ιστορική βυζαντινή πόλη, βρήκαμε να αναδείξουμε το παπαδαριό αντί για τον βυζαντινισμό της Θεσσαλονίκης, που εξ αιτίας του και μόνο θα έπρεπε να' ναι οικουμενικός πόλος έλξης και όχι η παρακατιανή Συμπρωτεύουσα του Ψωμιαδιστάν. Αφήσαμε να γίνει μια πόλη αδιάφορη και αντιδραστική- μα και η Αθήνα, δυστυχώς, έτσι θα γίνει σιγά σιγά για πολλούς λόγους-. Εδώ χάθηκαν ή την κοπάνισαν και μερικές πολύτιμες πνευματικές φυσιογνωμίες που κρατούσαν το τόνο και κατάντησε πια μια ψευτοκυριλάτη επαρχιούπολη του ενός εκατομμυρίου -σ' αυτό πια πρέπει να' χει την παγκόσμια πρωτιά-, όπου πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- όλοι φοβούνται να μιλήσουν και αυτό το ανθρωπογεωγραφικό μόρφωμα δεν μπορεί να είναι ελπιδοφόρο για το αύριο. Όταν μια Αμερικάνα καθηγήτρια ξεστομίζει με αποδείξεις έγκυρες ότι οι σύντροφοι του βασιλιά Φίλιππου μπορεί να ήταν και εταίροι του στο κρεβάτι και της εκσφενδονίζουν κοτρόνες ή όταν το φανατισμένο θρησκευάμενο πλήθος τσακίζει το πιάνο του Σάκη Παπαδημητρίου στη Ροτόντα, κι όταν οι νομάρχες βάζου φωτιά σε βιβλία αναβιώνοντας το Μεσαίωνα, τι άλλο να πει κανείς; Έτσι, λοιπόν, μια πόλη την οποία λατρεύουμε είναι δύσκολο να σωθεί, όταν έχει πάει μετά το' 80 τόσο πίσω. Κάποτε είχαμε λαϊκές σκηνές εκπληκτικές, πρωτοποριακό Πανεπιστήμιο, είχαμε έρωτα. Όλη η εποχή μάς πήγε πίσω. Μερικά πράγματα πιστεύω γίνονται σκόπιμα. Για να μπορεί ο κόσμος να ελεγχθεί. δεν πρέπει να είναι διαθέσιμος ερωτικά γιατί ο έρωτας είναι επανάσταση. Επειδή, όταν ζεις καλά, ζουν και οι άλλοι καλά μαζί σου, λάμπεις μέσα σου και δεν αφήνεις να σε καθυποτάξουν. .... Ειδικά όταν είσαι ερωτευμένος με τη ζωή και ανοιχτός ερωτικά και έχεις ζήσει πλούσια χωρίς να αφήσεις να νιάτα σου να φύγουν τζάμπα. Ο ερωτικός άνθρωπος είναι ζωντανή έκρηξη μέσα στο κόσμο. Θέλω να γράψω το «λεξικό της νεοελληνικής καύλας» κάποτε.

Ο Θωμάς Κοροβίνης έιχε δώσει και στη LifO μια σχετική συνέντευξη. Την αναδημοσιεύουμε εδώ:

Ο συγγραφέας Θωμάς Κοροβίνης περιγράφει πώς εμπνεύστηκε από την ιστορία του «δράκου» του Σέιχ Σου για να χτίσει τους χαρακτήρες του βιβλίου του Ο γύρος του θανάτου.

Το 1968, όταν εκτελέστηκε έξω απ' τα τείχη του Γεντί Κουλέ ο Αριστείδης Παγκρατίδης, ο φερόμενος ως «δράκος του Σέιχ Σου» και κατηγορούμενος για τρία φρικτά εγκλήματα, εκείνος ήταν εικοσιοχτώ χρονών κι εγώ δεκατεσσάρων. Το σκηνικό της δίκης ήταν κακοστημένο, η υπεράσπιση ανύπαρκτη, η καταδίκη του «τετράκις εις θάνατον» προειλημμένη. Ακόμη κι αν ήταν δράστης κάποιου ή όλων των εγκλημάτων ο Αρίστος, δεν είχε πεισθεί για την ενοχή του κανείς. Ο κόσμος κραύγαζε «αίσχος». Ακόμη και σήμερα όλοι τον θεωρούν αθώο.

Καθώς η παιδική μου ψυχή είχε ήδη συνταραχτεί από τη δολοφονία του Λαμπράκη, που άφησε βαριά τη σκιά της στη Θεσσαλονίκη για πάντα, κι επειδή είχα βαθιά αίσθηση της κοινωνικής αδικίας, αυτά τα δύο εμβληματικά γεγονότα για τη σκοτεινή πλευρά της ιστορίας της πόλης μου, που έκαναν πανελλήνια αίσθηση, με σφράγισαν ανεξίτηλα. Τον Αρίστο τον πόνεσα πολύ και η ιστορία αυτού του ωραίου -σαν στριμωγμένο αγρίμι- λεηλατημένου αλήτη, όπως τη μάθαμε απ' τις εφημερίδες της εποχής, με είχε συγκλονίσει. Πρόσωπα σαν κι αυτό, του καταραμένου, εκμαυλισμένου, σημαδεμένου απ' το χέρι μιας μοίρας αμείλικτης ερωτοπαθή και ερωτεύσιμου άντρα, ανήκουν στον θίασο της προσωπικής μου μυθολογίας. Χρωστούσα, φαίνεται, και στην ψυχή του. Μέσα μου όλα αυτά τα χρόνια δούλευε ένα ντέρτι. Τον σκεφτόμουν μικρό παιδί να πουλάει το κορμί του για μια φασουλάδα, και νεαρό παραδαρμένο να κυλιέται στον βούρκο με γυναίκες και άντρες, ανάμεσα σε χασικλώματα και κυνηγητά μπάτσων και πολιτών.

Εδώ και δυο χρόνια έχει έρθει η ώρα να μιλήσω γι' αυτόν. Επινόησα, λοιπόν, εννέα πρόσωπα που αντιστοιχούν σε φιγούρες της δεκαετίας του '50 και που το καθένα, εξομολογούμενο τη ζωή του, διαπλέκεται με διαφορετικό τρόπο με τις περιπέτειες του Παγκρατίδη: έναν παιδικό του φίλο, μια φιλενάδα της παραδουλεύτρας μάνας του, κάποιον που παρακολουθούσε τις εφηβικές του αμαρτίες στο λιμάνι, ένα δημοκρατικό χωροφύλακα που έζησε τους βασανισμούς του στην ασφάλεια, έναν ρουφιάνο περιπτερά που τον καταδίωκε, έναν αστό της παραλίας που τον κατέδωσε, το αφεντικό του στον περίφημο «γύρο του θανάτου», όπου δούλευε περιστασιακά, μία τραβεστί και μια λαϊκή τραγουδίστρια, άτομα με τα οποία συνδέεται ερωτικά. Ο μυθιστορηματικός χρόνος τον παρακολουθεί από το '55 έως το '60, από δεκαπέντε μέχρι είκοσι χρόνων, με φλασμπάκ στο παρελθόν του και αναφορές στο ολέθριο μέλλον του. Έφτιαξα ένα μυθιστόρημα με πρωτότυπη, σφιχτοδεμένη και ισορροπημένη δομή και με έντονο κοινωνικοπολιτικό χαρακτήρα, που αποδίδει με νατουραλιστική ακρίβεια το ψυχολογικό κλίμα και τις ιστορικές συνιστώσες της εποχής. Είναι ένα δυναμικό, νευρώδες, δραματικό πεζό που δεν διαπραγματεύεται καμία απ' τις ανθρώπινες αξίες και τις καταγγελίες που καταθέτει. Δεν χαρίζεται σε κανέναν, ούτε στους παιδεραστές και τους χαφιέδες, ούτε στο κράτος και το παρακράτος αλλά ούτε και στην αιωνίως αθώα-ένοχη κοινωνία. Είναι ένα σπαραχτικό, αληθινό βιβλίο, που γράφτηκε όχι με το μυαλό και με το χέρι, μα πιο πολύ με το αίμα μου.

Το βιβλίο «Ο γύρος του θανάτου» του Θωμά Κοροβίνη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Άγρα.

H σοκαριστική (και μάλλον ομοφοβική) επίθεση του Χάρρυ Κλυνν στον Γιάννη Μπουτάρη.

2011-02-08T01:33:00.002+02:00

Όπως γράψαμε και νωρίτερα υπέρ του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων και της υιοθεσίας παιδιών από αυτούς τάχθηκε ο Μπουτάρης. Ο νέος Δήμαρχος Θεσσαλονίκης θα συνεργαστεί με δημάρχους άλλων πόλεων για να αλλάξει το οικογενειακό δίκαιο της χώρας και να «αποκτήσει τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων ευρωπαϊκών χωρών, με τις οποίες θέλουμε να συμπεριλαμβανόμαστε».

http://lifo.gr/now/news/1530

Ο δήμαρχος δηλώνει ότι έχει επισκεφτεί γκέι μπαρ, καθώς, όπως λεει, έχει πολλούς ομοφυλόφιλους φίλους, ενώ τάσσεται υπέρ και της πραγματοποίησης γκέι παρέλασης στη Θεσσαλονίκη.

Απ' τους πρώτους που αντέδρασαν ήταν ο Χάρρυ Κλυνν, που έχει μεταλλαχθεί σε μεγάλο πατριώτη και παραδοσιακό άνθρωπο. Στο Facebook του έβαλε μια φωτογραφία αρκετά σόκιν (όρθιοι τρεις ή τέσσερις «τρομακτικοί» άντρες να φιλιούνται γυμνοί. δημοσίως) προσπαθώντας να προκαλέσει απέχθεια και ομοφοβικά συναισθήματα στους αναγνώστες -"τέτοιοι είναι οι γκέι, γυμνοί στους δρόμους κάνουν αίσχη!"- πριν καν διαβάσουν όσα γράφει.

Τα όσα γράφει δεν ξέρω αν θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν σάτιρα, δεν ξέρω καν αν το προσπαθούν:

ΓΟΥΣΤΑΡΕΙΣ; ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ!!!

Ρε παιδιά, διαβάζω και δεν πιστεύω στα μάτια μου!!!

Ο κυρ Γιάννης ο Γουστάρης, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης (ωχ Παναγία μου...) εζήλωσε δόξα Σεργουλόπουλου και το πήδηξε, λεκτικά τουλάχιστον, το ποταμάκι!

Και καλά οι gay παρελάσεις, χαβαλές να γίνεται... Για τέτοια ψοφάει η Σαλονίκη... Εντάξει και με τους γάμους ομοφύλων... Δε γ@&#%$ ψηλά καπέλα, που λέμε κι εμείς στην Καλαμαριά...

Με το άλλο, όμως, που μας ξεφούρνισες μπάρμπα Γιάννη μαρτυριάρη, τι γίνεται;

«Κατανοώ έμφυτα την διαφορετικότητα, γιατί από ένα σημείο και έπειτα κι εγώ εγκατέλειψα την πεπατημένη και γνώρισα και τις χαρές και τις δυσκολίες αυτής της επιλογής»

Εσύ μπορεί να το κατανοείς κυρ Γιάννη, αλλά δώσε και σε μας κομματάκι χρόνο να το κατανοήσουμε... Δεν καταπίνεται εύκολα αυτό το αγγούρι, μπάρμπα Γιάννη...

Γιατί εδώ που τα λέμε, ξέραμε ότι ασχολείσαι με κρασιά... Γνωρίζαμε ότι μπερδεύεσαι και με αρκούδες... Για κουνέλια όμως, να λέμε και του στραβού το δίκαιο, που να το περιμένουμε; Μας ήρθε ο ουρανός σφοντύλι!!!

(Και για την περίπτωση που δεν είχε δείξει το επίπεδό του και τον πολιτικό πολιτισμό του ο Χάρρυ Κλυνν τελείωνει το κείμενο με την εξής «χιουμοριστική» φράση παύλα απειλή)

YΓ

Σε προειδοποίησα κυρ Γιάννη... Βάλε φρένο, μη σε πάρουν στο ψιλό τα καρντάσια... Γιατί έτσι και σε πάρουν, δεν ξέρω σε ποιο "gay bar" θα πας να κρυφτείς... ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!

[ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!???]

Φυσικά και έχω γκέι φίλους Γιάννης Μπουτάρης

2011-02-07T22:07:00.000+02:00

ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΠΟΥΤΑΡΗΣ

«Φυσικά και έχω γκέι φίλους»

Ο νέος δήμαρχος της Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης μιλάει για όλους και για όλα αποκλειστικά στο Screw

Συνέντευξη Γιώργος Τσιτιρίδης

1. Ξεκινάτε την θητεία σας ως νέος δήμαρχος. Πως τα βλέπετε τα πράγματα? Είστε αισιόδοξος?
Πρέπει. Έχω πλήρη συναίσθηση των δυσκολιών αλλά και ενθουσιασμό διότι η ομάδα μου και εγώ είμαστε σε θέση να υλοποιήσουμε το όραμα μας για την Θεσσαλονίκη.

2. Ποια πιστεύεται ότι είναι τα μεγαλύτερα προβλήματα της Θεσσαλονίκης αυτή την στιγμή

Αυτή τη στιγμή είναι η συγκομιδή των σκουπιδιών διότι ο στόλος των απορριμματοφόρων είναι στα όρια της κατάρρευσης. Κάνουμε ότι μπορούμε αλλά και οι δημότες πρέπει να βοηθήσουν. Αυτή η κρίση ελπίζω ότι θα είναι ευκαιρία να αλλάξουμε συνήθειες και να βάλουμε την ανακύκλωση στον τρόπο ζωής μας.

3. Η χώρα αντιμετωπίζει μια πολύ σοβαρή οικονομική κρίση . Αναλαμβάνεται σε δύσκολη εποχή το ρόλο του Δημάρχου. Λεφτά δεν υπάρχουν. Που θα βρείτε πόρους?
Όπως είπε και ένας Βρετανός καθηγητής, με το πέρας του πολέμου, «κύριοι δεν έχουμε χρήματα – άρα πρέπει να σκεφτούμε».

4. Θα είναι εύκολο να συνυπάρχετε και με Ψωμιάδη και με Άνθιμο σε μια πόλη που είναι πολύ συντηρητική και έχει χάσει κάθε της πρωτοπορία..

Δεν θέλω να προσωποποιήσω την πολιτική αντιπαράθεση και σε κάθε περίπτωση δεν φοβάμαι τους πολιτικούς μας αντιπάλους, για τον απλούστατο λόγο ότι η πρόταση τους αποδείχτηκε αδιέξοδη σε βάθος χρόνου. Ο κύριος αντίπαλος μας είναι οι αντικειμενικές συνθήκες και ανθρώπινες αδυναμίες του καθενός μας που μπορούν να σταθούν εμπόδιο αν δεν τις χειραγωγήσουμε.

5. Πως μπορούμε να ξαναβρούμε την παλιά αίγλης και την φήμη της πρωτοποριακής συμπρωτεύουσας?

Έχουμε μεγαλύτερο πρόβλημα από την Αθήνα που φιλοξενεί την κεντρική διοίκηση και τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις της χώρας. Άρα πρέπει να προτείνουμε και να προωθήσουμε πιο τολμηρές λύσεις παντού. Στην παιδεία και την έρευνα, στο περιβάλλον, στον χωροταξικό σχεδιασμό, στη σχέση μας με τις γειτονικές χώρες.

6. Με ποιόν τρόπο πιστεύεται ότι μπορεί η πόλη να γίνει πόλος έλξης τουριστών?
Ανάδειξη του ιστορικού παρελθόντος της Θεσσαλονίκης, που έχει περιφερειακό και παγκόσμιο βεληνεκές και προώθηση της πόλης διεθνώς. Πρέπει επίσης να δούμε πώς το Υπουργείο Εξωτερικών μπορεί να αυξήσει την παραγωγικότητα των προξενικών αρχών σε θέματα παροχής βίζας και σε πολίτες από χώρες όπως η Ρωσία και Τουρκία.

7. Ποιος θα πρέπει να είναι ο τρόπος προσέγγισης των γειτονικών μας κρατών?

Χωρίς αβάσιμους φόβους, με τόλμη και κινήσεις που θα μας επιτρέψουν να αποκτήσουμε το ηθικό πλεονέκτημα.

8. Δώσατε πολιτικό όρκο . Πιστεύεται στο θεό?

Δεν πιστεύω ότι η σχέση Πολιτείας και Εκκλησίας πρέπει να είναι στον εικοστό πρώτο αιώνα αυτή που ήταν τον δέκατο ένατο. Από την άλλη μεριά έχω βαθιές ρίζες στον τόπο μου, με το κρασί, το Νυμφαίο, την Θεσσαλονίκη και βεβαίως και με την ορθόδοξη παράδοση μέσα στην οποία μεγάλωσα.

9. Έχετε ένα σπουδαίο ακτιβιστικό έργο στο βιογραφικό σας με τον Αρκτούρο. Τελικά η μη κερδοσκοπική ανθρώπινη πρωτοβουλία μπορεί να βελτιώσει την ζωή μας?

Ναι, διότι φέρνει στον δημόσιο βίο την πρωτοπορία και την ευελιξία που συχνά στερείται η πολιτική διαδικασία και η δημόσια διοίκηση.

10. Σε πιο βαθμό πιστεύεται ότι συνέβαλαν οι LGBT ψήφοι στην εκλογή σας;

Είμαι σίγουρος ότι συνέβαλε η ψήφος όλων των δημοτών της Θεσσαλονίκης που δεν τους εκπροσωπούσε η υποκριτική ευπρέπεια και η συντηρητική σύμβαση.

11. Είπατε ότι αν κάποιο ζευγάρι ατόμων του ιδίου φύλου έρθει στο Δημαρχείο θα τον παντρέψετε ισχύει αυτό ?Βέβαια οι γάμοι στην Τήλο ακυρώθηκαν και το θέμα έχει πάρει το δρόμο της δικαιοσύνης. Παρ όλα αυτά θα το κάνατε?

Θα κάνω κάτι καλύτερο. Θα συνεργαστώ με άλλους δημάρχους με στόχο το οικογενειακό δίκαιο της χώρας, μέρος του οποίου είναι και ο πολιτικός γάμος, να αποκτήσει τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων ευρωπαϊκών χωρών με τις οποίες θέλουμε να συμπεριλαμβανόμαστε.

12. Τι πιστεύεται για τον γάμων ατόμων του ιδίου φύλου?

Πιστεύω ότι αν δύο ενήλικα άτομα, ανεξαρτήτως φύλου, θέλουν να επισημοποιήσουν την σχέση τους με τον γάμο, εάν επιθυμούν να αποδώσουν στην σχέση τους αυτή την σημασία, τότε θα πρέπει να μπορούν και να επωφεληθούν από τις διατάξεις του οικογενειακού δικαίου.

13. Πιστεύεται ότι άτομα του ιδίου φύλου θα έπρεπε να μπορούν να υιοθετούν παιδιά?
Το επιτρέπουν στην Αμερική και είναι μια κοινωνία πιο συντηρητική από την δική μας.

14. Αν σας ζητηθεί θα στηρίξετε πρωτοβουλίες και δράσεις οργανώσεων για θέματα σεξουαλικού περιεχομένου , ομοφυλοφιλία θα το κάνετε?
Νομίζω ότι οι προηγούμενες απαντήσεις έχουν ήδη δώσει το στίγμα μου.

15. Κάποτε είπατε ότι οι οίκοι ανοχής και τα μπάρ ομοφυλοφίλων πρέπει να φύγουν έξω από την πόλη. Τότε είχε συζητηθεί πολύ η δήλωση σας. Τι θέλατε να πείτε.
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι οποτεδήποτε υπάρχει πρόβλημα συγκεκριμένων χρήσεων και περιοίκων αυτό το πρόβλημα δεν θα το βάλω κάτω από το χαλί αλλά θα το αντιμετωπίσω και θα αναζητήσω τις βέλτιστες λύσεις.

16. Θα πηγαίνατε σε ένα γκέι μπάρ?

Πηγαίνω όπου θέλω και έχω πάει σχεδόν παντού.

17. Θα στηρίζατε μια γκέι παρέλαση στην πόλη? Μια γιορτή ομοφυλόφιλων πολιτών?

Εάν γίνεται γκέι παρέλαση στην Νέα Υόρκη, στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, σε όλες τις πόλεις δηλαδή που οι συμπολίτες μας θέλουν να επισκεφτούν για την ζωντάνια τους, τον δυναμισμό τους, το ανοιχτό τους πνεύμα, γιατί να μην γίνουν και στην Θεσσαλονίκη;

18. Γκέι φίλους έχετε? Κάνετε παρέα με γκέι ?Μιλάτε για τα προβλήματα τους?
Φυσικά και έχω γκέι φίλους. Κατανοώ έμφυτα την διαφορετικότητα γιατί από ένα σημείο και έπειτα και εγώ εγκατέλειψα την πεπατημένη και γνώρισα και τις χαρές και τις δυσκολίες αυτής της επιλογής.

19. Πως βλέπετε το πολιτιστικό μας επίπεδο και την κουλτούρα της πόλης?

Το θέμα είναι να δώσουμε το στίγμα ως Δήμος στους ανθρώπους που μπορούν να ανεβάσουν το επίπεδο και την κουλτούρα μας, εντός και εκτός της Θεσσαλονίκης , και να τους ενθαρρύνουμε να το κάνουν.

20. Πως θα μπορούσε να εξαλειφτεί ο εθνικισμός και η μισαλλοδοξία από τους πολίτες της πόλης.

Δεν θα εξαλειφθούν. Θα αναγκαστούν να συνυπάρξουν όμως, και θα τα βρουν σκούρα με αυτήν την συνύπαρξη, με έναν πατριωτισμό που μπορεί να προτείνει μια άλλη αντίληψη του κοινού καλού, πιο θαρραλέα και τελικά και πιο άξια των δυνατοτήτων της πόλης μας και των συμπολιτών μας.

21. Μιλάμε τόση ώρα και δεν αναφέραμε την λέξη κρασί.. είναι ταυτισμένη με το επίθετο σας.

Ναι τελικά είναι. Έδωσα για το κρασί αλλά και για τη δουλειά μου ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου, όπως έκανα και για πολλά άλλα πράγματα. Τώρα ήρθε η ώρα του Δήμου.
22. Συμφωνείτε με την τοποθέτηση του αγάλματος του Καραμανλή στην παραλία και γιατί?
Από τη στιγμή που αποφασίστηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο πριν από πολλά χρόνια η φιλοτέχνηση και η τοποθέτηση του αγάλματος δεν έχω πολλά περιθώρια ακύρωσης της απόφασης. Πάλεψε και κέρδισα να μη τοποθετηθεί στην Πλατεία Αριστοτέλους. Ας μην ξεχνάμε ότι το άγαλμα του Καραμανλή δεν είναι ένα άγαλμα που βάλαμε κάπου για διακοσμητικούς λόγους. Εγώ πρότεινα μια θέση στη νέα παραλία γιατί η τοποθεσία που πρότεινα συμβόλιζε δύο πράγματα. Την κατασκευή της Νέας Παραλίας από τον Καραμανλή που άλλαξε στην κυριολεξία τη μορφή της πόλης (δεν λέω καλύτερη ή χειρότερη άλλοι θα το κρίνουν) και το σημείο που έκανε την πρώτη εμφάνιση ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά την επιστροφή του απ’ το Παρίσι και την πτώση της χούντας. Αυτά και τέλος.
Σας ευχόμαστε καλή θητεία και καλή αρχή ως νέος Δήμαρχος

Πρωινό μου

2011-02-07T21:25:00.000+02:00

Υπέρ του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων και της υιοθεσίας παιδιών από αυτούς ο Μπουτάρης

2011-02-07T21:15:00.000+02:00

http://www.lifo.gr/now/news/1526?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

Απανωτά τα "χτυπήματα" από το νέο Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη στον Μητροπολίτη Άνθιμο.Ο Μπουτάρης παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό για ομοφυλόφιλους "Screw",όπου δηλώνει υπέρ των γάμων των ομοφυλοφίλων.Τονίζει ακόμη πως θα συνεργαστέι με δημάρχους άλλων πόλεων για να αλλάξει το οικογενειακό δίκαιο της χώρας και να «αποκτήσει τα χαρακτηριστικά των σύγχρονων ευρωπαϊκών χωρών, με τις οποίες θέλουμε να συμπεριλαμβανόμαστε».

Για το θέμα της υιοθεσίας παιδιών απο άτομα του ίδιου φύλου ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης λέει στο περιοδικό: «Το επιτρέπουν στην Αμερική και είναι μια κοινωνία πιο συντηρητική από τη δική μας».

Ο δήμαρχος δηλώνει οτι έχει επισκεφτεί γκέι μπαρ, καθώς, όπως λέει, έχει πολλούς ομοφυλόφιλους φίλους, ενώ τάσσεται υπερ και της πραγματοποίησης γκέι παρέλασης στη Θεσσαλονίκη! «Εάν γίνεται γκέι παρέλαση στη Νέα Υόρκη, στο Βερολίνο, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, σε όλες τις πόλεις δηλαδή που οι συμπολίτες μας θέλουν να επισκεφτούν για τη ζωντάνια τους, το δυναμισμό τους, το ανοιχτό τους πνεύμα, γιατί να μη γίνουν και στη Θεσσαλονίκη;» αναρρωτιέται!Για την ιστορία, στο εξώφυλλο του συγκεκριμένου περιοδικού, αναφέρεται οτι είναι «αυστηρά ακατάλληλο για ομοφοβικούς παπάδες»!

εδώ όλη η συνέντευξη: http://screw.gorgo.biz/screw025web20110202.pdf

Πηγή:www.newpost.gr

Κατεβασέ το

2011-02-06T18:22:00.003+02:00

To νέο Screw κυκλοφορεί σε όλα τα σημεία διανομής Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Από βδομάδα θα το βρείτε και στην υπόλοιπη Ελλάδα και Κύπρο.
Στο νέο Screw μας μιλάει ο Γιάννης Μπουτάρης και ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης

Μπορείτε να κατεβάσετε και να διαβάσετε το τεύχος απο το site

www.screwmag.gr

«FUCKING GAMES»

2011-02-05T19:42:00.003+02:00

«FUCKING GAMES»
του Grae Cleugh
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
Από 2 Mαρτίου 2011 έως 26 Μαΐου 2011

παίζουν:
Γιώργος Γιαννακάκος, Μάνος Κανναβός,
Χάρης Μπόσινας, Μαρίνος Παναγιωτάκης

«Ένας τέλειος γάμος, τρία παιδιά που ουρλιάζουν, το εμπορικό κέντρο το Σάββατο... αν θέλουν να ζουν σα ζόμπι, ασ’ τους... Οι γκέι αντιμετωπίζουν τη ζωή αλλιώς».

Το THEATROVICTORIA περνάει στη δεύτερη προγραμματισμένη παραγωγή του για τη φετινή σαιζόν με το πολυαναμενόμενο και βραβευμένο με το βραβείο Laurence Olivier 2003 «FUCKING GAMES» του σκοτσέζου συγγραφέα Grae Cleugh που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. To έργο θα σηκώσει αυλαία την Τετάρτη 2 Μαρτίου στην Κεντρική Σκηνή του μικρού θεάτρου της πλατείας Βικτωρίας και αναμένεται να γίνει το talk of the town.

Η σκηνοθεσία είναι του Δημήτρη Κομνηνού, τα σκηνικά/κοστούμια του Γιώργου Λυντζέρη, ο σχεδιασμός των φωτισμών του Βασίλη Κλωτσοτήρα, ενώ η μουσική και τα visuals της παράστασης του Ανδρέα Τρούσσα. Τους απαιτητικούς ρόλους του ιδιαίτερου αυτού έργου υποδύονται οι ηθοποιοί Γιώργος Γιαννακάκος, Μάνος Κανναβός, Χάρης Μπόσινας και Μαρίνος Παναγιωτάκης.

Το «FUCKING GAMES» είναι το καυστικό και ειρωνικό πορτραίτο δύο γκέι ζευγαριών καθώς εμπλέκονται σ’ ένα περίπλοκο ιστό σχέσεων στην μετά AIDS εποχή. Το έργο ανήκει στην κατηγορία του in-yer-face theater της αγγλικής σκηνής όπου αυτό που ειπώνεται δεν υπονοείται αλλά παρουσιάζεται αυτούσιο επί σκηνής. Όπως έγραψε ο Μάικλ Μπίλινκτον του The Guardian: «Η δράση στο έργο του Cleugh είναι όσο απερίφραστη όσο κι ο τίτλος – ανταγωνισμοί, πεολειχίες και πρωκτικό σεξ. Όπως κι ο Μαρκ Ρέιβενβιλ, ο νεαρός Σκωτσέζος συγγραφέας υπαινίσσεται ότι το γκέι σεξ έχει ξεπέσει από σύμβολο απελευθέρωσης σε φαινόμενο μόδας ή και σε εργαλείο εξουσίας».

TO ΕΡΓΟ ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ

Ο Τέρενς και ο Τζόνα είναι μαζί δέκα χρόνια. Ο Τζουντ είναι νέος, όμορφος και πάντα φέρνει τους νέους συντρόφους του στην παρέα. Όταν λοιπόν φέρνει σπίτι το τελευταίο του απόκτημα, τον Ντάννυ, αρχίζουν τα παιχνίδια: συγκρούσεις, υπονοούμενα, χτυπήματα κάτω από τη μέση καθώς οι τέσσερις άντρες, μαέστροι στους λεκτικούς διαξιφισμούς, αρχίζουν να εκσφενδονίζουν απόψεις για τις σχέσεις, το σεξ, την απιστία, την αγάπη, την εμπιστοσύνη, τη μοναξιά. Υπάρχει όμως και ένα μυστικό που δεν μπορεί να ειπωθεί ανοιχτά...

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Η gay εμπειρία είναι ένα γεγονός που αφορά πλέον τη ζωή μας – άρα και το θέατρό μας. Επομένως, έργα σαν το FUCKING GAMES, διαθέτουν τη διαφορετική εκείνη ματιά που στηλιτεύει τα στερεότυπα κι επανεξετάζει τις προκαταλήψεις μας, μια ματιά την οποία χρειαζόμαστε ως αντιστάθμισμα στον κομφορμισμό που μας κατακλύζει.

Η παράσταση του Δημήτρη Κομνηνού, μέσα από το βραβευμένο έργο του Cleugh, έρχεται σε μια εποχή όπου η ελληνική κοινωνία έχει αρχίσει να δείχνει τα πρώτα σημάδια ανοχής στην «κατά τα άλλα συμπαθή» κοινωνική μειονότητα των gays. Η ανοχή αυτή όμως συνιστά απόδοχή; Θα μπορούσε ποτέ η κοινωνία να ενσωματώσει και να αγκαλιάσει τους gays ως δικά της παιδιά; Ο Grae Cleugh με το πολυεπίπεδο όσο και αμφίπλευρο FUCKING GAMES υποστηρίζει ότι και η ίδια η κοινότητα των gays οφείλει να εργαστεί με συντεταγμένο και πολιτικά μαχητικό τρόπο προς αυτή την κατεύθυνση. Να σταματήσει να περιχαρακώνεται στις ενοχές της, να σταματήσει να κρύβεται πίσω από την κοινωνική κατακραυγή. Να σταματήσει να υποκρίνεται και να προχωρήσει σε μια επι της ουσίας αυτοκριτική. Να αναλάβει την ευθύνη των επιλογών της. Να στηρίξει την διαφορετικότητά της όχι στη βάση του «score fucking» αλλά στη βάση της κοινωνικής ανάγκης που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο ανεξάρτητα φύλου, φυλής ή εθνικότητας. Στη βάση της ουσιαστικής ισότητας.

Όπως σχολιάζει ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κομνηνός: “Στο έργο του ο Cleugh δεν ηθικολογεί. Τον ενδιαφέρουν οι κατασκευές και τα άλλοθι που προσφέρουμε ο ένας στον άλλο, αλλά και ως “δώρο” ο καθένας στον εαυτό μας, προκειμένου να αποφύγουμε όλοι την προσωπική μας καταδίκη”. Πράγματι ο Cleugh χρησιμοποιεί ως καμβά τον σκληρό κόσμο που έχουν δομήσει οι gays για τον εαυτό τους, για να περιγράψει την ανάγκη του ανθρώπου για επαφή. Επαφή ουσιαστικότερη του sex και ανώτερη της σεξουαλικής επιλογής. Ασχολείται με την αδυναμία του ανθρώπου να συνάψει ουσιαστικές σχέσεις. Στροβιλίζει με μανία τους ήρωές του και τους οδηγεί στα όρια μέσα από οργή, θλίψη και φόβο.

“Στο δύσκολο μονοπάτι της συνειδητότητας και του αυτοπροσδιορισμού ο Cleugh αναδεικνυει το βάρος της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης: Ισοσταθμίζει τη γοητεία της σωματικής έλξης με το σκοτάδι του θανάτου”, συνεχίζει ο Δημήτρης Κομνηνός.

Στην παράσταση του ο Δημήτρης Κομνηνός στήνει έναν κόσμο αδίστακτο και αδυσώπητο. Στήνει την προκλητική δράση του έργου σε ένα λιτό νεο-πάνκ σκηνικό χώρο φιλοτεχνημένο από τον εικαστικό Γιώργο Λυντζέρη. Με αιχμή του δόρατος τους ταλαντούχους ηθοποιούς Γιαννακάκο, Κανναβό, Μπόσινα και Παναγιωτάκη, αναδεικνύει με τρόπο ωμά ρεαλιστικό τη ζοφερή αλήθεια του έργου μέσα από το σεξ και τα ναρκωτικά.

Συντελεστές:

Μετάφραση / σκηνοθεσία: Δημήτρης Κομνηνός, Σκηνικά / κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης, Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Κλωτσοτήρας. Μουσική / visuals: Ανδρέας Τρούσσας.

Διανομή : Γιώργος Γιαννακάκος, Μάνος Κανναβός, Χάρης Μπόσινας, Μαρίνος Παναγιωτάκης.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

βιογραφικό σκηνοθέτη

Ο Δημήτρης Κομνηνός γεννήθηκε στη Ν. Υόρκη. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει μεταφράσει τα έργα ‘‘Καλοκαίρι και Καταχνιά’’ και ‘‘Γυάλινος Κόσμος’’ του Τεννεσσί Ουίλλιαμς που ανέβηκαν στο Κ.Θ.Β.Ε. και ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας αντίστοιχα, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, με τον οποίο συνεργάστηκε επί σειρά ετών ως βοηθός σκηνοθέτη σε πολλές παραστάσεις. Έχει σκηνοθετήσει τα έργα ‘‘Στους 90°C’’ της M. Norman (Επί Κολωνώ), ‘‘Φαλακρή Τραγουδίστρια’’ του Ε. Ιονέσκο (Επί Κολωνώ, Κ.Θ.Β.Ε., Βικτώρια),‘‘Σπιρτόκουτο’’ του Γ. Οικονομίδη (Βικτώρια), το οποίο πήρε το Βραβείο καλύτερου Νέου Έργου στα Βραβεία Αθηνοράματος 2008, ‘‘Λόγω Φάτσας’’ του Γ. Διαλεγμένου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας) και ‘‘Αυτό θα το δούμε’’ του Τομ Στόπαρτ (Βικτώρια). Το 2004 ίδρυσε τη θεατρική ομάδα 90°C. Είναι τακτικό μέλος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (UNESCO). Είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του THEATROVICTORIA μαζί με τον σκηνοθέτη Γιώργο Παλούμπη.

INFO:
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: ΠΕΜΠΤΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ 9:15μμ ΚΥΡΙΑΚΗ 8:15μμ
THEATROVICTORIA ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ 5 (& 3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 119)
ΤΗΛΕΦΩΝΟ 210 – 8233125
για περισσότερες πληροφορίες & συνεχή ενημέρωση www.theatrovictoria.gr

Η επανάσταση φέρει λουλούδια, όπλα και Happy End!!!!

2011-02-05T19:22:00.001+02:00

Τι σχέση μπορεί να έχει η Madonna κι οι Linkin Park σε μια προσευχή που κουβαλά την Lady Gaga? Ποιος προσεύχεται; Ποιος οργανώνει το τέλειο έγκλημα και γιατί το φονικό γεύμα λάμπει; Πόσες προβλέψεις μπορούν να πέσουν στο κενό και πότε επιτέλους θα ξυπνήσει η ωραία θυμωμένη; Ποιο είναι το αξεσουάρ ενός βατράχου που σιχαίνεται την λάσπη και τις μύγες και γιατί ένα κοράκι κυκλοφορεί στα φαρμακεία; Τόσες ερωτήσεις ζητούν απαντήσεις σε ένα έργο που τρέχει με λουλούδια στο γκρεμό!

Οι απαντήσεις δόθηκαν στο Ooh! La! La! Μα καινούργιες ερωτήσεις ζητούν καινούργιες απαντήσεις! Μετά από 2 μήνες το Ooh! La! La! αλλάζει κι έρχεται ανανεωμένο, πιο αστείο, πιο τρελαμένο, με ολοκαίνουργιο φινάλε και με τα όπλα της επανάστασης που δεν είναι τίποτα περισσότερο από… λουλούδια! Μετά από 2 μήνες επιτυχημένων παραστάσεων στο Swing Bar Theater το Ooh! La! La! μεταμορφώνεται σε Ooh! La! La! Revolution κι έρχεται στο Miccraasia Art Space από την Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου και κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 9! Λάβετε θέσεις και πάμε να γελάσουμε μαζί!!!!
Η φυσική συνέχεια του Ooh! La! La! Έρχεται για να κάνει επανάσταση!!!! Ooh! La! La! Revolution !

Κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 9 στο Micraasia Art Space (Κωνσταντινουπόλεως 70 κι Ευμολπιδών) Γκάζι.

Διάρκεια παράστασης: 90’
Τιμή εισιτηρίων: 12 ευρώ (με ποτό)
Τηλέφωνο κρατήσεων: 6909012248

Συγγραφέας: Γιάννης Βλαχογιάννης
Σκηνοθεσία: Γιάννης Βλαχογιάννης – Μάριος Καραβασίλης.
Μουσική Επιμέλεια: Mion
Χορογραφίες: Μάριος Καραβασίλης
Κοστούμια: Celebrity Skin
Φωτογραφίες: Φένια Λαμπροπούλου
Κομμώσεις: Mod’s Hair
Μακιγιάζ: Μάρω Κοκόνη
Ήχος- Φώτα: Στέλιος Χατζηδήμου

Παίζουν:
Μάριος Καραβασίλης
Νίνα Παπανικολάου
Βαρβάρα Καρανικόλα
Γιάννης Βλαχογιάννης
Αφηγήσεις: Ηλιάννα Έμμα

Παραγωγή: art.code

«FUCKING GAMES»

2011-02-05T19:08:00.002+02:00

Screw 25

2011-02-02T23:27:00.001+02:00

Το Screw Φεβρουαρίου κυκλοφορεί σήμερα το βράδυ στο Γκάζι
Αύριο στην Θεσσαλονίκη και στην υπόλοιπη Αθήνα.
Από βδομάδα στην υπόλοιπη Ελλάδα και Κύπρο
και φυσικά online στο site www.screwmag.gr

Ετοιμαστείτε για νέες στήλες και νέα θέματα
και συνέντευξη από τον νέο Δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη και τον Κωνσταντίνο Γιάνναρη η ταινία του οποίου ταξιδεύει στο φεστιβάλ Βερολίνου.

Καλή ανάγνωση

ΓΚΛΟΥΜΙΣΤΕΡ

2011-01-29T22:20:00.000+02:00

ΓΚΛΟΥΜΙΣΤΕΡ
Μια παράσταση για ένα ενυδρείο, μία φωτογραφία
και ένα τελείως αποτυχημένο stand up

από τη The Mitsos Company
στο Studio Vis Motrix
από 20 Ιανουαρίου 2011

Μετά την περσινή επιτυχία, η ιστορία της «ιδανικής πόλης» του Γκλούμιστερ επιστρέφει για από 20 Ιανουαρίου στο Studio Vis Motrix.

«Οι διηγήσεις αυτών, που έχουν πια πεθάνει, λένε ότι η Γκλούμιστερ ήταν κάποτε η ιδανική πόλη, για να φτιάξει κανείς την οικογένειά του – αν αγαπούσε την ηρεμία, τους μεγάλους ανθισμένους κήπους και τα κυριακάτικα γεύματα με τους γείτονες…»

Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Aπό την Γκλούμιστερ εδώ και χρόνια είχαν χαθεί τα χρώματα.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

(Βασισμένο στο παραμύθι «Γκλούμιστερ» της Ιωάννας Μήτσικα)
Κείμενο: Ιωάννα Μήτσικα, Έφη Κάντζα
Σκηνοθεσία: Τατιάνα Μύρκου, Ιωάννα Μήτσικα, Έφη Κάντζα
Σκηνικά – Κοστούμια: Κατερίνα Παπαγεωργίου
Μουσική: Αλέξανδρος Ιωάννου

Παίζουν: Ιωάννα Μήτσικα, Έφη Κάντζα

Γραφίστας: Πάνος Γκένας

Οργάνωση παραγωγής - Επικοινωνία: Art Minds, www.artminds.gr, Γιάννης Γκουντάρας, Δάφνη Μουστακλίδου, 6972294695, dafni.artminds@gmail.com

INFO:
Πρεμιέρα: 20 Ιανουαρίου - 27 Φεβρουαρίου 2011
Ημέρες παραστάσεων: Πέμπτη - Παρασκευή - Σάββατο - Κυριακή
Ώρα: Πέμπτη - Παρασκευή 23.00, Σάββατο - Κυριακή 21.00
Διάρκεια: 70’
Εισιτήρια: 12€ και 8€ φοιτητικό
Χώρος: Studio Vis Motrix, Αγν. Στρατιώτη 20, (έναντι Αγ. Δημητρίου)
Πληροφορίες – Κρατήσεις: 2310228161

«FUCKING GAMES»

2011-01-22T00:48:00.000+02:00

«FUCKING GAMES»
του Grae Cleugh
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΜΝΗΝΟΣ
Από 2 Mαρτίου 2011 έως 26 Μαΐου 2011

παίζουν:
Γιώργος Γιαννακάκος, Μάνος Κανναβός,
Χάρης Μπόσινας, Μαρίνος Παναγιωτάκης

«Ένας τέλειος γάμος, τρία παιδιά που ουρλιάζουν, το εμπορικό κέντρο το Σάββατο... αν θέλουν να ζουν σα ζόμπι, ασ’ τους... Οι γκέι αντιμετωπίζουν τη ζωή αλλιώς».

Το THEATROVICTORIA περνάει στη δεύτερη προγραμματισμένη παραγωγή του για τη φετινή σαιζόν με το πολυαναμενόμενο και βραβευμένο με το βραβείο Laurence Olivier 2003 «FUCKING GAMES» του σκοτσέζου συγγραφέα Grae Cleugh που παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. To έργο θα σηκώσει αυλαία την Τετάρτη 2 Μαρτίου στην Κεντρική Σκηνή του μικρού θεάτρου της πλατείας Βικτωρίας και αναμένεται να γίνει το talk of the town.

Η σκηνοθεσία είναι του Δημήτρη Κομνηνού, τα σκηνικά/κοστούμια του Γιώργου Λυντζέρη, ο σχεδιασμός των φωτισμών του Βασίλη Κλωτσοτήρα, ενώ η μουσική και τα visuals της παράστασης του Ανδρέα Τρούσσα. Τους απαιτητικούς ρόλους του ιδιαίτερου αυτού έργου υποδύονται οι ηθοποιοί Γιώργος Γιαννακάκος, Μάνος Κανναβός, Χάρης Μπόσινας και Μαρίνος Παναγιωτάκης.

Το «FUCKING GAMES» είναι το καυστικό και ειρωνικό πορτραίτο δύο γκέι ζευγαριών καθώς εμπλέκονται σ’ ένα περίπλοκο ιστό σχέσεων στην μετά AIDS εποχή. Το έργο ανήκει στην κατηγορία του in-yer-face theater της αγγλικής σκηνής όπου αυτό που ειπώνεται δεν υπονοείται αλλά παρουσιάζεται αυτούσιο επί σκηνής. Όπως έγραψε ο Μάικλ Μπίλινκτον του The Guardian: «Η δράση στο έργο του Cleugh είναι όσο απερίφραστη όσο κι ο τίτλος – ανταγωνισμοί, πεολειχίες και πρωκτικό σεξ. Όπως κι ο Μαρκ Ρέιβενβιλ, ο νεαρός Σκωτσέζος συγγραφέας υπαινίσσεται ότι το γκέι σεξ έχει ξεπέσει από σύμβολο απελευθέρωσης σε φαινόμενο μόδας ή και σε εργαλείο εξουσίας».

TO ΕΡΓΟ ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ

Ο Τέρενς και ο Τζόνα είναι μαζί δέκα χρόνια. Ο Τζουντ είναι νέος, όμορφος και πάντα φέρνει τους νέους συντρόφους του στην παρέα. Όταν λοιπόν φέρνει σπίτι το τελευταίο του απόκτημα, τον Ντάννυ, αρχίζουν τα παιχνίδια: συγκρούσεις, υπονοούμενα, χτυπήματα κάτω από τη μέση καθώς οι τέσσερις άντρες, μαέστροι στους λεκτικούς διαξιφισμούς, αρχίζουν να εκσφενδονίζουν απόψεις για τις σχέσεις, το σεξ, την απιστία, την αγάπη, την εμπιστοσύνη, τη μοναξιά. Υπάρχει όμως και ένα μυστικό που δεν μπορεί να ειπωθεί ανοιχτά...

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Η gay εμπειρία είναι ένα γεγονός που αφορά πλέον τη ζωή μας – άρα και το θέατρό μας. Επομένως, έργα σαν το FUCKING GAMES, διαθέτουν τη διαφορετική εκείνη ματιά που στηλιτεύει τα στερεότυπα κι επανεξετάζει τις προκαταλήψεις μας, μια ματιά την οποία χρειαζόμαστε ως αντιστάθμισμα στον κομφορμισμό που μας κατακλύζει.

Η παράσταση του Δημήτρη Κομνηνού, μέσα από το βραβευμένο έργο του Cleugh, έρχεται σε μια εποχή όπου η ελληνική κοινωνία έχει αρχίσει να δείχνει τα πρώτα σημάδια ανοχής στην «κατά τα άλλα συμπαθή» κοινωνική μειονότητα των gays. Η ανοχή αυτή όμως συνιστά απόδοχή; Θα μπορούσε ποτέ η κοινωνία να ενσωματώσει και να αγκαλιάσει τους gays ως δικά της παιδιά; Ο Grae Cleugh με το πολυεπίπεδο όσο και αμφίπλευρο FUCKING GAMES υποστηρίζει ότι και η ίδια η κοινότητα των gays οφείλει να εργαστεί με συντεταγμένο και πολιτικά μαχητικό τρόπο προς αυτή την κατεύθυνση. Να σταματήσει να περιχαρακώνεται στις ενοχές της, να σταματήσει να κρύβεται πίσω από την κοινωνική κατακραυγή. Να σταματήσει να υποκρίνεται και να προχωρήσει σε μια επι της ουσίας αυτοκριτική. Να αναλάβει την ευθύνη των επιλογών της. Να στηρίξει την διαφορετικότητά της όχι στη βάση του «score fucking» αλλά στη βάση της κοινωνικής ανάγκης που χαρακτηρίζει τον άνθρωπο ανεξάρτητα φύλου, φυλής ή εθνικότητας. Στη βάση της ουσιαστικής ισότητας.

Όπως σχολιάζει ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κομνηνός: “Στο έργο του ο Cleugh δεν ηθικολογεί. Τον ενδιαφέρουν οι κατασκευές και τα άλλοθι που προσφέρουμε ο ένας στον άλλο, αλλά και ως “δώρο” ο καθένας στον εαυτό μας, προκειμένου να αποφύγουμε όλοι την προσωπική μας καταδίκη”. Πράγματι ο Cleugh χρησιμοποιεί ως καμβά τον σκληρό κόσμο που έχουν δομήσει οι gays για τον εαυτό τους, για να περιγράψει την ανάγκη του ανθρώπου για επαφή. Επαφή ουσιαστικότερη του sex και ανώτερη της σεξουαλικής επιλογής. Ασχολείται με την αδυναμία του ανθρώπου να συνάψει ουσιαστικές σχέσεις. Στροβιλίζει με μανία τους ήρωές του και τους οδηγεί στα όρια μέσα από οργή, θλίψη και φόβο.

“Στο δύσκολο μονοπάτι της συνειδητότητας και του αυτοπροσδιορισμού ο Cleugh αναδεικνυει το βάρος της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης: το φόβο της οικειότητας και του χάους και την αδυναμία του ανθρώπου να συνάψει ουσιαστικές σχέσεις. Ισοσταθμίζει τη γοητεία της σωματικής έλξης με το σκοτάδι του θανάτου”, συνεχίζει ο Δημήτρης Κομνηνός συμπληρώνοντας: «Η ανημπόρια της επικοινωνίας και η αδυναμία επαφής είναι το ουσιαστικό κέντρο του έργου»

Στην παράσταση του ο Δημήτρης Κομνηνός στήνει έναν κόσμο αδίστακτο και αδυσώπητο. Στήνει την προκλητική δράση του έργου σε ένα λιτό νεο-πάνκ σκηνικό χώρο φιλοτεχνημένο από τον εικαστικό Γιώργο Λυντζέρη. Με αιχμή του δόρατος τους ταλαντούχους ηθοποιούς Γιαννακάκο, Κανναβό, Μπόσινα και Παναγιωτάκη, αναδεικνύει με τρόπο ωμά ρεαλιστικό τη ζοφερή αλήθεια του έργου μέσα από το σεξ και τα ναρκωτικά.

Συντελεστές:

Μετάφραση / σκηνοθεσία: Δημήτρης Κομνηνός, Σκηνικά / κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης, Σχεδιασμός φωτισμών: Βασίλης Κλωτσοτήρας. Μουσική / visuals: Ανδρέας Τρούσσας.

Διανομή : Γιώργος Γιαννακάκος, Μάνος Κανναβός, Χάρης Μπόσινας, Μαρίνος Παναγιωτάκης.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

βιογραφικό σκηνοθέτη

Ο Δημήτρης Κομνηνός γεννήθηκε στη Ν. Υόρκη. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει μεταφράσει τα έργα ‘‘Καλοκαίρι και Καταχνιά’’ και ‘‘Γυάλινος Κόσμος’’ του Τεννεσσί Ουίλλιαμς που ανέβηκαν στο Κ.Θ.Β.Ε. και ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας αντίστοιχα, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, με τον οποίο συνεργάστηκε επί σειρά ετών ως βοηθός σκηνοθέτη σε πολλές παραστάσεις. Έχει σκηνοθετήσει τα έργα ‘‘Στους 90°C’’ της M. Norman (Επί Κολωνώ), ‘‘Φαλακρή Τραγουδίστρια’’ του Ε. Ιονέσκο (Επί Κολωνώ, Κ.Θ.Β.Ε., Βικτώρια),‘‘Σπιρτόκουτο’’ του Γ. Οικονομίδη (Βικτώρια), το οποίο πήρε το Βραβείο καλύτερου Νέου Έργου στα Βραβεία Αθηνοράματος 2008, ‘‘Λόγω Φάτσας’’ του Γ. Διαλεγμένου (ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Λάρισας) και ‘‘Αυτό θα το δούμε’’ του Τομ Στόπαρτ (Βικτώρια). Το 2004 ίδρυσε τη θεατρική ομάδα 90°C. Είναι τακτικό μέλος του Ελληνικού Κέντρου του Διεθνούς Ινστιτούτου Θεάτρου (UNESCO). Είναι καλλιτεχνικός διευθυντής του THEATROVICTORIA μαζί με τον σκηνοθέτη Γιώργο Παλούμπη.

INFO:
ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: ΠΕΜΠΤΗ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ 9:15μμ ΚΥΡΙΑΚΗ 8:15μμ
THEATROVICTORIA ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ 5 (& 3ης ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 119)
ΤΗΛΕΦΩΝΟ 210 – 8233125
για περισσότερες πληροφορίες & συνεχή ενημέρωση www.theatrovictoria.gr

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

• Πέμπτη, Παρασκευή & Κυριακή (γενική είσοδος) 15,00 €
• Σαββάτο: Κανονικό 18,00€ , Φοιτητικό 15,00€
• Εξώστης: 12,00 €

“ΑΝΩΝΥΜΟΙ”

2011-01-22T00:43:00.000+02:00

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΚΕΛΛΥ ΑΘΑΝΑΣΙΑΔΟΥ – ΧΙΩΤΗ

26 Ιανουαρίου – 15 Μαρτίου 2011

Την Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011, στις 20:30, εγκαινιάζεται στο Hoxton η έκθεση με τίτλο “Ανώνυμοι” .

Δύο νέοι καλλιτέχνες,
ο φωτογράφος Αλέξανδρος Μαυρόπουλος και η γλύπτρια Κέλλυ Αθανασιάδου-Χιώτη, παρουσιάζουν την τελευταία τους δουλεια.

Ο Αλέξανδρος Μαυρόπουλος επιθυμεί να τονίσει την ανωνυμία της φωτογραφίας που έχει το προσόν να εξαλείφει ονόματα, πρόσωπα, ταυτότητες και οτιδήποτε εγκλωβίζει τον άνθρωπο στο φαίνεσθαι και τον απομακρύνει από το είναι.

Η Κέλλυ Αθανασιάδου-Χιώτη, μέσα από την χρήση του μετάλλου, καθιστά σαφές πως κάθε βιομηχανικό υλικό μπορεί, χωρίς να χάσει τα βασικά χαρακτηριστικά της ταυτότητας του, να αποτελέσει τμήμα ενός συνόλου με συγκεκριμένη δομή.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως και την Τρίτη, 15 Μαρτίου 2011.

Hoxton, Βουτάδων 42, Γκάζι

2 χρονια SCREW

2011-01-22T00:42:00.001+02:00

εορταστικό....

2011-01-19T19:33:00.001+02:00

αλλαγή ανέμου
καθυστέρηση
διαβάζω τα σημάδια σου στις φωτογραφίες
εικόνες ενός προσώπου που θά'θελες να είσαι
μέσα από μοντέλα τηλεόρασης κι όχι ζωής
μετά σκέφτομαι πόσες ώρες έχεις περάσει σε σιωπή
σε μοναξιά.
πόσες φορές αφέθηκες να δεις μέσα σου
αυτό που ακριβώς είσαι
αλλαγή ανέμου
βροχή
ακυρώσεις πτήσεων , σκόνες ηφαιστείων
ένα τραγούδι να ακούγεται στο βάθος
πάλι τα σημάδια της μη ζωής στο πρόσωπό σου
αυτό είναι η νεότητα λοιπόν?
Η ασχημάτιστη ρυτίδα?
Μια σκόνη ηφαιστείου που καλύπτει το όνειρο για την αυριανή ζωή?
Επιβίβαση
τα πόδια χωρίς μυικό τόνο
αφήνονται
αυτό λοιπόν είναι η αγάπη?
να θέλω να σε σώσω την ώρα που σε καταστρέφω?
Σα τα μικρόβια κυκλοφορώ κι εξαπλώνομαι σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης
πρόσκαιρα ξεχνώ ότι η πτήση μου έχει προ πολλού ακυρωθεί
αποσκευή είμαι στο τμήμα των L& F
αποσκευή που περιμένει
να ανακαλυφθεί
αυτό.

Τέλλος Φίλης

2 χρονια SCREW

2011-01-19T19:27:00.001+02:00

51ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

2011-01-19T19:16:00.000+02:00

2. Ξεναγός μια ταινία του Ζαχαρία Μαυροειδή.

Πήγα στην προβολή με την επιφύλαξη που έχει ο καθένας όταν ακούει για Ελληνική ταινία.
Ότι μπορεί να είναι βαρετή , κακοφτιαγμένη, χωρίς σενάριο.
Ο ξεναγός η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Ζαχαρία Μαυροειδή, τελικά με εξέπληξε πολύ ευχάριστα και εμένα και όλους τους παρευρισκόμενους στην αίθουσα. Η ταινία είναι μία ανεξάρτητη παραγωγή σε συμπαραγωγή με τους περισσότερους συντελεστές της. «Ο Ξεναγός» παρακολουθεί μια ομάδα νέων που βρίσκονται στην Ελλάδα με Erasmus στην αρχιτεκτονική και συναισθηματική περιήγησή τους στην Αθήνα μέσα από το βλέμμα του έλληνα ξεναγού Ιάσονα ο οποίος προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα επαγγελματικά και ερωτικά του αδιέξοδα.
Ο «Ξεναγός κέρδισε το δεύτερο βραβείο κοινού»
Ας γνωρίσουμε τον σκηνοθέτη της ταινίας να δούμε τι έχει να μας πει
Πώς πέρασες από τις σπουδές αρχιτεκτονικής στο σινεμά?
Έγινε πολύ φυσικά. Ξεκίνησα να ασχολούμαι πρώτα με το θέατρο μετά έκανα ταινίες μικρού μήκους από χόμπι και αποφάσισα να το κάνω πιο επαγγελματικά με την μεγάλου μήκους.
Είναι εύκολο να κάνεις μια ανεξάρτητη παραγωγή?
Έχει και τα καλά έχει και τα άσχημα του. Είμαι πολύ χαρούμενος που την έκανα την ταινία έτσι γιατί αν έψαχνα παραγωγό και χρηματοδότηση ακόμα θα έψαχνα και δεν θα είχα κάνει την ταινία γιατί είναι δύσκολο να πείσεις έναν παραγωγό η το κέντρο κινηματογράφου και να βγει το κονδύλι. Είναι μια διαδικασία χρονοβόρα. Είχα φανταστεί τη ταινία να την κάνω με φίλους , με μικρό συνεργείο και την πήγα έτσι έως το τέλος.

Η ταινία μιλάει για ένα coming out ενός ήρωα που ψάχνετε συναισθηματικά . Πιστεύεις ότι πρέπει κάποια στιγμή να το κάνουμε αυτό το βήμα όλοι μας?

Νομίζω ότι είναι πολύ βασικό. Ειναι η προϋπόθεση για να είμαστε ευτυχισμένοι.

Εσύ πως το βίωσες το coming out ?>
Όχι όπως ο ήρωας
Πρώτα το έκανα θεωρητικά και μετά στην πράξη.
Αντιμετώπισες κάποιο πρόβλημα?
Όχι δεν αντιμετώπισα κάποιο πρόβλημα με φίλους οικογένεια αλλά το coming out είναι πολύπλευρο. Ένα κομμάτι που αγνοούμε είναι το coming out στον εαυτό μας. Το όσο αποδεχόμαστε εμείς τον εαυτό μας. Γιατί μπορεί κάποιος να έχει δεσμό να δηλώνει γκέι έξω στον κόσμο να το ξέρουν όλοι αλλά να καταπιέζει τον εαυτό του.Για μένα αυτό το πεδίο διαπραγμάτευσης με τον εαυτό μου είναι πολύ βασικό .
Στο μέλλον θα συνεχίσεις να κάνει ταινίες που θα μιλάνε για του γκέι?
Σίγουρα . μ ενδιαφέρει το θέμα της σεξουαλικότητας και της ταυτότητας και μοιραία θα επανέρχονται στις ιστορίες μου.
Περνάς μέσα από την αρχιτεκτονική της Αθήνας την ιδιοσυγκρασία και την ιστορία του Νεοέλληνα που πρέπει να συμβιώσει με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Έχω την αίσθηση ότι αυτό που βιώνει ένας Έλληνας που έρχεται σε επαφή με έναν ξένο είναι περίπου όπως το συναίσθημα του γκέι που είναι κρυφός. Ο Έλληνας θέλει να βγει να υπερηφανευτεί για το παρελθόν του αλλά ταυτόχρονα αισθάνεται ντροπή και αμηχανία γ αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Ο μέσος Έλληνας βιώνει την αντίφαση αυτή και αυτό το συναίσθημα πιστεύω ότι είναι παρεμφερές με αυτό που νιώθει ο γκέι που κρύβετε.
Τελικά σου αρέσει η Αθήνα?
Είναι μια πόλη με πάρα πολλά προβλήματα αλλά και πολύ γοητεία

εγω και ο hiv

2011-01-14T15:58:00.000+02:00

Στις 24 Ιανουαρίου 2011 το "Εγώ και ο HIV" προσγειώνεται στη Θεσσαλονίκη!

Τι είναι το "Εγώ και ο HIV";

Είναι μια τακτική συνάντηση οροθετικών που εγκαινίασε η Θετική Φωνή σε συνεργασία με το Κέντρο Ζωής και τη Be Positive, στην οποία οροθετικοί (αλλά και ειδικοί γιατροί) προσκαλούν οροθετικούς για να συζητήσουμε για θέματα που μας απασχολούν καθημερινά όπως: έναρξη και διακοπή θεραπείας, σεξουαλικότητα και HIV, λιποδυστροφία, κοινωνικές παροχές και δικαιώματα, και άλλα.

http://positivevoicegr.blogspot.com/2011/01/hiv-24-2011.html

Photo Exhibition - Bodily Functions

2011-01-14T01:09:00.000+02:00

Γιατί το σώμα είναι ναός, ένας όμορφος ναός
έκθεση φωτογραφίας του Δημήτρη Καρπέτη
απο 5 Ιανουαρίου 2011 στο cafe Defacto!

SCREW

2011-01-12T19:46:00.000+02:00

"Τι συμβαίνει με τα gay κορίτσια που μόλις ανακαλύπτουν την ταυτότητά τους; Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να είσαι ομοφυλόφιλη κοπέλα στην Ελλάδα και ιδιαίτερα στο χώρο του ελληνικού σχολείου; Γιατί οι λεσβίες παραμένουν αόρατες στην ελληνική κοινωνία;

Το περιοδικό Screw ψάχνει για άτομα 16-18 ετών, gay κορίτσια,
και εκπαιδευτικούς, που θέλουν να μοιραστούν τις εμπειρίες τους για την αντιμετώπιση του θέματος της ομοφυλοφιλίας στο ελληνικό σχολείο σήμερα. Αν είστε γυναίκα εκπαιδευτικός ή μαθήτρια και ιδιαίτερα αν έχετε αντιμετωπίσει περιστατικά ομοφοβίας στο χώρο του σχολείου, παρακαλούμε επικοινωνήστε μαζί μας. "

επικοινωνήστε:
τηλ. 693 6463673
email: bartzoulianou@yahoo.com
skype: anastasia_57001
msn: anastasia_57001@hotmail.com
google talk: art.em.is.free@gmail.com

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Η συμμετοχή στην έρευνα μπορεί να γίνει βεβαίως ανώνυμα αν το επιθυμεί ο/η συμμετέχων/-ουσα ή με ένα απλό όνομα και ηλικία, π.χ. "η Μαρία, 38 ετών, εκπαιδευτικός" .

2 χρόνια Screw

2011-01-09T16:24:00.002+02:00

51ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

2011-01-09T15:41:00.001+02:00

ΘΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης

¨Ένα σήριαλ για το aids θα σκόνταφτε στον ατολμία της ελληνικής τηλεόρασης.»

Ο Κυριάκος Χατζημιχαηλίδης σκηνοθέτης και παραγωγός, προσωπικός μου φίλος από τα παλιά ,παρουσιάζει φέτος με την ιδιότητα του παραγωγού της «Θετικές ιστορίες» μια σπονδυλωτή ταινία που αποτελείται από 7 ταινίες οι οποίες μιλάνε για τον ιο του hiv.. Δουλεύει από το 1987 στον χώρο του κινηματογράφου με βασική του ενασχόληση τις ταινίες μικρού μήκους. Ο ίδιος έχει σκηνοθετήσει 5 ταινίες αλλά αυτό που τον κάνει μοναδικό και πολύτιμο είναι ο αγώνας και η προσπάθεια του στην εξέλιξη και προώθησης των ταινιών μικρού μήκους. Έχει δημιουργήσει την ΜΚΟ t short η οποία είναι η μοναδική εταιρία στην Ελλάδα που ασχολείται ειδικά με την μικρού μήκους ταινία.
Θα την βρείτε στο ίντερνετ www.t-short.gr
Μπορείτε να παρακολουθήσετε ταινίες , να διαβάσετε ότι νεότερο υπάρχει , να πάρετε πληροφορίες , να διαβάσετε σενάρια. Η t short παρακολουθεί και καταγράφει την
πορεία των ταινιών μικρού μήκους στην Ελλάδα από το 1930 και μετά. Ας δούμε τι μας λέει ο ίδιος.

Υπάρχει μια παρεξηγημένη φημολογία για την μικρού μήκους, ότι αυτοί που την προτιμούν το κάνουν γιατί είναι πιο εύκολο να την ολοκληρώσεις. Αν είχε τα μέσα ένας σκηνοθέτης θα έκανε μικρού μήκους?
Πολλοί νομίζουν ότι η ταινία μικρού μήκους είναι μια σπουδαστική ενέργεια που αποσκοπεί στο να πάρει κάποιος το πτυχίο του και στην καλύτερη περίπτωση να περάσει να κάνει την μεγάλου μήκους ταινία. Οπωσδήποτε συμβαίνει αυτό. Ένας νέος σκηνοθέτης πρέπει να κάνει μια ταινία για να πάρει το πτυχίο του , είναι πιο εύκολο να κάνει μια μικρή ταινία από το να μπλεχτεί σε μια παραγωγή εκατό λεπτών, αυτό είναι το διαβατήριο του για να περάσει στην μεγάλου μήκους. Να κάνω έναν παραλληλισμό και να πω ότι αλλοίμονο αν ένας διηγηματογράφος έγραφε ένα διήγημα με μοναδικό στόχο να περάσει στο μυθιστόρημα. Κατά τον ίδιο τρόπο και η μικρού μήκους ταινία είναι από μόνο της ένα αυτοτελές δημιούργημα πάρα πολύ σημαντικό το οποίο χρειάζεται το πάθος και το ταλέντο μιας ομάδας ανθρώπων για να βγει ένα αποτέλεσμα που μπορεί να είναι ένας θησαυρός, ένας κρυμμένος θησαυρός που δύστυχος οι περισσότεροι δεν ξέρουν και ένας από τους στόχους μας είναι να αναδειχτούν οι μικρού μήκους ταινίες μέσα από τα site.

Από τις ταινίες που έχεις κάνει πόσες ασχολούνται με το θέμα της ομοφυλοφιλίας?

Η μόνη ταινία που έχει καθαρή σχέση με το θέμα της ανδρικής ομοφυλοφιλίας έχει τίτλο « Οι άντρες δεν κλαίνε» ,δημιουργήθηκε το 2001 και πραγματεύεται την σχέση δυο αντρών που ξαναβρίσκονται μέσα στο σπίτι του ενός από του δυο και διαπραγματεύονται ένα κοινό τους σημείο επαφής που είναι ο hiv. Η ταινία αυτή είναι και η αρχή από την οποία ξεπήδησε η τωρινή μεγάλου μήκους ταινία Θετικές ιστορίες.

Πως ξεκίνησε η ιδέα για τις Θετικές ιστορίες?

Είχα πάντοτε την διάθεση να περάσω σε άλλο επίπεδο την δουλειά μου, σε ένα επίπεδο που θα ενοποιεί μικρές ιστορίες σε μια μεγάλου μήκους σπονδυλωτή ταινία κύριος δημιουργώντας ένα έργο από το οποίο θα ξεπηδάνε νέοι ταλαντούχοι δημιουργοί είτε αυτοί είναι σκηνοθέτες είτε σε όλα τα υπόλοιπα τμήματα σκηνογράφοι , σεναριογράφοι ηθοποιοί. Η ιδέα καρποφόρησε όταν ήρθα σε επαφή με την Εταιρία Μελέτης και αντιμετώπισης του aids και με το ΚΕΕΛΠΝΟ που αγκάλιασαν την ιδέα και βοήθησαν και οικονομικά για να μπορέσει να ξεκινήσει όλο αυτό το έργο. Η αρχική σκέψη ήταν να γίνουν 3 μεμονωμένες ταινίες τελικά γίνανε επτά μικρού μήκους ταινίες και ένα υλικό ντοκυμαντερίστικο στην αρχή στους τίτλους που μιλάνε οροθετικοί και άνθρωποι ειδικοί για το θέμα.

Στην Ελληνική τηλεόραση και στο σινεμά ποτέ άλλοτε δεν έχει γίνει αναφορά στο aids , φαντάσου ότι καταφέραμε να κλάψουμε για την λέπρα 100 χρόνια μετά μέσα από το Νησί. Πιστεύεις ότι το κοινό είναι έτοιμο γ αυτό?

Ευτυχώς που αναφέρεις το σίριαλ Νησί που είναι ένα καλό παράδειγμα σε μια τηλεόραση άθλια και άχρηστη που με κάνει και βγάζω φλύκταινες κατά την διάρκεια το υ ζάπινγκ. Το νησί παρουσιάζει με έναν πολύ αξιοπρεπέστατο τρόπο την ιστορία του. Θ α μπορούσε βέβαια στην θέση του να είναι το aids όπως λες. Ο κόσμος αν εξαιρέσεις ένα πουριτανικό τμήμα του που δεν ανέχεται να βλέπει πράγματα που είναι έξω από τα κλειστά δικά του δεδομένα είναι ανοιχτός στο να μπορέσει να δει θέματα και θεματικές που μπορεί να τον κεντρίζουν και να τον ξενίζουν αρκεί να είναι μέσα σε μια σοβαρή και δημιουργική κατάσταση .Ένα σήριαλ για το aids θα σκόνταφτε στον ατολμία της ελληνικής τηλεόρασης .Ένας λόγος που έχω επιλέξει το κινηματογραφικό φορμά είναι γιατί μου δίνει μια απόλυτη ελευθερία να πω με οποίο τρόπο θέλω τα πράγματα που θέλω. Η τηλεόραση δεν μπορεί να το κάνει αυτό έχει από δίπλα τις διαφημιστικές πίτες οι οποίες ορίζουν το περιεχόμενο και έχει και το πατρίς θρησκεία οικογένεια. Μπορεί να μην είμαστε στο μηδέν αλλά δεν έχουμε φτάσει και στο σημείο να ανεχόμαστε θεματικές που αγγίζουν την σεξουαλικότητα και το ρατσιστικό κομμάτι το θρησκευτικό το πολιτικό κτλ.

Ο κόσμος στο φεστιβάλ ψάχνει διψάει για το διαφορετικό. Η ταινία σας ήταν το sold out της ημέρας με ένα κοινό διαφόρων ηλικιών. Πως νιώθεις γ αυτό ? Ποια είναι τα συναισθήματα σου για την πρεμιέρα?

Το να φτιάχνει κανείς μια ταινία και να την παρουσιάζει τον γεμίζει ένα αίσθημα χαράς αλλά και μια αγωνία ,ένα αίσθημα ευθύνης απέναντι στο κοινό. Όταν έμαθα ότι είναι sold out λίγο τρόμαξα. Ταυτόχρονα χάρηκα γιατί μου μεταφέρθηκε η χαρά των συνεργατών ότι επιτέλους η ταινία είναι έτοιμη να την δει το κοινό σε μια γεμάτη αίθουσα. Αισθάνθηκα πολύ καλύτερα κατά την διάρκεια της ταινίας γιατί ένιωσα να την παρακολουθεί το κοινό με ενδιαφέρον. Υπάρχουν αδυναμίες σε μερικά σημεία της αλλά το ισχυρό της θέμα η καλή κατασκευή οι όμορφες ιστορίες μας δικαιώνουν ως αποτέλεσμα.

Η ταινία αυτή μας δίδαξε ότι το aids δεν αφορά μόνο τους ομοφυλόφιλους. Αυτό συζητήθηκε πολύ και μετά την προβολή και μας προβλημάτισε όλους.. Στην ταινία δεν υπάρχουν ομοφυλόφιλοι άντρες οροθετικοί αλλά ένα παντρεμένο ζευγάρι , μια έγκυος γυναίκα , δυο λεσβίες. Απουσιάζουν ιστορίες από τις λεγόμενες ομάδες υψηλλού κινδύνου.
Η δικιά μου γενιά έχει ζήσει το θέμα aids εν τη γένεση του. Όλοι ξέρουμε ότι τα πρώτα δέκα χρόνια ήταν τραγικά, βλέπαμε δικούς μας ανθρώπους να πεθαίνουν με φριχτό τρόπο. Τώρα τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα. Κάθε περίπτωση που σχετίζεται με το aids έχει και τα ταμπού της επειδή ακολουθεί την πορεία της κάθε κοινωνίας μέσα στην οπαία υπάρχει. Η ελληνική κοινωνία έχει μεγάλο θέμα με το σεξ και έτσι το aids πολύ εύκολα και γρήγορα ατυχώς για μένα ορίστηκε σαν μια ασθένεια των ομοφυλοφίλων . Αυτό έχει με κάποιο τρόπο αναστραφεί όχι ακόμα όσο πρέπει αλλά ο κόσμος ξέρει ότι είναι μια ασθένεια που αφορά όλο το πληθυσμό νέους ,γέρους γυναίκες, άντρες, ομοφυλόφιλος ετερόφυλους. Μια από τις παραμέτρους της ταινίας είναι να μπορέσει να μιλήσει στους ανθρώπους που δεν έχουν ζήσει την τραγικότητα του aids να τους αφυπνίσει με κάποιο τρόπο, να τους μιλήσει για το ποσό πρέπει να είναι προσεχτικοί γιατί το aids είναι κάτι που ακόμα δεν έχει τελειώσει.
Ετοιμάζεις κάτι στο μέλλον
Ο στόχος μου είναι κάτι ανάλογο και παρόμοιο διορθώνοντας τα λάθη που έκανα και εξελίσσοντας τα θετικά. Υπάρχουν θεματικές στο μυαλό μας. Αλλά είναι όλα και στο σινεμα δύσκολα ,τα χρήματα δεν υπάρχουν πια. Ειδικά για τις ανεξάρτητες παραγωγές είναι πολύ δύσκολο. Αλλά πιστεύω ότι κάθε καλλιτέχνης που δουλεύει σκληρά για την τέχνη του και με αλήθεια μπορεί να επιβιώσει.

51ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης

2011-01-08T22:31:00.001+02:00

«ΣΑΚΗΣ : ένας τάφος Εγκατάσταση του Γάλλου σκηνοθέτη Vincent Dieutre

«...30 χρόνια αργότερα, ο Γάλλος σκηνοθέτης Vincent Dieutre επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, πόλη που για τον ίδιο συνδέεται για πάντα με ένα νεαρό άνδρα - τον Σάκη - που χάθηκε εδώ και καιρό. Μέσα από μια εγκατάσταση σε μορφή τάφου, αρχειοθετεί μια εμπειρία αγάπης και πόνου. Με τον τρόπο αυτό εξετάζει την ευαίσθητη ύπαρξη και προσφέρει έναν αισθητικό καθρέφτη στις δικές μας αναζητήσεις.»
Μιλήσαμε μαζί του μετά το τέλος της έκθεσης παρέα μας και ο Διευθυντής του Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κωνσταντινούπολης Kerem Ayan
Πες μου γ αυτή την νέα σου δουλειά
Είναι μια βίντεο εγκατάσταση. Ήρθα στην Θεσσαλονίκη πέρσι για να παρουσιάσω μια ταινία μου και ενώ νόμιζα ότι δεν είχα εκκρεμότητες με την πόλη όλα ήρθαν και πάλι στο μυαλό μου. Είχα πολύ έντονες τις εικόνες αυτού του άντρα που γνώρισα και το 1980. Είχα μνήμες από τα κτίρια τους δρόμους την πλατεία Αριστοτέλους. Αυτό ήταν για μένα ένα σημάδι και έτσι άρχισα να ετοιμάζω αυτήν την εγκατάσταση. Άρχισα να περπατάω στην Θεσσαλονίκη , να τραβάω εικόνες της πόλης και να τις χρησιμοποιώ μαζί με εικόνες του Σάκη που είχα από εκείνη την εποχή. Όλα αυτά μαζί τα συνοδεύει η αφήγηση μου.
Γιατί ήταν ο Σάκης τόσο σημαντικός για σένα?
Επειδή ήταν ο πρώτος μου δεσμός, ο πρώτος μου εραστής και όταν ήρθα και πάλι εδώ ήρθαν όλα μπροστά μου σαν ένα γερό χαστούκι και κατάλαβα ότι δεν τα είχα ξεχάσει ποτέ. Είναι όλη αυτή η αίσθηση που μου έχει αφήσει.
Πότε τον είδες τελευταία φορά?
Τον είδα δέκα χρόνια μετά το 1990, εγώ ζούσα με έναν άντρα με πήρε τηλέφωνο και μου έδωσε ένα ραντεβού για να βρεθούμε. Ήμουν χαρούμενος που τον είδα αλλά είχα δεσμό τότε, δεν ήταν κάτι ερωτικό. Μου είπε ότι έχει aids και είναι άρρωστος και αντέδρασα και λίγο άσχημα λίγο απόμακρα. Τότε το aids ήταν θάνατος και του είπα ότι έχω δεσμό και δεν μπορώ να τον δω ξανά.
Τι λέει ο μονόλογος σου κατά την διάρκεια του βίντεο
Αυτό που έκανα ήταν να πάρω ένα κασετόφωνο να κλειστώ σε ένα δωμάτιο και να αρχίσω να μιλάω στον εαυτό μου σαν ένας μονόλογος χωρίς να έχω ετοιμάσει κάτι ,χωρίς να υπάρχει έτοιμο κείμενο και μιλάω για το πώς γνωριστήκαμε , πως ήταν η Θεσσαλονίκη , πως την βρήκα τώρα , πολιτικά οικονομικά .
Πώς ήταν τα πράγματα τότε?
Ήταν πολύ πιο δύσκολα όλα το 1980 έπρεπε να κρυβόμαστε από τους γονείς του από τον κόσμο, δεν μπορούσαμε να μιλάμε για την ομοφυλοφιλία μας , ήταν η εποχή που μόλις είχε εκλεγεί στην Γαλλία ο Μιτεράν. Ήταν όμως για εμάς μια χαρούμενη περίοδος ξενοιασιάς , ήταν ο πρώτος μου έρωτας. Μετά όταν μαθεύτηκε οι γονείς του τον κρύβανε και ειδικά για το aids αργότερα έπρεπε όλα να μείνουν πολύ κρυφά.
Έψαξες να βρεις τους γονείς του κάποιον που να τον ξέρει?
Οι γονείς του ήταν μεγάλοι τότε μάλλον δεν ζούνε πια, ήταν μοναχοπαίδι, και δεν ξέρω και κάποιον άλλον που να τον γνωρίζει. Έχω ρωτήσει πολλές φορές γ αυτόν αλλά δεν βρήκα ακόμα κάποιον να τον ξέρει.

Όλα άλλαξαν φυσικά Ολόκληρη η Ευρώπη βυθίστηκε στην κρίση, κι εδώ στην Ελλάδα όλα μοιάζουν υπο αναστολή …Επιστρέφω στην Θεσσαλονίκη τριάντα χρόνια μετά. Αναγνώρισα το μέρος , την πλατεία Αριστοτέλους. Τριάντα χρόνια μετά , ξαναβρίσκω την πόλη όπου αγαπήθηκα για πρώτη φορά , σωματικά και σαρκικά. Εγώ ήμουν τρελός για το Σάκη.
Δεν θυμάμαι πλέον πολύ καλά , ούτε την γειτονιά ούτε το σπίτι της οικογένειάς του.. η μνήμη τρεμοπαίζει… θυμάμαι τα μάτια , τα γκρίζα μάτια του Σάκη. Περπατάω στην παραλία και παρατηρώ την Θεσσαλονίκη της κρίσης να βυθίζεται μέσα στην νύχτα. Σήμερα στην πόλη όλα μου αρέσουν : το χολ ανώνυμων κτιρίων, ορισμένα πρόσωπα , ορισμένα βλέμματα, όπως και ήχοι. Κάθε αίσθηση επαναφέρει μια ανάμνηση..Ήταν καλοκαίρι του 1981 , ο Μιτεράν μόλις είχε εκλεγεί στην Γαλλία κι ο Σάκης , ο όμορφος Σάκης με τα γκρίζα μάτια μ αγαπούσε επιτέλους , με ποθούσε. Που? Σε ποιο δρόμο?

Fuck aids

2011-01-05T03:25:00.000+02:00

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΟΡΟΘΕΤΙΚΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΣΤΕΡ ΣΕΦ

2011-01-04T23:35:00.000+02:00

Μετά την επισημοποίηση της νομικής προσφυγής του παίκτη που αποκλείστηκε λόγω της οροθετικότητάς του από τους τελικούς του τηλεπαιχνιδιού «Μάστερ Σεφ», καταγγέλλουμε την παράνομη και ρατσιστική συμπεριφορά της τηλεοπτικής παραγωγής Studio ATA και της ιδιωτικής κλινικής Doctors’ Hospital όπου διενεργήθηκαν εν κρυπτώ ομαδικές εξετάσεις για HIV στους παίκτες του τηλεπαιχνιδιού.

Όπως κατήγγειλε ο ίδιος ο παίκτης στο Σύλλογο Οροθετικών Ελλάδας «Θετική Φωνή», οδηγήθηκε πριν την είσοδο του στο σπίτι όπου θα διέμεναν όλοι οι παίκτες, σε ιδιωτική κλινική όπου του έγιναν γενικές εξετάσεις αίματος που θεώρησε λογικές για τον αποκλεισμό των κοινώς ελεγχόμενων ασθενειών σε χώρους υγειονομικού ενδιαφέροντος. Φυσικά η εξέταση για HIV/AIDS δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτές και ούτε ενημερώθηκαν οι παίκτες ότι θα γινόταν. Εδώ να σημειωθεί η παράνομη συμπαιγνία της εταιρείας παραγωγής και της ιδιωτικής κλινικής όπου έγιναν αυτές οι εξετάσεις και οι επίορκοι γιατροί και διοικητικοί υπάλληλοι που συμμετείχαν σε αυτές.

Δεδομένου ότι ο παίκτης δεν γνώριζε το γεγονός της έκθεσής του στον ιό HIV, η ανακοίνωση του θετικού αποτελέσματος της εξέτασης αποτέλεσε ένα σοκ γι’ αυτόν. Και σαν αυτό να μην ήταν αρκετό, η διεύθυνση παραγωγής του τηλεπαιχνιδιού του έθεσε το «δίλημμα» της παραμονής του στο τηλεπαιχνίδι υπό συνθήκες προσωπικής απομόνωσης (εν είδη Σπιναλόγκας εντός του Μάστερ Σεφ) και ταυτόχρονης γνωστοποίησης της οροθετικότητάς του στους υπόλοιπους παράγοντες του τηλεπαιχνιδιού και όλων των υπολοίπων παικτών ή της «οικειοθελούς» αποχώρησής του.

Είναι προφανής η ρατσιστική συμπεριφορά της παραγωγής, αφού ακόμη και αν την συγχωρούσε κανείς για άγνοια περί θεμάτων μεταδοτικότητας του ιού HIV, δεν μπήκε καν στον κόπο να ζητήσει γνωμοδότηση από τις αρμόδιες υγειονομικές αρχές ή τον ιατρικό σύλλογο αν η οροθετικότητα αποτελεί κίνδυνο για τον ίδιο τον παίκτη ή για οποιοδήποτε άλλον συμμετέχοντα στο τηλεπαιχνίδι.

Σύμφωνα με Ελληνικές διατάξεις και συστάσεις του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών[1], η εξέταση για HIV για οποιαδήποτε εργασία ή άλλες δραστηριότητες είναι παράνομη και καταχρηστική. Επιπλέον, σύμφωνα με οδηγίες της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας αλλά και κείμενες Ελληνικές διατάξεις[2] και πρακτικές, επιβάλλεται η ρητή παραγγελία της εξέτασης από τον εξεταζόμενο και η συναίνεσή του πριν από την εξέταση για HIV και σε περίπτωση θετικού αποτελέσματος η ανακοίνωση πρέπει να γίνεται στον εξεταζόμενο με απόλυτη εμπιστευτικότητα εχεμύθεια και τηρώντας το απόρρητο. Επιπρόσθετα η ανακοίνωση του αποτελέσματος (είτε θετικό είτε αρνητικό είναι αυτό) θα πρέπει να γίνεται με την παρουσία ειδικού, ο οποίος θα πρέπει να ακολουθεί όλες τις αρχές της συμβουλευτικής και της υποστήριξης σε τέτοιου είδους ανακοινώσεις αποτελεσμάτων.

Με χαρά διαπιστώνουμε τη δημόσια αποδοκιμασία που εκφράζεται από διάφορες πλευρές της Ελληνική κοινωνίας για το θέμα και ελπίζουμε στην παραδειγματική τιμωρία των υπευθύνων από την Ελληνική δικαιοσύνη. Δεν είναι δυνατόν η Ελληνική τηλεοπτική πραγματικότητα να ζει σήμερα σε μια εποχή πολύ πριν ο HIV μετατραπεί σε ένα ιατρικώς αντιμετωπίσιμο χρόνιο νόσημα, το οποίο σε ένα σεβαστό ποσοστό των ανθρώπων που το αντιμετωπίζουν δεν δημιουργεί ιδιαίτερες επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής τους, ενώ κατηγορηματικά δεν αποτελεί καμία απειλή για τους κοινωνικά συναναστρεφόμενους, αλλά και τους άλλους συναδέλφους σε χώρους εργασίας σύμφωνα και με όλες τις διατάξεις και υποδείξεις των παγκόσμιων οργανισμών (WHO, UNAIDS, ILO, κλπ), αλλά και της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας. Ακόμη και το άκρως συντηρητικό Hollywood στην Αμερική του 1993, καταδίκαζε από τότε με την βραβευμένη ταινία «Φιλαδέλφεια», την παράλογη και ρατσιστική συμπεριφορά κατά των ανθρώπων που ζουν με HIV.

Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της χώρας μας οφείλουν να είναι στρατευμένα στην καταπολέμηση του κοινωνικού στίγματος και των διακρίσεων και όχι φορείς κοινωνικού αποκλεισμού και ρατσισμού έναντι των ευπαθών ομάδων. Ανεξάρτητα από τη δικαστική έκβαση του θέματος, ακόμη και σήμερα δεν είναι αργά για μια δημόσια έκφραση συγνώμης από το Mega Channel, από την εταιρεία παραγωγής Studio ATA και από την ιδιωτική κλινική Doctors’ Hospital, για τη σειρά ατοπημάτων και παρανομιών που διέπραξαν εις βάρος του συγκεκριμένου οροθετικού και εν γένει όλων των ατόμων που ζουν με HIV στην Ελλάδα.

Οι εκπρόσωποι φορέων:

Νίκος Δέδες - Πρόεδρος Θετικής Φωνής (άνθρωποι + HIV)

Γρηγόρης Βαλλιανάτος – Συντονιστής Επιτροπής Κοινωνικού Διαλόγου ΚΕΕΛΠΝΟ

Γιάννης Παπαγιαννόπουλος - Εκπρόσωπος Be Positive (φόρουμ hiv.humanism.gr)

Παναγιώτης Βότσης - Πρόεδρος Κέντρου Ζωής (θετικοί στη ζωή)

Τζανέτος Αντύπας - Πρόεδρος Praksis (για τον συνάνθρωπο)

Παναγιώτης Δημητράς - Εκπρόσωπος Ελληνικού Παρατηρητηρίου Συμφωνιών Ελσίνκι

Ειρήνη Πετροπούλου - Πρόεδρος Ομοφυλοφιλικής Λεσβιακής Κοινότητας Ελλάδας

Το αγορι του μήνα

2011-01-04T23:13:00.000+02:00

φωτογραφίες Γιώργος Στριφτάρης

Κατεβασέ το

2011-01-04T22:49:00.000+02:00

Screw 24#
Κατέβασε το σε μορφή pdf απο το www.screwmag.gr

Κυκλοφόρησε

2010-12-30T17:03:00.002+02:00

Το Screw Ιανουαρίου κυκλοφορεί σήμερα το βράδυ στο Γκάζι
Αύριο στην Θεσσαλονίκη και στην υπόλοιπη Αθήνα.
Απο την νέα χρονιά σε όλα τα υπόλοιπα σημεία διανομής σε Ελλάδα και Κύπρο
και φυσικά online απο το site www.screwmag.gr

To Screw σας εύχεται καλή και δημιουργική χρονιά γεμάτη αγάπη .

Ερχεται...

2010-12-29T23:41:00.003+02:00

Flex Fetich 2011

2010-12-28T17:42:00.001+02:00

5th Berlin Porn Film Festival in Athens

2010-12-22T23:57:00.001+02:00

X-mas

2010-12-20T21:36:00.000+02:00

ΤΡΕΛΛΗ ΣΥΓΚΑΤΟΙΚΗΣΗ

2010-12-18T14:27:00.001+02:00

Μια υπεροχη κωμωδια
Ενας πατερας ταξιδευει από το Οχαιο της (επαρχια αμερικης) στην Νεα Υορκη για να πει στο γιο του ότι η μανα του κλεφτηκε με τον θειο του!!!
Ο γιος με τη σειρα του πρεπει να του κρυψει…πολλα
Δυο ανθρωποι που δεν μπορουν να ομολογησουν ο ενας στον αλλον τι συμβαινει είναι μονο η αρχη της κωμωδιας μας γιατι μετα αφου κανουν τις εξομολογησεις τους τα πραγματα μπλεκουν ακομα περισοτερο.
Ολοι φευγουν κ ολοι επιστρεφουν όχι για να ξεμπλεξουν τα γεγονοτα αλλα για να τα κανουν εν τελη πολύ χειροτερα.
Οι εκπληξεις διαδεχονται η μια την άλλη και το κοινο πρωταγωνιστει.
Αν σας αρεσει ο Σινατρα , τα Χριστουγεννα και η Νεα Υορκη πρεπει να το δειτε, αν όχι… μεινετε με το παραπονο ότι το χασατε!
Καλη μας διασκεδαση!!!
με τον ΦΩΤΗ ΣΠΥΡΟ
δημητρη βογιατζη - δημητρη μαχαιρα
μαχη μακριδου - μαρκελλα παπαριζου

ΔΩΡΕΑΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΕ 10 ΑΝΕΡΓΟΥΣ
Κάθε Τετάρτη & Πέμπτη έως & τις 13 Ιανουαρίου
ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΔΕΙΞΗ ΤΗΣ ΚΑΡΤΑΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ

Γενική Είσοδος 17 Ευρώ
Φοιτητικό- Μαθητικό 15 Ευρώ

ΙΣΧΥΟΥΝ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΟΓΑ

Όταν το πολιτικό γίνεται προσωπικό και το προσωπικό πολιτικό

2010-12-16T16:28:00.002+02:00

Όταν το πολιτικό γίνεται προσωπικό και
το προσωπικό πολιτικό

Βερολίνο. Η πόλη φλέγεται από διαδηλώσεις, επεισόδια και αστυνομική βία. Την ίδια ώρα σ’ ένα δωμάτιο, στο κέντρο της πόλης, μια ομάδα ανθρώπων παίρνουν ένα μικρόφωνο κι αρχίζουν να μιλούν σε μια φανταστική διαδήλωση. «Άκουσα πως τα τρία τέταρτα του πληθυσμού της γης θα αφανιστούν για να ζήσουν καλά οι υπόλοιποι μέσα σε ανάκτορα με αλεξίσφαιρα τζάμια». Το θέμα δεν είναι τι έχουν να πουν. Το θέμα είναι πως οτιδήποτε συμβαίνει, την ίδια στιγμή ανατρέπεται.

Σ’ εσάς που με ακούτε
Το έργο της Λούλας Αναγνωστάκη που καταγράφει την εποχή μας. Την εποχή των ανθρώπων που βγαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν, να ζητιανέψουν, να κάνουν πιάτσα, να απεργήσουν, να ξεσηκωθούν…

Ανεβαίνει, όχι τυχαία, σε έναν ιδιαίτερο χώρο, στο σαλόνι του νεοκλασικού οικήματος της Σχολής Τυφλών Θεσσαλονίκης, ευελπιστώντας να κεντρίσει το ενδιαφέρον των Θεσσαλονικιών για τα σημαντικότατα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Σχολή, για 8 μόνο παραστάσεις, 29-30 Δεκέμβρη και 1-6 Γενάρη, στις 9 το βράδυ. Σε σκηνοθεσία της Αναστασίας Κουμίδου, βίντεο-κάμερα του Χάρη Πάλλα, εικαστικό έργο της Ελεάννας Μαρτίνου, ηχητικό τοπίο του Γιάννη Αλεξίου.

Σ’ εσάς που με ακούτε
«Όπου να ‘ναι θα ξεσπάσουν ταραχές. Τρεις πορείες ξεκίνησαν σήμερα. Τάχα ειρηνικές, αλλά η αστυνομία θα χτυπήσει στο τέλος. Άγρια…». Ποια είναι η δική σας θέση σε όσα συμβαίνουν;

Για το Γραφείο Τύπου
Ρένα Χαριτίδου (6977 322573)

Πως γνωριστήκαμε

2010-12-15T16:38:00.001+02:00

Ένα από τα πλέον γνωστά και διάσημα ζευγάρια του Γκαζιού που έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε μαζί συνέχεια μας μιλάει για την σχέση του , τα δύσκολα , τα εύκολα και τα καθημερινά.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ – ΠΕΤΡΟΣ
Πώς γνωριστήκατε?
Δημήτρης :Γνωριστήκαμε πριν 6 χρόνια μέσο ενός κοινού μας φίλου. Είχαμε κοινές παρέες. Τότε εγω φλέρταρα με τον κολλητό του αλλά δεν τράβηξε και μείναμε φίλοι μέχρι σήμερα.
Πέτρος: Είχα βγει με τον κολλητό μου για να μου γνωρίσει το καινούργιο του φλέρτ και τότε δεν είχα δώσει πολύ σημασία στο Δημήτρη αλλά όσο βγαίναμε όλοι μαζί παρέα και γνωριζόμασταν καλύτερα άρχισε ν α μου γίνετε πολύ συμπαθής και να νιώθω ένα απίστευτο δυνατό συναίσθημα που δεν μπορούσα να εξηγήσω τι ήταν, αλλά σύντομα κατάλαβα.
Πόσο καιρό είστε μαζί ?
Πέτρος Δημήτρης: Σε λίγο καιρό θα κλείσουμε τα 5 χρόνια σχέσης .
Τι σε τράβηξε επάνω του?
Δημήτρης : Ότι δεν μου έδειξε από την αρχή ότι του άρεσα και αυτό με έκανε να τον κυνηγάω.
Πέτρος : χμμ τι με τράβηξε ε? Είναι τόσα πολλά που δεν μπορώ να τα πω όλα , αλλά τα κυριότερα ήταν ο εύθυμος χαρακτήρας του ο σωματότυπος και ότι με διεκδίκησε με κάθε τρόπο.
Τι σ ενοχλεί σ αυτόν.
Δημήτρης : Καμιά φορά η φλυαρία του και η επιμονή του
Πέτρος : Με ενοχλεί ότι πρέπει να κάνει το λάθος για να καταλάβει ότι το έχει κάνει, και να το παραδεχτεί ενώ του έχω πει από την αρχή εγώ ότι είναι λάθος και αυτός επιμένει.
Θα συγχωρούσες την απιστία?
Δημήτρης : Βάση της σχέσης που έχουμε , γιατί πίστεψε με θέλει πολύ υπομονή και εμπιστοσύνη για να κρατήσει μια σχέση τόσα χρόνια , αν γινόταν ξέρω ότι θα ήταν καθαρά και μόνο σέξ και τίποτα παραπάνω οπότε ναι θα την συγχωρούσα αλλά όχι εύκολα. Θα τον τυραννούσα λίγο .
Πέτρος : H απιστία σε μια σχέση πιστεύω ότι είναι αναπόφευκτή . θεωρώ ότι είναι λογικό μετά από 5 χρόνια ότι ίσως να θέλει κάποιο φλέρτ από άλλων άντρα αλλά πάντα καθαρά για ξεκάυλωμα , τότε ναι θα τον συγχωρούσα και ίσως να χαιρόμουνα που το έκανε ξεκάυλωσε και γύρισε σε μένα !!!
Τι πιστεύεται για το γάμο? Θα παντρευόσασταν ποτέ?
Δημήτρης: Νομικά πρέπει να είμαστε καλυμμένοι οπότε ναι είμαι υπέρ του γάμου.
Όσο αφορά την σχέση μας θα απαντούσα ότι ειμαι ερωτευμένος και τον αγαπώ οπότε για μένα ο γάμος θα ήταν μια επιπλέον σφραγίδα στον ερώτα και την αγάπη μας .
Πέτρος : O γάμος είναι ο τελευταίος σταθμός για την ολοκλήρωση μιας σχέσης. Πάντα το όνειρο μου ήταν να βρω έναν και μοναδικό να θα παντρευτώ ενώπιων του νόμου της οικογένειας και ολόκληρης της κοινωνίας. Άρα ναι είμαι υπέρ του γάμου και σίγουρα είναι μέσα στα σχέδια μου να παντρευτώ τον Δημήτρη γιατί πιστεύω ότι αυτός είναι ο ένας και μοναδικός για μένα!!!!!!
Για τα παιδία τη γνώμη έχετε? Θα υιοθετούσατε ?
Δημήτρης : Ο Πέτρος θέλει παιδιά , αλλά εγώ όχι και όχι επειδή δεν τα θέλω , αλλά ξέρω πως δεν μπορώ να ανταπεξέλθω στις ανάγκες που έχουν τα παιδιά αλλά ναι είμαι υπέρ της υιοθεσίας.
Πέτρος : Όπως είπε και ο Δημήτρης ναι θα ήθελα να υιοθετούσα ένα παιδάκι και να το μεγαλώναμε μαζί. Γενικά είναι κρίμα να κλείνονται μέσα σε ορφανοτροφεία όταν θα μπορούσανε να είχανε μια ζεστή αγκαλιά και ας ήταν αυτή από ομόφυλο ζευγάρι. Δεν μπορεί να έχουνε παιδιά ανάξιοι γονείς , κάτι που βλέπουμε καθημερινά γύρω μας και να μην μπορεί ένα ομόφυλο ζευγάρι που να πληρεί όλες τις προδιαγραφές για ένα σύγουρο μέλλον .
Πως σαν αντιμετωπίζουν οι γύρω σας αποδέχονται?

Δημήτρης : Δεν νιώθω ότι πρέπει να ζητήσουμε να μας αποδεχτούν. Είμαστε δύο άνθρωποι όπως όλοι οι άλλοι. Δεν υπάρχουν διαφορές για μένα και το βλέπω στον οικογενειακό και κοινωνικό μου κύκλο. Υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις μηδαμινές.
Πέτρος : Δεν είχα ποτέ πρόβλημα το πώς θα με αποδεχτούν αλλά ποτέ δεν έχω δώσει δικαιώματα για να μπορούν να πουν κάτι. Δεν έχω κρύψει ποτέ για την σχέση μου με το Δημήτρη στην δουλειά στην οικογένεια , χωρίς να υπάρξει ποτέ πρόβλημα.
Ευχαριστημένοι από την σχέση σας?

Δημήτρης : ευχαριστημένος , νιώθω ασφάλεια και ξέρω πως μπορώ να τον εμπιστευτώ. Μπορεί να περάσαμε μια κρίση στην σχέση μας αλλά υπάρχει αληθινή αγάπη.
Πέτρος : Μετά από 5 χρόνια νιώθω πιο πολύ ερωτευμένος από ποτέ και γ αυτό μετά την πρόσφατη κρίση που περάσαμε κόντεψα να τρελαθώ και έκανα τα πάντα για να τον κερδίσω πίσω γιατί ήξερα ότι είμαστε ο ένας για τον άλλον και αυτό δεν αλλάζει εύκολα. Η αγάπη είναι πάντα νικητής.

Τι κρατάει ένα ζευγάρι όταν ο έρωτας και το πάθος περνάει?

Δημήτρης : Στην πορεία της σχέσης βγαίνουν και άλλα συναισθήματα εμπιστοσύνη , ασφάλεια . Η αγάπη κρατάει την σχέση και το πάθος ποτέ δεν περνάει απλά δεν είναι το ίδιο όπως ήταν στην αρχή
Πέτρος : Εγώ στην αρχή δεν ένιωθα τόσο έρωτα όπως νιώθω τώρα ενώ αυτός ήταν τρελά ερωτευμένος με μένα. Στην διάρκεια της σχέσης όλα αυτά έρχονται και φεύγουν .η αγάπη και η υπομονή μένει και δένει μια σχέση για πάντα
Περιέγραψε το αγόρι σου με τρεις λέξεις
Δημήτρης: Ένας υπέροχος σύντροφος
Πέτρος : Ένας και μοναδικός

«THE LISBON TRAVIATA»

2010-12-14T03:45:00.000+02:00

του Terrence Mc Nally
Στο Θέατρο ΑΚΗΣ ΔΑΒΗΣ -Αλκμήνη

Το εξαιρετικό έργο του Terrence Mc Nally «The Lisbon Traviata», που ανέβηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα πέρυσι τον Απρίλιο, επιστρέφει στο Θέατρο Άκης Δαβής από τις 15 Οκτωβρίου μέχρι τις 23 Ιανουαρίου.

Το «Τhe Lisbon Traviata» εστιάζει στα δυο αγαπημένα θέματα του συγγραφέα: τις διαφορετικές ανθρώπινες σχέσεις και την Μαρία Κάλλας και ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στην κωμωδία και στο δράμα.

Νέα Υόρκη, τέλη των ‘80ς. Τέσσερις άντρες βιώνουν τον έρωτα και την φιλία, την μοναξιά και την απόρριψη, την τρυφερότητα και το πάθος! Κοινός παρονομαστής η αγάπη για την όπερα και η λατρεία στη Μαρία Κάλλας, μια λατρεία που υποκαθιστά την πραγματική ζωή στην καθημερινότητά της και την ανάγκη για πραγματικούς ανθρώπους. Η αναζήτηση της συλλεκτικής κόπιας της «Tραβιάτας της Λισσαβόνας» πυροδοτεί αισθήματα και απρόσμενες αντιδράσεις...

Ο Στήβεν, εκδότης, που συγκατοικεί με τον γιατρό φίλο του Μάικλ, βρίσκει ένα βράδυ καταφύγιο στο διαμέρισμα του φίλου του Μέντι, που είναι από παλιά ερωτευμένος μαζί του. Η φαινομενικά ανώδυνη κουβέντα για την μεγάλη κοινή τους αγάτη, την Μαρία Κάλλας και την πειρατική ηχογράφηση της Lisbon Traviata που έχει ο Στήβεν στην κατοχή του, κρύβει την ανάγκη για επικοινωνία, τον φόβο της μοναξιάς και την πίκρα της απόρριψης. Ο Στήβεν έχει κρύψει όλο το βράδυ από τον φίλο του ότι ο εραστής του τον έχει «αντικαταστήσει» με έναν νεαρό, τον Πωλ με τον οποίο βρίσκονται μαζί στο διαμέρισμά τους. Κάποια στιγμή, ο Στήβεν επιστρέφει σπίτι και βιώνει την απόγνωση για το τέλος της σχέσης του με τον Μάικλ. Όταν αποφασίζει να τον διεκδικήσει για μια τελευταία φορά, οι δυο τους οδηγούνται σε ένα ακραίο οπερετικό φινάλε, αντάξιο εκείνου της Lisbon Traviata.

Πρωταγωνιστούν: Λάζαρος Γεωργακόπουλος, Φαίδων Καστρής, Βασίλης Μπισμπίκης, Αλέξανδρος Αμερικάνος
Σκηνοθεσία: Λάζαρος Γεωργακόπουλος
Σκηνικά-κοστούμια: Γιώργος Πάτσας
Επιμέλεια κίνησης: Αmalia Bennett
Mouσική επιμέλεια: Δημήτρης Χασιούρας
Φωτισμοί: Μαρία Αθανασοπούλου
Παραγωγή: Θεατρική Εταιρεία «ΙΔΙΟΜΟΙΡΙΕΣ»

ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ: Πέμπτη ως Κυριακή 21.00
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ : 20 ευρώ, φοιτητικό 15 ευρώ

Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 6932108270

Θωμάς Κοροβίνης: Θα σκίσω τα πανιά

2010-12-06T00:28:00.000+02:00

ΘΑ ΣΚΙΣΩ ΤΑ ΠΑΝΙΑ

Συναντηθήκαμε με το Θωμά τον Κοροβίνη ένα προεκλογικό Σάββατο στην αυλή του καφέ «Γαζία» της Καρόλου Ντηλ και, λίγο το κρύο, λίγο η εξαιρετική διάθεση του, μας δόθηκε η αφορμή να κάνουμε μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί του. Ο Γιώργος Τσιτιρίδης και ο Τέλλος Φίλης ρωτάνε κι ο Θωμάς Κοροβίνης απάντα χωρίς φόβο αλλα με πολύ πάθος
Ποιος είσαι Θωμά Κοροβίνη? Ποιος είσαι σήμερα? Υπήρξες το απόλυτο ερωτικό φετίχ
Ο σπουδαίος Οθωμανός ποιητής Γιουνούς Εμρέ έχει ένα στίχο που λέει :«Σ’ άλλους εγώ άναψα φωτιές και άλλοι σε μένα ανάψαν». Αυτό είναι, λοιπόν. Αν είχα την τύχη να προκαλέσω πυρκαγιές, τότε μου αναλογεί ένα μέρος της ερωτική μυθολογίας του παλιού καιρού. Όμως είναι έτσι?. Πάντως εγώ σίγουρα έχω καεί από τις φωτιές των άλλων. Δεν ξέρω ποιους έκαψα αλλά εγώ είμαι κατακαμένος.

Αυτή η φωτιά σου βγήκε σε δημιουργικότητα. Ένα από τα σημαντικότερα βιβλία της Θεσσαλονίκης είναι δικό σου.
Πέρα απ’ το ταλέντο και την επίδοση στη συγγραφή, η πολυσχιδής δημιουργικότητα στην περίπτωσή μου οφείλεται και στην ανάγκη να αποφύγω την ανία και την τριβή με την επανάληψη. Το άλλο είναι ότι έχω καημό να διασώσω την ζώσα μνήμη και όχι μόνο της Θεσσαλονίκης. Ό,τι ποιο δυνατό συνάντησα και έζησα θέλω να το αποτυπώσω μέσα στη δουλειά μου. Δεν είναι μέριμνα όλων των δημιουργών αυτή. Είτε γιατί πιστεύω ότι πραγματικά αξίζει τον κόπο, είτε γιατί έζησα φλογερά και γουστάρω να τα μοιραστώ με άλλους. Ίσως και για ξορκίσω τη σημερινή μαλακοκαυλίαση με την υπενθύμιση ότι δυο δεκαετίες πριν κάποιοι από μας έζησαν ρωμαλέα και αγαπησιάρικα.
Αν έδινες έναν ορισμό μια ταυτότητα στον εαυτό σου τι θα έλεγες ότι είσαι, λαογράφος μουσικός, συγγραφέας, καθηγητής, ποιητής;
Είμαι ένα κράμα διαφόρων μετάλλων, που ταιριάζουν μεταξύ τους και που τα ισορροπώ. Θα σας πω κι ένα ανέκδοτο. Υπήρχε ένα μαγαζί που το έλεγαν «Σαλονίκη» ωραίο μαγαζί ,-έκλεισε τώρα-, απέναντι από τα λαδάδικα. Εκεί πήγα 2-3 φορές και τραγούδησα, πολύ ωραίες. Θα σας πω κι ένα ανέκδοτο. Υπήρχε ένα μαγαζί που το έλεγαν «Σαλονίκη» ωραίο μαγαζί ,-έκλεισε τώρα-, απέναντι από τα λαδάδικα. Εκεί πήγα 2-3 φορές και τραγούδησα, πολύ ωραίες καταστάσεις, με κέφια και μερακλωμένους φίλους από κάτω. Μια βραδιά που είχε πολύ κόσμο και κατά τις 3 η ώρα φτιάχτηκα και άρχισα να λέω πράγματα που δεν ξεστομίζονται και εύκολα, όταν τέλειωσε η παράσταση, με πλησιάζει ένας κύριος και αντί να μου πει «μα τι είναι αυτά που λές, ντροπή!» ή «ευχαριστούμε, φίλε τραγουδιστή», μου λέει «καληνύχτα σας, κύριε καθηγητά». Ένας σοβαρός κύριος εισαγγελέας με τα κουστούμια του και εγώ με τις φουλάρες μου απέναντι του, «η» αντίθεση. Γιατί και οι φουλάρες έχουν την σημασία τους. Εγώ καθιέρωσα ένα προσωπικό ενδυματολογικό στυλ που μόνος μου ταίριαξα από 17ετών μέχρι σήμερα που είμαι 57. Σαράντα χρόνια έμεινα έτσι ο ίδιος, δεν άλλαξα. Έχει σημασία αυτό γιατί οι άνθρωποι αλλάζουν πολύ και ιδεολογικά και μεταπηδήσεις κομμάτων κάνουν εύκολα και μεταποιήσεις στυλ, και προπαντός αχρείους συμβιβασμούς με ό,τι έφτυναν πριν. Προδίδουν το είναι τους και αυτό τους εκδικείται και γίνονται δυστυχείς. Εγώ δεν ξεπούλησα ούτε τις αρχές, ούτε το στυλ μου κι αυτό κάνει και τους άλλους να με παραδέχονται, καθώς μένω απαράλλαχτος όπως παλιά, κάτι που δεν ήταν εύκολα αποδεκτό, ειδικά εκείνα τα χρόνια. Τώρα μπορεί να μοιάζει φυσικό να ανοίγεις μια τρύπα στο τζιν και να βγαίνεις και να λες ό,τι θες, δεν ήταν έτσι το’ 60 και το’ 70, τότε μια τρύπα στο τζιν παρέπεμπε στην αλητεία και η ενασχόληση με την ποίηση στην ανωμαλία.
Εσύ μέσα από ιδεολογική επεξεργασία επέλεξες το στυλ σου χωρίς να το οριοθετήσεις σαν στυλ.
Εγώ είμαι ένα ανάμικτο πράγμα, είμαι ένας ιδιότυπος αριστερός ανένταχτος, αλλά τι συμβαίνει με μένα και με κάποιους άλλους ανθρώπους. Έχουμε πάρει στοιχεία και από άλλες περιοχές των ιδεών, των συμπεριφορών. Ο κόσμος είναι ένας μπαχτσές που φυτρώνουν κάθε λογής λουλούδια κι αυτό δεν το κατάλαβε η κατεστημένη ιδεολογία και η αντίδραση αλλά και η αριστερά δεν το καλοδέχτηκε. Γιατί φυσικά υπάρχουν τα διαιωνισμένα ταμπού, που στην Ελλάδα λειτουργούν στο φουλ. Δεν δέχτηκαν το ρεμπέτικο, τους ξίνιζαν τα ροκ, κυνηγούσανε το Ρίτσο ως ομοφυλόφιλο, που τράβηξε πολλά, και δεν είναι μόνο το θέμα των ερωτικών επιλογών αλλά η υιοθέτηση ενός ασυνήθιστου ύφους, ο τρόπος που μιλάς, το καινούριο που κομίζεις. Σήμερα έχει επικρατήσει ευτυχώς μια ανοχή αλλά είναι παραπλανητικό να την βαφτίζουμε πρόοδο. Πρόοδος είναι να υπάρχει μια πανδαισία όπου να αποδέχονται όχι μόνο αυτό που τους είναι οικείο αλλά κι εκείνο που τους βγάζει απ’ το βόλεμά τους. Εδώ υπάρχει ακόμη λογοκρισία και θα σας πω ένα παράδειγμά. Κάναμε μια εκπομπή στην δική μας της ΕΡΤ και τα λόγια τα κόψανε. Είχα πει στο σκηνοθέτη ότι δεν με ενδιαφέρει να εμφανιστώ σαν τραγουδιστής, αν είναι να κοπούν αυτά που λέω και να μπουν μόνο τα τραγούδια, και όμως κόπηκαν. Ισχύει δηλαδή ακόμη η λογοκρισία και η φίμωση της φωνής και γι’ αυτό πιστεύω πολύ στη δυναμική των προσωπικών φωνών. Μια κραυγή του δρόμου, ένας άνθρωπος που μιλάει προς τους άλλους και ξεσκεπάζει βρομιές ή λέει την αλήθεια της ψυχής του, είτε άνθρώπος με φήμη, είτε όχι. Δεν έχουν ακουστεί στην Ελλάδα ακόμα όλες οι φωνές οι αιρετικές, δεν τους δίνεται βήμα. Εγώ είχα την τύχη αλλά όχι μόνο την τύχη, -ήμουν και τολμηρός και αποφασιστικός-, να μιλήσω ανοιχτά για κάποια πράγματα μέσα από τις δουλειές μου. Αυτά που έζησα, ομολόγησα, δεν είπα κανένα ψέμα. Είπα τα πράγματα όπως είναι άσχετα με την φόρμα που τους έδωσα πιο ρεαλιστική ή πιο λυρική ή με το τραγούδι, δεν απέκρυψα πράγματα που άλλοι κάνουν αγώνα να αποσιωπήσουν ή να καμουφλάρουν. Κι αυτό έχει την αξία του την κοινωνική, όχι μόνο την προσωπική, γιατί ο κόσμος είναι φοβισμένος, ζούμε σε μια φοβική πόλη και χώρα. Και όταν είσαι φοβισμένος, είσαι επικίνδυνος.
Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό;
Το μικροαστιλίκι, η βιτρινομανία, η αυτολογοκρισία μας, η ενοχή και μια κρυφότητα, μια νοοτροπία φοβική έχει να κάνει με το ιστορικό μας background. Γιατί η πόλη μας, η Θεσσαλονίκη, μεταπολεμικά έγινε πεδίο εφαρμογής των ορέξεων της πρωτευουσιάνικης εξουσίας, ένα δοκιμαστήριο των σχεδίων τους, κι αυτό τους βόλευε, επειδή υπήρχε το ανθρώπινο και το κοινωνικό περιθωριακό κατεστημένο με τους παρακρατικούς και τα κατηχητικά που έπαιξαν ένα πολύ σκοταδιστικό και εγκληματικό ρόλο. Και κάποιοι αδιάφοροι ψευτοαστοί νεόπλουτοι και οι αυτιστικοί ποδοσφαιράκηδες. Απ’ αυτή τη μοναδική, ιστορική βυζαντινή πόλη, βρήκαμε να αναδείξουμε το παπαδαριό αντί για τον βυζαντινισμό της Θεσσαλονίκης, που εξ αιτίας του και μόνο θα έπρεπε να’ ναι οικουμενικός πόλος έλξης και όχι η παρακατιανή Συμπρωτεύουσα του Ψωμιαδιστάν. Αφήσαμε να γίνει μια πόλη αδιάφορη και αντιδραστική- μα και η Αθήνα, δυστυχώς, έτσι θα γίνει σιγά σιγά για πολλούς λόγους-. Εδώ χάθηκαν ή την κοπάνισαν και μερικές πολύτιμες πνευματικές φυσιογνωμίες που κρατούσαν το τόνο και κατάντησε πια μια ψευτοκυριλάτη επαρχιούπολη του ενός εκατομμυρίου –σ’ αυτό πια πρέπει να’ χει την παγκόσμια πρωτιά-, όπου πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- όλοι φοβούνται να μιλήσουν και αυτό το ανθρωπογεωγραφικό μόρφωμα δεν μπορεί να είναι ελπιδοφόρο για το αύριο. Όταν μια Αμερικάνα καθηγήτρια ξεστομίζει με αποδείξεις έγκυρες ότι οι σύντροφοι του βασιλιά Φίλιππου μπορεί να ήταν και εταίροι του στο κρεβάτι και της εκσφενδονίζουν κοτρόνες ή όταν το φανατισμένο θρησκευάμενο πλήθος τσακίζει το πιάνο του Σάκη Παπαδημητρίου στη Ροτόντα, κι όταν οι νομάρχες βάζου φωτιά σε βιβλία αναβιώνοντας το Μεσαίωνα, τι άλλο να πει κανείς; Έτσι, λοιπόν, μια πόλη την οποία λατρεύουμε είναι δύσκολο να σωθεί, όταν έχει πάει μετά το’ 80 τόσο πίσω. Κάποτε είχαμε λαϊκές σκηνές εκπληκτικές, πρωτοποριακό Πανεπιστήμιο, είχαμε έρωτα. Όλη η εποχή μάς πήγε πίσω. Μερικά πράγματα πιστεύω γίνονται σκόπιμα. Για να μπορεί ο κόσμος να ελεγχθεί. δεν πρέπει να είναι διαθέσιμος ερωτικά γιατί ο έρωτας είναι επανάσταση. Επειδή, όταν ζεις καλά, ζουν και οι άλλοι καλά μαζί σου, λάμπεις μέσα σου και δεν αφήνεις να σε καθυποτάξουν. …. Ειδικά όταν είσαι ερωτευμένος με τη ζωή και ανοιχτός ερωτικά και έχεις ζήσει πλούσια χωρίς να αφήσεις να νιάτα σου να φύγουν τζάμπα. Ο ερωτικός άνθρωπος είναι ζωντανή έκρηξη μέσα στο κόσμο. Θέλω να γράψω το «λεξικό της νεοελληνικής καύλας» κάποτε.
Αυτό είναι είδηση, αυτό ετοιμάζεις ?
Ναι, το προχωρώ, θέλει δουλειά ακόμη. Αλλά πρώτα, το Δεκέμβριο του 2010, θα βγει ένα μυθιστόρημα που έχω γράψει με αίμα και αφορά κυρίως 5 χρόνια ζωής στην Θεσσαλονίκη από το 1955 έως και το 1960 γύρω από την ιστορία του παιδιού που σκοτώσανε ως δράκο του Σέιχ Σου, του Αριστείδη Παγκρατίδη. Φτάνει μέχρι το’ 68 που τον εκτέλεσαν στα 28 του χρόνια. Μέσα από εννιά αφηγήσεις, μιας λαϊκής τραγουδίστριας, ενός παιδικού του φίλου, ενός ρουφιάνου, μιας τραβεστί που την είχε δεσμό και άλλων περνάει όλο το κλίμα της Θεσσαλονίκης εκείνου του καιρού. Από όλο αυτό βγαίνει μια ζωή λούμπεν αγκαθοματωμένη μέσα από εκείνη την εφιαλτική εποχή που έζησαν…. Όμως παρά τη φτώχια, το κυνήγι των Αριστερών από την εξουσία, το βιασμό των προσωπικοτήτων, ζούσαν έντονα ερωτικά
Εσύ όμως έχει ζήσει έντονα την παλιά εκείνη εποχή και έχεις γράψει και ένα βιβλίο το «Καναλ Ντ’ αμούρ» για το Βαρδάρι και τα πέριξ.
Ευτυχώς που το έγραψα σε κείνο το βιβλίο, γιατί δεν έμεινε τίποτα από αυτά. Η εποχή τότε σε καλούσε κι αν ήσουν τολμηρός, μπορούσες να ζήσεις. Βοηθούσαν οι καιροί, ήταν τα στέκια, οι φίλοι, περνούσες μισοπαράνομα αλλά καλά. Σήμερα είναι ανώφελο να ζεις παράνομα, τώρα που απλώθηκαν οι τσόντες στα περίπτερα και κυριαρχούν στο ιντερνετ και περάσαμε στην χειρονακτική απελευθέρωση, δηλαδή στην εποχή του Αυνάν. Ζήσαμε μια εποχή κοινωνικής προσαρμογής στα ανατρεπτικά ρεύματα του πλανήτη, αναχρονιστικά, βέβαια. Ήταν τότε οι γυναίκες και οι ομοφυλόφιλοι στην απελευθέρωση, τα τραβεστί έβγαιναν στους δρόμους, μεταφράζονταν καταπληκτικά πράγματα, ζούσε ο Ζενέ, ο Ταχτσής, ο Χατζιδάκις κι ο Ιωάννου, κουντουρντίζαμε στα κέντρα της Στασας, στο Παραντάιζ, στη Σεχραζατ. Επικρατούσε ένας επαναστατικός κοινωνικός κραδασμός , ξεφύγαμε απ’ την χούντα και -αν και λίγο μεταγενέστερα από άλλες χώρες - μας είχε πάρει ένα ρεύμα και βρεθήκαμε σε μια κατάσταση που ήταν οι πάντες διαθέσιμοι, άνοιξαν τα μυαλά του κόσμου. Τώρα είμαστε μοναχικοί καβαλάρηδες όλοι μας.
Και όλη αυτή η πορεία πως συνδέεται με την Κωνσταντινούπολη? Η ερωτική Θεσσαλονίκη και η ερωτική Κωνσταντινούπολη?
Η Κωνσταντινούπολη ήταν κάτι άλλο. Είναι το δυνατό χαρτί της ζωής μου. Πήγα να δουλέψω ιεραποστολικά να μάθω γράμματα στα παιδιά και ο δεσμός μου με την εκεί ομογένειά μας είναι η πιο ζεστή σχέση που έχω. Αυτό είναι η μεγάλη μου αγάπη, η Πόλη. Έχω φίλους Κούρδους, Ρωμιούς, Τούρκους, πηγαίνουμε σε φλογισμένα μαγαζιά τραγουδάμε. Άλλαξε βέβαια κι η Πόλη, την έφαγε κι αυτήν η φούσκα της παγκοσμιοποίησης.
Μήπως τελικά ο έρωτας έχει καταλήξει αυτό που είναι, γιατί νοικοκυρέψαμε τον έρωτα .. βάζοντας κανόνες και ταυτότητες και όλο αυτό αντί να μας βοηθήσει μας περιόρισε?
Οι ταμπέλες δεν είναι κάτι καλό. Μπορεί να πεις ότι είσαι γκέι, ότι είμαι γκέι και αυτό να χρησιμοποιηθεί μετά μονομερώς από την άλλη πλευρά. Όταν λες ότι είσαι ράφτης εκτός από ράφτης δεν είσαι και κάτι άλλο; Μπορεί να έχεις παιδιά, να μην έχεις, να παίζεις χαρτιά, να είσαι κολυμβητής, ψαράς, χορευτής. Να είσαι γλυκός άνθρωπος ή παλιάνθρωπος. Οι ετικέτες οδηγούν σε παρανοήσεις. Μου θυμίζει το εξής : περνάει μια ωραία γυναίκα την δεκαετία του’ 60, κάθονται τρεις φίλες και λέει η μια : Πω, πω, τι ωραία γυναίκα είναι αυτή και λέει η άλλη, πράγματι είναι πολύ ωραία και λέει κι η τρίτη, τι να το κάνεις ? Χωρισμένη είναι. Δηλαδή ακόμα και η ομορφιά της καταργείται στα μάτια τους γιατί είναι ζωντοχήρα. Η ερωτική επιλογή ή ο αυτοπροσδιορισμός λοιπόν δεν πρέπει να μας καθορίζει κοινωνικά, γιατί απλά μπορεί να είναι ένα συν ένα πλην η ένα τίποτα καμιά φορά, αλλά μπορεί και να βολέψει τις μικρόμυαλες σεξιστικές αντιλήψεις των άλλων. Εντάξει εγώ που είμαι πολύχρωμος ερωτικά δεν ένιωσα ποτέ συν η πλην με μια ταμπέλα, το έβρισκα γελοίο. Όμως σίγουρα αν δεν υποστηρίξω ένα πρωτοποριακό κίνημα, είμαι λάθος. Πρέπει όλοι να βρουν το δίκιο τους, όλες οι ομάδες που κυνηγιούνται η που έχουν αδικηθεί. Που έχουν καταπατηθεί τα δικαιώματα τους. Η ταυτότητα όμως από μόνη της δεν λέει κάτι, αν βασίζεται στην αντίδραση ή την αυτοάμυνα, πρέπει να έχει ένα υπόβαθρο, μια ιδεολογική βάση.
Υπήρξε λοιπόν από το’ 90 και μετά ένα έλλειμμα ανθρώπων που να υποστηρίξουν καλλιτεχνικά ιδεολογικά και πνευματικά ομάδες ομοφυλόφιλων. Η ευθύνη των καλλιτεχνών και των πνευματικών ανθρώπων που ηθελημένα σιώπησαν χωρίς να υποστηρίξουν και να γίνουν πρότυπα για τους νέους από το 1990 και μετά η σιωπή μιας ολόκληρης γενιά έχει οδηγήσει νέα παιδιά γκέι σε μια κατάντια πνευματική.
Ο άνθρωπος ο ίδιος έχει μια ευθύνη για το τι επιλέγει, σε όλα τα θέματα, έχεις μια ευθύνη σε όποια εποχή κι αν ζεις, δεν έχουμε ανάγκη από ταγούς να μας κατευθύνουν. Μη ζητάμε άλλοθι ούτε για την τεμπελιά μας, ούτε για την πνευματική κατάντια μας. Όταν λες σιώπησαν …. αυτό, που έβγαινε κάποτε κάποιος κόσμος και μιλούσε, τελείωσε δεν υπάρχει πια, μην το ψάχνεις.
Ο Χριστιανόπουλος, ας πούμε, που πολλοί τον αντιμετωπίζουν ακόμα και γραφικά τουλάχιστον μιλάει έχει άποψη, γνώμη άσχετα με το τι λέει..
Ο Χριστιανόπουλος είναι από μόνος του ένα πολύ σημαντικό κεφάλαιο άσχετα από τις αντιρρήσεις που μπορεί να έχει κάποιος σε αυτά που λέει η πιστεύει. Ένα του Ντίνου πολύ σπουδαίο είναι ότι κατάφερε μέσα από την ποίηση να μιλήσει φανερά -εκτός από τον πόθο του που τον αποκάλυψε- και να περάσει και το κλίμα της Θεσσαλονίκης της εποχής, με αποτέλεσμα να κυνηγηθεί να μη μπορεί να περπατήσει σ’ αυτή την άθλια πόλη κι αυτό το έπαθαν ελάχιστοι άνθρωποι. Εγώ τον έχω φίλο και δάσκαλο αλλά δεν βάζω τα συναισθηματικά στη μέση, μιλάω αντικειμενικά. Όταν οι άλλοι λούφαζαν και οι πρώην φίλοι πέσανε πάνω του να τον κομματιάσουν και όλα αυτά τα κατηχητικά να τον λυντσάρουν, γιατί τόλμησε όσο ελάχιστοι και άλλο είναι να τολμάς με τις πλάτες της αστικής τάξης και των χρημάτων και άλλο να είσαι ένας άνθρωπος που δεν έχει σχεδόν να φάει σε μια τόσο συντηρητική πόλη των κατηχητικών, αυτό είναι τρομερό τόλμημα. Τώρα άλλαξαν οι εποχές, υπάρχει μια στήριξη, έχεις εσύ το περιοδικό σου, βγαίνεις και μιλάς. Εγώ το θαυμάζω το περιοδικό πάρα πολύ, πάντα το παίρνω με χαρά, έχει ενδιαφέροντα άρθρα και βλέπεις και τι γίνεται σήμερα στους κόλπους των νεώτερων ερωτικών παριών.
Να την κάνω την ερώτηση. Πως σχολιάζεις τις προσπάθειες των γκέι κινημάτων να διεκδικήσουν τον γάμο και την υιοθεσία παιδιών .
Κοίταξε αυτά είναι σεβαστά και πολύ σοβαρά πράγματα γιατί ο νόμος χρησιμοποιεί με ένα δικό του τρόπο τις παραγράφους τους εξαιρώντας τις μειοψηφίες. Προσωπικά δεν θα έκανα ποτέ γάμο με ομόφυλό μου, ο θεσμός του γάμου έχει ξεπεραστεί απ’ τις αρχές του αιώνα, κι ας το ακολουθούν οι περισσότεροι. Γιατί να αναπαράγουμε αυτό το αποτυχημένο μοντέλο; Απ’ την άλλη οι σύντροφοι πρέπει να προστατεύονται, γιατί πράγματι όταν χάνεται ο ένας, ο άλλος δε μπορεί να πάρει ούτε ένα στυλό για ανάμνηση γιατί έρχονται οι μακρινοί συγγενείς οι Φαρισαίοι, οι οποίοι χλεύαζαν και μισούσαν τον μακαρίτη που επέλεξε αυτή τη ζωή και γίνονται κληρονόμοι. Αυτά είναι γνωστά και τα έχουμε δει στην ζωή μας, σε φίλους μας. Έτσι τα δικαιώματα πρέπει να είναι έγκυρα και με το νόμο Μπορεί να θέλουν να πάρουν και να αναστήσουν ένα ορφανό, ένα παιδί χωρίς οικογένεια, ένα παιδί που πεινάει, γιατί να μην το κάνουν; Γιατί να είναι πιο ικανό ή πιο ηθικό το κλασικό ετερόφυλο ζεύγος στο πως θα μεγαλώσει ένα παιδάκι από ότι δυο άντρες οι δυο γυναίκες, που είναι γραμμένο αυτό? Είναι νοσηρή και κομπλεξική η κοινωνία και γι’ αυτό δεν αφήνουν να γίνει.
Πως σου φαίνονται τα Pride, θα τραγουδούσες σε αυτά.
Δεν θα πήγαινα, εγώ κομμάτι γέρασα για τέτοιες παρελάσεις. Θα προτιμούσα να εκδηλωθούν σε πλατύτερη κοινωνική και πολιτική έκφραση. Δε βλέπω τους γκέι στις μεγάλες διαδηλώσεις, ας πούμε. Χώρια που οι περισσότεροι γκέι έχουν στραφεί προς τη δεξιά και το στυλ «απολιτίκ» αλλά και προς την ξετσίπωτη θηλυπρέπεια και αυτά τα δύο με ενοχλούν, ειδικά το πρώτο. Το δεύτερο, αν δεν είναι φτιαχτό, δε μπορείς να το αποφύγεις, άρα δεν το καταδικάζεις, αλλά να σε θεωρούν πολίτη ΄β κατηγορίας επειδή είσαι ομοφυλόφιλος και να μην είσαι αριστερός επαναστάτης, αυτό δεν τρώγεται με τίποτα.
Αισθάνεσαι ερωτικά, κοινωνικά, καλλιτεχνικά, πολιτιστικά, μια προοπτική ζωής η είναι σαν να περιμένουμε έναν προαναγγελθέντα θάνατο όλων αυτών;
Δεν περιμένω πολλά κι όμως υπάρχουν τα νιάτα, στα νιάτα πρέπει να ελπίζεις, γιατί κάποτε μπορεί να μας δώσουν κάτι πραγματικά θαυμάσιο. Η εποχή δεν βοηθάει, είναι μια εποχή μίζερη, αδιέξοδη και αρκετά ανέκφραστη και πληκτική αλλά ξαφνικά μπορεί να μας βγει κάτι θεϊκό. Επίσης υπάρχουν μερικές πολύ ωραίες μονάδες, ενώ δεν υπάρχουν κοινωνικά κινήματα και τα κόμματα έχουν γελοιοποιηθεί. Μην ξεχνάμε και την φτώχεια που μας δέρνει κι αυτό καθρεφτίζεται στα μάτια τον ανθρώπων που γίνονται μελαγχολικοί. Ακόμα και ερωτικά να συναντιέσαι με έναν άνθρωπο, αν δεν έχει να φάει, δεν μπορεί να είναι ωραίος.
Πες μας λίγο για την μουσική.
Εγώ είμαι λάτρης της λαϊκής και της παραδοσιακής μουσικής και όχι μονό λάτρης αλλά και ερευνητής του ρεμπέτικου και κυρίως του λαϊκού. Κι έχω γράψει καμιά σαρανταριά τραγούδια. Αυτά που επέλεξα με ικανοποιούν πολύ. Έχω ακούσει ροκ, αλλά αυτά δεν είναι στο είναι μου. Η ηλεκτρονική μουσική είναι μακριά μου είμαι παλαιάς γενιάς και παλαιάς κοπής αλλά έχω ακούσει και ακούω τα πάντα, δεν είμαι έξω από αυτά. Στα ελληνικά φτάνω το πολύ μέχρι τον Αγγελάκα που τον γουστάρω και αγαπιόμαστε. Όχι στα νεώτερα.
Θέλω να πούμε και για τις βωμολοχίες. Έχεις γράψει και ένα βιβλίο γι’ αυτό. Υπάρχουν καλές και κακές λέξεις?
Εξαρτάται με ποιον βρίσκεσαι και πως μιλάς. Αν είναι εύστοχη η βωμολοχία, όχι μονό κακή δεν είναι, πιάνει και τόπο. Τώρα, αν στα καλά καθούμενα, σε βρίσουν, θα τους ορμήξεις, έτσι δεν είναι ? Είναι τι λες, πώς το λες, πότε το λες και που στοχεύεις. Καμιά φορά αν θέλεις να ανατρέψεις κάτι, η βωμολοχία έρχεται κουτί. Εγώ ποτέ δεν βρίζω, αλλά μου αρέσει η βρομόγλωσσα, με τραβάει είναι η σκοτεινή αλλά σοφή πλευρά τις γλωσσικής λαϊκής έκφρασης. Η βωμολοχία στοχεύει στον σκανδαλισμό. Δε χαρίζεται σε κανένα, «Να φυλάγεσθε από τα πισινά του γαιδάρου και τα μπροστινά του καλογέρου», λέει. Ο λαός τα λέει αυτά. Εγώ πηρά από ένα απέραντο κόσμο παροιμιολογίων τα πιο σκανδαλώδη πρώτα πρώτα γιατί εγώ φτιάχτηκα από αυτά και είπα είναι τόσο σοφός αυτός ο λαός και είναι όντος σοφός. Και έφτιαξα το βιβλίο «Βωμολοχικές ελληνικές παροιμίες» που βγήκε από τις σπουδαίες εκδόσεις ΑΓΡΑ. Η βωμολοχία, όπως η παροιμία είναι απόσταγμα φιλοσοφίας αιώνων, είναι πολύ σοβαρή υπόθεση. Έχουμε μια συντηρητική θρησκεία αλλά ευτυχώς όχι τόσο όσο η καθολική μα έχουμε κι όλον αυτό τον θησαυρό της λαϊκής σοφίας. Η γλωσσολογία μας διδάσκει ότι η γλώσσα είναι τόσο ευέλικτος όσο και δύσκαμπτος οργανισμός αλλά μέσα στο χρόνο αφομοιώνει και ακυρώνει λέξεις.
Αθήνα - Θεσσαλονίκη -Κωνσταντινούπολη
Την Αθήνα την αγαπώ ως πρωτεύουσα, αισθάνεσαι εκεί απελευθέρωση ως Θεσσαλονικιός επαρχιώτης. Η Κωνσταντινούπολη είναι η πόλη μου, δεν συγκρίνεται με καμιά άλλη, είναι μια κοσμόπολη, ειδικά τώρα που είναι σε οργασμό. Εκεί κλείνω τα μάτια και περπατώ στα τυφλά. Τη λατρεύω, την έχω θερίσει, έχω ασχοληθεί με την πόλη αρκετά και έχω κάνει και μελέτες και αλλά πράγματα έχω για την Πόλη στα σκαριά, η Πόλη είναι ένας καημός αγιάτρευτος. Έχει όμως αλλάξει και αλλάζει κάθε μέρα, χάνει την «τουρκίλα» της, πληρώνει κι αυτή το τίμημα της παγκοσμιοποίησης και του μαϊμουδισμού.
Τι ετοιμάζεις τώρα?
Το μυθιστόρημα «Ο γύρος του θανάτου» που βγάζω είναι ένα βιβλίο υψηλής συγκίνησης , δυνατό και σπαρακτικό και έχω την προαίσθηση ότι θα συγκλονίσει πολλούς, ιδίως Θεσσαλονικιούς. Μιλάει για τον δήθεν Δράκο του Σέιχ Σου, ένα άτομο περιθωριακό που παρουσιάστηκε σαν αχρείος δολοφόνος, ένα παιδί που το έχουν βιάσει κι έχει ένα σπαρακτικό βίο. Περνάω, βέβαια, και το πολιτικοκοινωνικό κλίμα της εποχής, τα παραερωτικά φαινόμενα, τις λαϊκές τραγουδίστριες, τούς παιδεραστές, τους παρακρατικούς, τούς ρουφιάνους, είναι πυκνό, ρεαλιστικό, τολμηρό –όπως πάντα- και πρωτότυπο βιβλίο .Μιλούν 9 προσωπικότητες εκείνης της εποχής, της δεκαετίας του 50.
Ένα απόσπασμα μπορείτε να διαβάσετε κατ’ αποκλειστικότητα εδώ στο περιοδικό με τον
τίτλος «Η Λολο μιλάει για την πιάτσα».

Fuck aids

2010-12-03T23:47:00.001+02:00

«Τρεις Τρεις Εννιά»

2010-12-03T23:36:00.000+02:00

μετά Το Τελευταίο Βοτοx,
Η ΟΜΑDA MIA ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ

«Τρεις Τρεις Εννιά»
του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη

ΜΙΑ ΞΕΦΡΕΝΗ ΚΩΜΩΔΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΤΡΕΠΕΙ ΚΑΘΕ ΘΕΩΡΙΑ

Την Παρασκευή, 28 Ιανουαρίου 2011, στις 9.00 μ.μ., ξεκινούν οι παραστάσεις του έργου «Τρεις Τρεις Εννιά», του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη, στο bar-restaurant Rockin’ the Casbah (X. Τρικούπη 13, Αθήνα - τηλ.: 210-38.01.875), σε σκηνοθεσία Βούλας Στυλιανού.
Τρία ανήλικα σκαθάρια μεγαλώνουν μαζί σε μια φτωχογειτονιά στη Νίκαια. Η Αφροδίτη, νευρική και λιγάκι απότομη, ο Σάκης, το αγόρι σκάνδαλο που τα ξέρει όλα και η Μαρία – Barbie, που το λατρεμένο της χρώμα είναι το φούξια. Ανακαλύπτουν άγνωστες λέξεις, γυάλινους κόσμους και το σώμα τους. Δίνουν όρκους αιώνιας πίστης στη φιλία τους και ανυπομονούν να πάνε σχολείο. Στα τριάντα τους βαριούνται τα πάντα, πίνουν πολύ και καπνίζουν, οι λογαριασμοί των πιστωτικών έχουν γίνει βουνό και αποφασίζουν να πουλήσουν τα αγαπημένα τους cd για να πληρώσουν το ενοίκιο. Τα όνειρά τους πιάνουνε σκόνη στο τελευταίο συρτάρι μαζί με τα πτυχία τους. Στην ηλικία των ενενήντα πάσχουνε και οι τρεις από τη νόσο Alzheimer. Προσπαθούν να κάνουν απολογισμό λύνοντας σταυρόλεξα, αλλά μάταια...
Οι υπόλοιποι συντελεστές της παράστασης είναι: σκηνικά Βασιλική Ζαρρή, κοστούμια Kατερίνα Ζουράρη, ενώ η μουσική επιμέλεια είναι του Γιώργου Σπηλιόπουλου, ο οποίος έχει επιμεληθεί και τους φωτισμούς, οι φωτογραφίες είναι της Δέσποινας Τσιρίγου. Art Work Λευτέρης Κουλώνης. Παίζουν οι ηθοποιοί: Βίκυ Χαντζή, Φιλίτσα Καλογεράκου, Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης.
Μία παράσταση γι’ αυτούς που αποφάσισαν να μη μεγαλώσουν ποτέ!

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ «Τρεις Τρεις Εννιά»,
του Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη, από την OMADA ΜΙΑ
Σκηνοθεσία: Βούλα Στυλιανού
Σκηνικά: Βασιλική Ζαρρή
Κοστούμια: Κατερίνα Ζουράρη
Μουσική-Φωτισμοί: Γιώργος Σπηλιόπουλος
Φωτογραφίες: Δέσποινα Τσιρίγου
Art Work: Λευτέρης Κουλώνης
Παραγωγή: PERSONA ΟΝ LINE CASTING NETWORK
Παίζουν: Βίκυ Χαντζή, Φιλίτσα Καλογεράκου, Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης
Χώρος: bar-restaurant rockin’ the casbah, Χ. Τρικούπη 13, Αθήνα
Έναρξη: Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011
Παραστάσεις: κάθε Παρασκευή και Σάββατο στις 9.00 μ.μ. και Κυριακή στις 7.00 μ.μ.
Διάρκεια: 60΄
Παραστάσεις έως: Τέλος σαιζόν
Εισιτήρια: 12 ευρώ (με ένα ποτό)
Κρατήσεις: 6978-520.429

Ευχαριστούμε θερμά για τη δημοσίευση

Επικοινωνία:
Καλλιόπη Παπαδά 210-93.48.074, 6944-623.418, kalliopipapada@yahoo.gr

1Η ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ : ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ AIDS / ΜΕΤΑ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

2010-12-03T22:48:00.000+02:00

«ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΕΞΕΤΑΣΗ: το δικό μας μότο ζωής»

Συνέντευξη Τύπου - Ελεύθερες Αγκαλιές με τη Γενιά των 592 € –
Πορεία - Διανομή Προφυλακτικών & Ενημερωτικών Φυλλαδίων στους Δρόμους της Αθήνας με συνοδεία της ομάδας κρουστών του Ε.Μ.Π. του Βασίλη Βασιλάτου

Μία Εκστρατεία Ενημέρωσης για τον HIV

Η ΜΚΟ PRAKSIS και το ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Aids (1η Δεκεμβρίου), στο πλαίσιο της καμπάνιας ενημέρωσης με κεντρικό μήνυμα:

έθεσαν τα βασικά ζητήματα γύρω από τη νόσο στην Ελλάδα, σε Συνέντευξη Τύπου, που πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 1η Δεκεμβρίου, στο βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ.

Με απώτερο στόχο την ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και εκπαίδευση των νέων ηλικίας 15 – 35 ετών, η εκστρατεία ενημέρωσης που συνδιοργανώθηκε από τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις PRAKSIS και ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ, προσπαθεί να προσεγγίσει όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα – ακόμη και όσους νομίζουν ότι το θέμα δεν τους αφορά.

Συνέντευξη Τύπου

Ο κος Βασίλης Χατζηιακώβου, εκπρόσωπος του βιβλιοπωλείου ΙΑΝΟΣ, άνοιξε τη συνέντευξη, αναφερόμενος στο ότι ο δικός τους τρόπος συνεισφοράς στην ενημέρωση, συζήτηση και διάλογο γύρω από το θέμα της νόσου, είναι η διάθεση του χώρου του ΙΑΝΟΥ.

Τη συζήτηση συντόνισε η δημοσιογράφος κα Ρίκα Βαγιάννη, η οποία αναφέρθηκε στην πολυετή πείρα των φορέων υλοποίησης της καμπάνιας που ήδη συμβάλλει στη διάχυση της ενημέρωσης για τον HIV.

Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο κος Λεωνίδας Βακερλής, εκπρόσωπος του Κέντρου Ζωής, κάνοντας αρχικά μία αναδρομή στην πορεία της λοίμωξης από το 1981 στην Ελλάδα και τονίζοντας μεταξύ άλλων «...την ανατροπή του μοντέλου του καθωσπρεπισμού...τη δημιουργία ευθύνης για την ενημέρωση και την ατομική υπόθεση για πρόληψη δίχως προκατάληψη.. το αίτημα των ΜΚΟ για πρόληψη - εξέταση – θεραπεία των υπηκόων τρίτων χωρών...»

Ο κος Μάριος Λαζανάς, Πρόεδρος ΔΣ της ΕΕΜΑΑ και μέλος ΔΣ του ΚΕΕΛΠΝΟ, υπογράμμισε ότι η 1η Δεκεμβρίου δεν αρκεί ως ημέρα αναφοράς στη νόσο, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι «...η έγκυρη διάγνωση..» και επισήμανε «...την ανάγκη συνεχούς και σταθερής συνεργασίας ΜΚΟ και κρατικών φορέων...»

Έπειτα, ο κος Τζανέτος Αντύπας, Πρόεδρος ΔΣ της PRAKSIS, παρουσίασε το σύνολο των δράσεων της καμπάνιας, το αποτέλεσμα και τη δυναμική εθελοντική συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων, τα επιδημιολογικά στοιχεία της νόσου, τονίζοντας τη σημαντικότητα της έγκυρης διάγνωσης (late presenters). Επίσης, δήλωσε μεταξύ άλλων «...έχουμε ζητήσει από τους εκάστοτε Υπουργούς Υγείας να καθιερώσουν επιτέλους ημέρα ή/ και καλύτερα ημέρες εξέτασης για τον ευρύ πληθυσμό. Αντιθέτως, μέχρι σήμερα είδαμε Κέντρα Αναφοράς να κλείνουν τις πόρτες τους με το επιχείρημα της έλλειψης προσωπικού και μέσων και άλλα να αναβάλουν την πρόσβαση με το πρόσχημα της ανακαίνισης».

Τέλος, η κα Λίλα Δημητριάδου, Γραμματέας Πολιτισμού της ΓΣΕΕ τοποθετήθηκε στα εργασιακά δικαιώματα των οροθετικών και έθεσε τα ζητήματα χαρακτηρίζοντας ως «...εργασιακό θάνατο την απόλυση.. ο οποίος επέρχεται πολύ νωρίτερα από το φυσικό θάνατο..» και προέβαλε την πρωτοβουλία της ΓΣΕΕ για την προώθηση της ενσωμάτωση της Διεθνούς Σύστασης Εργασίας για το HIV/ AIDS.

Για το λόγο αυτό ήδη έχει αναρτηθεί ένα τεράστιο πανό στο κτίριο της ΓΣΕΕ (Πατησίων 69), προκειμένου να ευαισθητοποιήσει στο θέμα των διακρίσεων στους χώρους εργασίας προβάλλοντας ταυτόχρονα την ίση μεταχείριση και την ενημέρωση για θωράκιση των εργασιακών δικαιωμάτων και της προσωπικότητας των οροθετικών. Την πρωτοβουλία αυτή στηρίζουν οι ΜΚΟ PRAKSIS, ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ και ΘΕΤΙΚΗ ΦΩΝΗ καθώς και η καμπάνια: Ενημέρωση Προφύλαξη Εξέταση: το δικό μας μότο ζωής.

Free Hugs - Ελεύθερες Αγκαλιές

Μετά την ολοκλήρωση της Συνέντευξης Τύπου, οι ηθοποιοί της Γενιάς των 592€ και πλήθος άλλων ηθοποιών και αθλητών, καθώς και στελεχών και εθελοντών των οργανώσεων συμμετείχαν με όλο τον κόσμο στις Ελεύθερες Αγκαλιές (Free Hugs) στην πλατεία Κοραή.

Πορεία ενημέρωσης

Τέλος, η καθιερωμένη πορεία με διανομή προφυλακτικών & ενημερωτικών φυλλαδίων στους Δρόμους της Αθήνας, συνοδεία της ομάδας κρουστών του Ε.Μ.Π. του Βασίλη Βασιλάτου ξεκίνησε από την πλατεία Κοραή και κατέληξε στην πλατεία Μοναστηρακίου, ενημερώνοντας για:

Επιπρόσθετη πληροφορία - Κάποια επιδημιολογικά στοιχεία που αξίζει να αναφερθούν

Σύμφωνα με στοιχεία του ΚΕΕΛΠΝΟ* αλλά και τις ανακοινώσεις της ΕΕΜΑΑ (Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης και Αντιμετώπισης του AIDS), ο συνολικός αριθμός HIV οροθετικών ατόμων που έχουν δηλωθεί στην Ελλάδα (συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων AIDS) μέχρι την 31η Οκτωβρίου 2010 θα ανέρχεται στα 10.400 περίπου. Ωστόσο, ο πραγµατικός αριθµός των οροθετικών στη χώρα υπολογίζεται να είναι σχεδόν διπλάσιος (δηλαδή μπορεί να αγγίζουν και τις 25.000 άτοµα), καθώς υπάρχει ο λεγόµενος «κρυφός αριθµός» όσων ζουν µε τον ιό και είτε δεν το γνωρίζουν γιατί δεν έχουν εξεταστεί, είτε δεν το έχουν δηλώσει. Ο εφησυχασµός που κυριαρχεί για το θέμα σήµερα, ευθύνεται σε σηµαντικό βαθµό για την εξάπλωση του ιού. Πρόσφατες έρευνες δείχνουν αύξηση του αριθµού των οροθετικών στην Ελλάδα γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο.

Ενδεικτικά, αναφέρεται ότι από το 2002 και έπειτα, ο αριθµός των νέων μολύνσεων που δηλώθηκαν παρουσιάζει αυξητικές τάσεις κάθε χρόνο. Ειδικότερα το 2008, ο αριθμός των περιστατικών που δηλώθηκαν ανήλθε σε 653 (αριθμός που αντιστοιχεί στην τρίτη μεγαλύτερη καταγραφή που έχει υπάρξει από την αρχή λειτουργίας του συστήματος επιτήρησης). Το 2008, παρατηρείται ο δεύτερος, μετά το 1998, υψηλότερος αριθμός νέων διαγνώσεων της HIV λοίμωξης ανά εκατομμύριο πληθυσμό (52,6).

Για το 2009, ο αριθμός των δηλωθέντων περιστατικών ξεπέρασε για άλλη μία φορά το όριο των 600. Αυτό με απλά λόγια σημαίνει ότι έχουμε δύο νέα περιστατικά HIV λοίμωξης ανά ημέρα. Το 2010 ίσως και να αγγίξει τα 650 νέα περιστατικά.
Σημαντικό είναι να επισημάνουμε δύο πράγματα: α. οι εκατοστιαίες αναλογίες ως προς τον τρόπο μόλυνσης δείχνουν μία αξιοσημείωτη αύξηση μετά το 2005 για τους άντρες που έχουν σεξουαλική επαφή με άλλους άντρες και β. η πλειοψηφία από τα δηλωθέντα HIV οροθετικά άτομα είναι ηλικίας 25 – 44 ετών κατά τη στιγμή της δήλωσης, ενώ η ηλικιακή ομάδα με τη μεγαλύτερη συχνότητα στους άντρες είναι αυτή μεταξύ των 30 – 34 ετών και στις γυναίκες 25 – 29 ετών.
Τέλος, σύμφωνα και με την ανακοίνωση της ΕΕΜΑΑ, το 2010 (έως και την 31 Οκτωβρίου) δηλώθηκαν στην Ελλάδα δύο (2) περιπτώσεις κάθετης μετάδοσης (από τη μητέρα δηλαδή στο παιδί) γεγονός που μας κάνει να αναρωτηθούμε γιατί οι γυναίκες αυτές δεν παροτρύνθηκαν να εξεταστούν εγκαίρως.
Λίγα Λόγια για τους Υποστηρικτές – Χορηγούς – Συνεργάτες μας
Η καμπάνια ενημέρωσης για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Aids πραγματοποιείται στο πλαίσιο της εκστρατείας ενημέρωσης «Ενημέρωση Προφύλαξη Εξέταση: το δικό μας μότο ζωής» από τις ΜΚΟ PRAKSIS και ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ.
Υποστηρικτής και συνεργάτης για την υλοποίηση της Καμπάνιας είναι το ΚΕΕΛΠΝΟ (Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων).
Χορηγοί της καμπάνιας είναι οι εταιρείες: MAC, Gilead, Abbott, Body Shop, No Frost Theatre Group
Τα 50.000 προφυλακτικά που διακινούνται σε όλη την Ελλάδα μέσα σε ειδικά κατασκευασμένη θήκη/ συσκευασία (όπου παρέχεται και ειδική ενημέρωση καθώς και πληροφόρηση για το που να απευθυνθεί κάποιος για να κάνει την εξέταση) είναι αποκλειστική κατασκευή και χορηγία της εταιρείας Durex.
Η Τhe Body Shop Int & η UNAIDS με αφορμή την παγκόσμια ημέρα του AIDS (1/12) πραγματοποιούν από κοινού εκστρατεία ενημέρωσης με τον τίτλο BE AN ACTIVIST. Στα πλαίσια αυτής της εκστρατείας, στην Ελλάδα θα διακινήσουν Red Ribbons με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού και την ενίσχυση του έργου της PRAKSIS και του Κέντρου Ζωής. Συγκεκριμένα από το Σάββατο 20/11 και έως εξάντλησης τους έχουν ξεκινήσει να διακινούνται στα 57 καταστήματα Body Shop τα red ribbons.
H No Frost Τheatre Group στηρίζει επίσης την καμπάνια-εκστρατεία ενημέρωσης. Τα έσοδα της παράστασης “Κρυφά Απογεύματα” του Δημήτρη Μωραϊτη (βασισμένο στην αληθινή ιστορία δύο εφήβων που ο έρωτας τους καταδίκασε σε θάνατο) της Δευτέρας 6 Δεκεμβρίου θα διατεθούν για την ενίσχυση του έργου των οργανώσεων. Το έργο παίζεται στο Θέατρο Χώρα – Σκηνή Μικρή Χώρα (Αμοργού 20, Κυψέλη, τηλ.: 2108673945) / Τιμή εισιτηρίου: 15 ευρώ, 10 ευρώ (φοιτητικό)
Το Mega με τρέιλερ ειδικά προσαρμοσμένο στην φύση και στις ανάγκες των εκδηλώσεων έχει ξεκινήσει ειδικό κάλεσμα με πρωταγωνιστές τους ηθοποιούς του σήριαλ «Η Γενιά των 592 €» καλώντας όλο τον κόσμο να συμμετέχει στις Ελεύθερες Αγκαλιές (Free Hugs) στην πλατεία Κοραή την Τετάρτη 1η Δεκεμβρίου. Πλήθος και άλλων διασήμων (ηθοποιών και αθλητών θα συμμετέχουν σε αυτή την εκδήλωση).
Ετοιμάζεται αφιέρωμα στο τεύχος 9/12 του Down Town με φωτογράφηση επωνύμων και αφιέρωμα στην καμπάνια (ένθεση 33.000 φυλλαδίων στο τιράζ του περιοδικού).
Από 25/11 έως 25/12 προβολή των σποτ της καμπάνιας σε κινηματογράφους και σε συνεργαζόμενες αίθουσες της ODEON πανελλαδικά.
Την 1η Δεκεμβρίου εθελοντές των οργανώσεων βρίσκονται στο METROPOLIS της Πανεπιστημίου και ενημερώνουν για τον Hiv. Ταυτόχρονα στα METROPOLIS (Mall/ Αεροδρόμιο/ Πανεπιστημίου) προβάλλονται στις οθόνες πλάσμα τα σποτ της καμπάνιας.
Παράλληλα το MTV είναι υποστηρικτής και αρωγός όλων των δράσεων και της καμπάνιας που συνδιοργανώνουν η «PRAKSIS» μαζί με το «Κέντρο Ζωής» με την υποστήριξη του ΚΕΕΛΠΝΟ.
Για τη στήριξη της «PRAKSIS», το MTV και η Ricardo Hellas διοργανώνουν δημοπρασία αγάπης και δίνουν την ευκαιρία σε όποιον συμμετέχοντα καταβάλει τη μεγαλύτερη προσφορά στο www.ricardo.gr, έως τις 15 Δεκεμβρίου να παρευρεθεί μαζί με έναν φίλο του σε συναυλία της Shakira στο εξωτερικό. Οι συμμετέχοντες στη μεγάλη αυτή προσπάθεια θα έχουν τη δυνατότητα να κερδίσουν δύο premium εισιτήρια για τη συναυλία, καθώς επίσης και merchandised προϊόντα Shakira, όπως το νέο της CD, ενώ το MTV ως χορηγός στο παγκόσμιο Τour της δημοφιλούς pop start προσφέρει σε δύο υπερτυχερούς την ευκαιρία να ξεναγηθούν στη σκηνή πριν την έναρξη της συναυλίας και να παρευρεθούν μαζί της ! Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη δημοπρασία αγάπης επισκεφτείτε το www.ricardo.gr. (μπορείτε να δείτε το σχετικό video στο http://www.youtube.com/watch?v=-LvmLDHwxxs ).
Το MTV στην προσπάθειά του να ενημερώσει το κοινό σχετικά με το που μπορούν να απευθύνονται για θέματα που αφορούν στο HIV/ AIDS θα προβάλει στο τέλος των pills, του ντοκιμαντέρ, καθώς επίσης και του διαφημιστικού σποτ για το «ME, MYSELF AND HIV» την τηλεφωνική γραμμή βοήθειας (800 11 11 600) και την ιστοσελίδα της «PRAKSIS» (www.praksis.gr ) κλικάροντας πάνω στο "παράθυρο" ΠΡΩΤΑ ΡΩΤΑ .
Προώθηση του Εθελοντισμού και η συμμετοχή της Κοινωνίας των Πολιτών

Για την υλοποίηση και εφαρμογή αυτής της εκστρατείας συνεργάστηκαν ένα πλήθος ανθρώπων καθώς και εταιρειών όπως και οργανισμών. Το στοίχημα και το κατόρθωμα αυτής της καμπάνιας ενημέρωσης ήταν και είναι ένα: ότι όταν η Κοινωνία των Πολιτών έχει ένα κοινό όραμα, η ενεργοποίηση της ατομικής και συλλογικής δράσης μπορεί να δημιουργήσει αξιοθαύμαστα αποτελέσματα. Για αυτή την εκστρατεία κατέθεσαν την ενέργειά τους, το μεράκι τους, το χρόνο τους και τις επαγγελματικές και επιστημονικές τους γνώσεις πάνω από 170 άτομα ή /και νομικά πρόσωπα.

Άτομο Επικοινωνίας
Νατάσα Φιλιππούση
Τηλ. 210 520 5 202
Fax. 210 520 5 201
E-mail: info@praksis.gr / a.filipousi@praksis.gr

«ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ ΕΞΕΤΑΣΗ: το δικό μας μότο ζωής»

ΣΥΝ∆ΙΟΡΓΑΝΩΣΗ PRAKSIS – ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ | ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ - ΑΙΓΙΔΑ και ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΝΟΣΗΜΑΤΩΝ (ΚΕΕΛΠΝΟ), ΕΕΜΑΑ | ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, MKO ΔΡΩ, ΦΑΡΟΣ ΤΥΦΛΩΝ | ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ MEGA, MTV, DOWN TOWN, ATHENS VOICE, NITRO 102,5, ΑΘΗΝΑ 9.84, LE POST PRODUCTION, ODEON, POSITIVE, SCREW, CITY UNCOVERED, ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΙΑΝΟΣ, ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ, GAYWEB TV, GAYWORLD GR, ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, FE-MAIL, ΙΑΤΡΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ | ∆ΩΡΕΑ ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΩΝ DUREX | ΧΟΡΗΓΟΙ MAC, GILEAD, ABBOTT, BODY SHOP, NΟ FROST THEATRE GROUP
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ ΣΠΟΤ | ΠΑΝΟΣ ΚΟΡΩΝΗΣ | ΦΩΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΑΛΕΞΗΣ ΚΑΜΙΤΣΟΣ | ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ ΥΛΙΚΟΥ ΒΛΑΣΗΣ ΦΩΤΕΙΝΟΣ

To αγόρι του μήνα

2010-12-01T23:56:00.000+02:00

Fuck aids οι πρώτες φωτογραφίες

2010-12-01T17:09:00.001+02:00

Κύπρος: Συνέδριο "Αλληλεγγύη και Δικτύωση''

2010-12-01T16:45:00.000+02:00

Από τις 3 μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου θα πραγματοποιηθεί το συνέδριο «‘Αλληλεγγύη και Δικτύωση (Solidarity and Networking)» το οποίο γίνετε με την στήριξη και συν-διοργάνωση της ILGA Europe και χρηματοδότηση από το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ,PROGRESS. Το συνέδριο συνδιοργανώνετε από την ILGA (International Lesbian Gay Bisexual Trans Intersex Association) Europe μαζί με την accept ΛΟΑΤ (Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι, Αμφισεξουαλικοί, Τρανς) Κύπρου, το Απελευθερωτικό Κίνημα Ομοφυλοφίλων Κύπρου, την Πρωτοβουλία Ενάντια στην Ομοφοβία και το Κίνημα Δικαιωμάτων των Ομοφυλοφίλων της Μάλτας.

Το πρόγραμμα έχει στόχο να φέρει κοντά εκπροσώπους από ΛΟΑΤ οργανώσεις της Νότιο-Ανατολικής Ευρώπης και συγκεκριμένα από την Κύπρο, Ελλάδα, Μάλτα και Τουρκία. Απώτερος στόχος του συνεδρίου είναι η ανάπτυξη ενός δικτύου συνεργασίας και επικοινωνίας ανάμεσα στις χώρες τις ΝΑ Ευρώπης, η ανταλλαγή εμπειριών και πληροφοριών για ΛΟΑΤ θέματα και η ανάπτυξη ιδεών για βέλτιστες πρακτικές κινήσεων σε θέματα που αφορούν τις τοπικές κοινωνίες και ΛΟΑΤ πρόσωπα.

Στα πλαίσια του προγράμματος θα υπάρξουν αριθμός εκδηλώσεων, συζητήσεων αλλά και συναντήσεων με τοπικούς φορείς.

Πρόγραμμα Εκδηλώσεων

3 – 4 Δεκεμβρίου: Συνάντηση δικτύωσης ανάμεσα στους εκπροσώπους των χωρών που

συμμετέχουν στο πρόγραμμα στο Σπίτι της Ευρώπης.

3 Δεκεμβρίου: Εγκαίνια 'Εκθεσης Φωτογραφίας με τίτλο: «Διαφορετικές οικογένειες, ίδια αγάπη».

Τα εγκαίνια της 'Εκθεσης θα τελέση την Παρασκευή, 3 Δεκεμβρίου και ώρα: 19.30

η Δήμαρχος Λευκωσίας, κα. Ελένη Μαύρου στην αίθουσα Ειρήνη. Στα πλαίσια των εγκαινίων θα ακολουθήσει δεξίωση.

Διάρκεια 'Εκθεσης: 3 με 10 Δεκεμβρίου 2010

Ωράριο λειτουργίας:

Παρασκευή 3 Δεκεμβρίου: 19.30 - 21.00

Σάββατο 4 Δεκεμβρίου: 16.30– 20.30

Κυριακή 5 Δεκεμβρίου: 14.30 – 20.30

Δευτέρα – Παρασκευή (6-10 Δεκεμβρίου): 7.30 – 14.30, 16.30 – 20.30

Χώρος: αίθουσα «Ειρήνη» στο τέρμα της οδού Λήδρας.

4 Δεκεμβρίου: Συνέδριο: «Οι εμπειρίες των ΛΟΑΤ προσώπων στις μεσογειακές χώρες» στα πλαίσια του προγράμματος

«Solidarity and Networking» με τη συμμετοχή εκπροσώπων ΛΟΑΤ οργανώσεων από Κύπρο, Τουρκία, Ελλάδα, Μάλτα.

Ημερομηνία: 4 Δεκεμβρίου , Ώρα: 15.00-18.00, Χώρος: Σπίτι της Ευρώπης, Λεωφόρος Βύρωνος 30

4 Δεκεμβρίου: LGBT Πάρτι γνωριμίας και δικτύωσης στην Ιθάκη. η ώρα 22.30 - 04.00. Τιμή Εισόδου €15 (open Bar)

Σύνδεσμος του συνεδρίου στο facebook: http://www.facebook.com/event.php?eid=173412869355051

Fuck aids Screw

2010-11-30T21:09:00.000+02:00

Το HIV έχει πάψει εδώ και χρόνια να είναι η θανατική καταδική που ήταν κάποτε. Ένας οροθετικός σήμερα στην Ελλάδα μπορεί να ζει μια απόλυτα φυσιολογική ζωή, με σοβαρές δυσκολίες σχεδόν μόνο όσον αφορά την πρόσβαση σε ιατρικές υπηρεσίες που δεν αφορούν τον ίδιο τον HIV – π.χ. μια ορθοπεδική εγχείρηση. Μπορεί ιατρικά το HIV να αντιμετωπίζεται ως χρόνια νόσος πλέον, κοινωνικά ωστόσο εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα. Όχι όμως αξεπέραστο. Χωρίς να θεωρούμε ότι ζούμε σ’ έναν αγγελικά πλασμένο κόσμο, στη Σύνθεση πιστεύουμε ότι ο τρόπος που ο κύκλος μας αντιμετωπίζει την οροθετικότητά μας έχει να κάνει με το πώς τη βιώνουμε εμείς οι ίδιοι.

Πολλοί οροθετικοί εξακολουθούν να υιοθετούν μια στάση θύματος: αυτοαπομονώνονται, λυπούνται τον εαυτό τους για τη συμφορά που τους βρήκε, δεν ανοίγονται σε κανέναν, πιστεύουν ότι μόνο ένας άλλος οροθετικός θα δεχτεί να κάνει σχέση μαζί τους. Αυτό συμβαίνει επειδή ο HIV συχνά είναι απλώς το κερασάκι σε μια ήδη αρνητική αυτοεικόνα, ειδικά για αρκετούς γκέι άντρες, οι οποίοι είναι πεισμένοι ότι ως ομοφυλόφιλοι είναι απίθανο, ή εξαιρετικά δύσκολο, να βρουν σύντροφο, να γνωρίζουν οι φίλοι τους ότι είναι γκέι και γενικά να ζουν ανοιχτά.

Δεν μπορούμε να δούμε το HIV αποκομμένα από την υπόλοιπη στάση ζωής ενός οροθετικού, διότι όπως με κάθε χρόνια νόσο, η γενικότερη στάση ζωής επηρεάζει τη διαχείριση υγείας. Ανεξάρτητα από τις υπαρκτές αλλά γενικά αντιμετωπίσιμες πρακτικές δυσκολίες που ενίοτε συνεπιφέρει η οροθετικότητα, ο HIV από μόνος του δεν μπορεί να προκαλέσει δυστυχία, μοναξιά ή απομόνωση, αν δεν το επιτρέψουμε εμείς οι ίδιοι.

Από τη Σύνθεση – Ενημέρωση Ευαισθητοποίηση Έρευνα για το HIV/AIDS www.hiv.gr

ΘΕΤΙΚΗ ΦΩΝΗ
Αν είσαι από τους τυχερούς και το κάνεις συχνά
τότε δεν θα πρέπει να ξεχνάς το ΤΕΣΤ για HIV, ιδίως
αν μερικές φορές ή πάντα κάνεις σεξ χωρίς προφυ-
λάξεις. Λυπάμαι που στο λέω στη μούρη αλλά έτσι
είναι. Και μη μου αρχίσεις την κουβέντα περί στα-
θερών σχέσεων γιατί δεν υπάρχει αγάπη μου καμία
διάκριση. Πιθανά κάποια στιγμή ο γκόμενός σου θα
καταφέρει και θα σου ψελλίσει «ξέρεις μωρό μου
πριν ένα μήνα μου έτυχε κάτι που δεν μπόρεσα να
το ελέγξω και να συγκρατηθώ, ξέρω θα στεναχωρη-
θείς αλλά ήταν η ώρα η κακιά, δεν θα ξαναγίνει…»
και λοιπές άλλες κλάψες. Εδώ μέσα στην απελ-
πισία σου για το «κέρατο» (καλά με αυτό το θέμα
θα ασχοληθώ άλλη ώρα) θα σταθείς τυχερός γιατί
τουλάχιστον θα το γνωρίζεις. Και δεν θα κάνεις τη
χαζή ερώτηση: τουλάχιστον βάλατε καπότα, γαμώτο
μου; Γιατί και να μην έχει βάλει τι θα σου πει.. «εμ,
ξέρεις δεν είχα πάνω μου ούτε εγώ ούτε αυτός και
ήμασταν στο άλσος και όπως σου είπα δεν ήταν
στο πρόγραμμα, έτυχε…» Σιγά μην στο πει. Οπότε
εσύ γλυκέ μου μια λύση έχεις: να τρέξεις να κάνεις
το ΤΕΣΤ και να πάρεις και τον γκόμενο μαζί να το
κάνετε παρεούλα. Για να μπορέσεις να προλάβεις
αν χρειαστεί ή να μείνεις ήσυχος και είτε να τον
συγχωρέσεις (εδώ που τα λέμε σε όλους μας μπο-
ρεί να συμβεί) είτε να τον χωρίσεις χωρίς επιπλέον
προβλήματα (αν πια είσαι τόσο κάθετος σε αυτά τα
θέματα)…
Μαριανέλλα Κλώκα, Θετική Φωνή

Fuck aids Screw

2010-11-30T21:08:00.001+02:00

Always look at the bright side of life…
Γράφει ο Πούλος Ψαλιδάκος
συντάκτης τoυ περιοδικού POSITIVE του Κέντρου Ζωής

Σχεδόν τριάντα χρόνια αργότερα, ο “δρόμος” συνεχίζεται και αυτό που ξεκίνησε σαν Γολγοθάς φαίνεται σιγά σιγά να ισιώνει -ας ελπίσουμε πως κράτος, πολιτεία, επιστήμονες, φαρμακευτικές (ε, κι εμείς οι υπόλοιποι μαζί) θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό.
Είπα Γολγοθάς και συνειρμικά μου ήρθε η εικόνα του Brian στην πιο γνωστή, μάλλον, από τις ταινίες των Monty Pythons, το «Ένας προφήτης μα τι προφήτης». Ο αντι-ήρωας (απατεώνας που περνάει μέσα από διάφορες εξωφρενικές περιπέτειες, για να καταλήξει τελικά στο σταυρό) στο φινάλε της ταινίας και επικεφαλής μιας ολόκληρης χωρωδίας εσταυρωμένων(!), τραγουδάει (κλαπ! πόδια δεξιά) «Life’ s a piece of shit, when you look at it». Tο ξανασκέφτεται μετά λίγο (κλαπ! πόδια αριστερά) και, περνώντας στο ρεφρέν του τραγουδιού του, μας παροτρύνει «Always look at the bright side of life».
Ε, λοιπόν, τίποτα και κανείς δεν μπορεί να μας κλέψει το χαμόγελο, τη διάθεση να συνεχίσουμε να τραγουδάμε και να χορεύουμε, να αγαπάμε και να αγαπιόμαστε. Κάθε καινούργια μέρα μπορεί να είναι μια νέα πρόκληση και, ατενίζοντας έξω από το παράθυρό μου, μπορώ να αναφωνώ για άλλη μια φορά έκπληκτος: «What a wonderful world!». Είναι πάντα θέμα του βλέμματος που ρίχνει κανείς στον κόσμο…

Fuck aids Screw

2010-11-30T20:48:00.000+02:00

Από τον Αντύπα Τζανέτο
Πρόεδρο της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης PRAKSIS

« Tώρα είναι η ώρα για το όργωμα. Οι πρώτες βροχές έχουν πέσει στις ξερές πεδιάδες, μαλακώνοντας το έδαφος για το αρέτρι. Αλλά η Sarafina S., δεν έχει σπόρους να σπείρει. Ο Joseph D. έχει σπόρους, αλλά δεν έχει τα χρήματα για να νοικιάσει τα βόδια. Η Julia G. δεν έχει σπόρους, χρήματα, βόδια και καθόλου χρόνο. Περνάει τις μέρες της μέσα στο αχυρένιο καλύβι της, φροντίζοντας την κόρη της που έχει AIDS».....
Οι γραμμές αυτές είναι από τοπική εφημερίδα σε χώρα της υποσαχάριας Αφρικής.....στον τρίτο κόσμο...

Και δείχνουν τη σκληρή πραγματικότητα που ζουν οι άνθρωποι στην καθημερινότητα τους, στις χώρες του νότου της Αφρικής. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν να αντιμετωπίσουν προβλήματα όπως της ξηρασίας, του λιμού, της ανεργίας, της απόλυτης φτώχειας αλλά και αυτών της υγείας, όπως του AIDS.

...και αραδιάζοντας αυτές τις σκέψεις, μου έρχονται στο μυαλό οι δεκάδες άνθρωποι, άνθρωποι σκιές αυτής της χώρας...της ανεπτυγμένης... με ισχυρό κοινωνικό προνοιακό σύστημα -υποτίθεται- και με "δωρεάν" (?) πρόσβαση στην αγωγή και την θεραπεία. Μύθος ή πραγματικότητα? Μύθος βέβαια... γιατί όσοι δεν είναι ασφαλισμένοι, είναι εντελώς μετέωροι... όσοι δεν είναι νόμιμοι είναι περισσότερο καταδικασμένοι... και όλα αυτά έρχονται να ισχυροποιηθούν και να εντατικοποιήσουν την "εξαθλίωση" αυτών των ανθρώπων .... και όλα αυτά διαδραματίζονται στην Αθήνα ... σε έναν "τέταρτο κόσμο" ... σε ένα κόσμο που δημιουργεί απόκληρους και ανθρώπους φαντάσματα ....
...ο Ανδρέας, οροθετικός αλλά παράνομα ευρισκόμενος στη χώρα αναζητά λύσεις απέλπιδες για να μπορέσει να εξασφαλίσει την θεραπευτική του αγωγή αλλά και να νομιμοποιήσει την ύπαρξή του...
Η ασθένεια έχει σκοτώσει πάνω από 25 εκ. Ανθρώπους μέσα σε 20 χρόνια και στις περισσότερο πληγείσες χώρες έχει πλέον αρχίσει να διαβρώνει τομείς κλειδιά, να υποστέλλει την οικονομική ανάπτυξη και να θέτει σε κίνδυνο την εθνική τους ασφάλεια. Περισσότερο από 45 εκ. Είναι σήμερα μολυσμένοι με τον ιό και από αυτούς, το 95% ζουν στον φτωχό και αναπτυσσόμενο κόσμο και οι μισοί από αυτούς είναι νεότεροι των 25 χρόνων.
...η Ελλάδα αλήθεια που θα κατατάσσεται σε λίγο? Σε ποιό κόσμο? Μήπως στον κόσμο που εξακολουθεί να έχει την τάση να υπο- εκτιμά το πρόβλημα? Μήπως βρισκόμαστε στην "κοσμάρα" μας?

Tzanetos ANTYPAS,
AC President & General Director

Fuck aids

2010-11-30T20:45:00.000+02:00

Το εξώφυλλο του Screw #23

2010-11-29T11:09:00.000+02:00

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΓΙΩΡΓΟς ΣΤΡΙΦΤΑΡΗΣ
striftaris.com

Ατομική 3 ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΛΑΓΟΣ

2010-11-29T11:08:00.000+02:00

Θετική Φωνή

2010-11-29T11:04:00.002+02:00

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου στο Screw

2010-11-28T15:56:00.000+02:00

Δημήτρης Παπαϊωάννου: “Gay δεν είναι ιδιότητα, προτέρημα η παράσημο”

Συναντήσαμε τον Δημήτρη Παπαϊωάννου, μια μέρα μετά την ανάγνωση της Τέταρτης Ραψωδίας της Ιλιάδος του Ομήρου, σε μετάφραση του πλέον ειδικού στον Όμηρο Δημήτρη Μαρωνίτη από την μοναδική Ρένη Πιττακή στο Εθνικό Θέατρο, όπου είχε την σκηνοθετική επιμέλεια.

Ήταν μια βροχερή Παρασκευή, στην οδό Βουτάδων στο Γκάζι. Μελαγχολική σα την ποίηση του Κ.Π.Καβάφη. Με μια αισιόδοξη υγρασία αλλαγής, σα σκηνή από μια σύγχρονη αργοναυτική εκστρατεία, με χρυσόμαλλο δέρας, τον Δημήτρη Παπαϊωάννου.

Εμφανίστηκε ενθουσιασμένος, με εκείνο το γνωστό εφηβικό παράστημα , έτοιμος να μιλήσει για όλα, μετατρέποντας το τοπίο με τον λόγο και την παρουσία του, σε ένα μαγικό σκηνικό. Χαρακτηριστικό των σπουδαίων καλλιτεχνών, που η δύναμη και το πάθος τους είναι αδύνατο να μη σε επηρεάσουν αν έρθεις σε επαφή μαζί τους.

Ο Γιώργος Τσιτιρίδης και ο Τέλλος Φίλης προσπάθησαν όσο μπορούσαν να αντισταθούν στην γοητεία του. Δεν τα κατάφεραν. Τους κατέκτησε με την αυθόρμητη ειλικρίνεια του και το… μελαγχολικό του κέφι.

Ένας από τους λόγους που θέλαμε να συναντηθούμε είναι ότι θεωρούμε εξαιρετικό, ότι ένας άνθρωπος ο οποίος ήδη έχει χαρακτηριστεί σαν «Εθνική Προσωπικότητα» μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, αντί να το εκμεταλλευτεί , εξακολουθεί να επιμένει σε μια συγκεκριμένη καλλιτεχνική πορεία, παραμένοντας αταλάντευτος σε προσωπικές αξίες, οι οποίες ενώ άπτονται της πρωτοπορίας, καταφέρνουν να γίνονται mainstream παραστάσεις, κατακτώντας το ευρύ κοινό . Ποια δύναμη σε οδηγεί και σε κάτι τόσο μοναδικό σαν καλλιτεχνική παρουσία;
Δεν είναι θέμα δύναμης . Aυτός ο χαρακτηρισμός ‘εθνική προσωπικότητα’ είναι μια βλακεία έτσι και αλλιώς.Eτυχε να κάνω μια δουλειά διαστάσεων εθνικής αποστολής που πέτυχε. Δεν είναι δύναμη αυτό που με οδηγεί για να κάνω αυτό που θέλω, αλλά επιθυμία : η επιθυμία μου να ζω μια ζωή για μένα καλή.

Κατά την γνώμη μου από όσο σε ξέρω από τα πρώτα χρόνια της Βαβέλ με τα υπέροχα μελαγχολικά σκίτσα ,μέχρι τώρα είσαι ο ίδιος αλλάζοντας συνεχώς . Ακούγεται οξύμωρο αλλά είναι μια πραγματικότητα. Είσαι ο ίδιος άνθρωπος που ανανεώνεσαι συνεχώς!

Για την δουλειά μου μιλάς, γιατί άλλο εγώ και άλλο η δουλεία μου. Συνδέονται με μια εσωτερική σήραγγα ουσιαστική αλλά είναι διαφορετικές οντότητες.
Η πορεία μου από τα 40 μου και μετά είναι να επιστρέψω σ’ αυτό που με ωθούσε όταν ήμουν 20 να εκφράζομαι. Είναι κάτι που μεταξύ 30 και 40 τo έχασα και τώρα είμαι χαρούμενος κοντά του πάλι, αισθάνομαι ότι ξαναπίνω από αυτήν την πηγή . Δεν είναι ούτε προαποφασισμένα τα βήματα ούτε οδηγημένα από μια αίσθηση αποστολής. Είναι η προσπάθεια μου και πάλι να ζω την ζωή που μ’ αρέσει. Όσο μπορώ βέβαια.

Οι προσωπικές σου επιλογές, αυτό που είσαι σαν άνθρωπος, σε βοήθησε πολύ σ αυτήν την αλλαγή;

Αυτό που με βοήθησε πολύ, αυτό στο οποίο στάθηκα τυχερός είναι ότι νομίζω πως είμαι ένας άνθρωπος που για κάποιο λόγο έχει επικοινωνιακά χαρίσματα και έτσι όπου και αν οδήγησα την δουλειά μου, είχα παρέα.
Αυτό βοήθησε γιατί στους δρόμους που διάλεξα αν ένιωθα ότι κανέναν δεν ενδιέφερε αυτό που κάνω μπορεί να προβληματιζόμουν και με άλλους τρόπους που όμως είμαι τυχερός που δεν συνέβη. Γνωρίζω καλά ότι υπάρχουν καλλιτέχνες που ακλουθώντας το δικό τους δρόμο είναι πολύ μοναχικότεροι. Καταλαβαίνουν ότι είναι δρόμος που δεν φέρνει μεγάλη παρέα. Εγώ είμαι τυχερός . Πάντα αυτό που έκανα με έφερνε κοντά στους άλλους. Αυτό δεν είναι μια δική μου ικανότητα, είναι μια τύχη που αυτή είναι η ιδιοσυστασία μου.

Έχω μια ένσταση εδώ γιατί έχεις καταθέσει πάντα με απόλυτη αλήθεια όλα όσα σε καίνε και αυτό εκ τον πραγμάτων έχει ανταπόκριση είναι σαν μια ερωτική ιστορία. Όταν είσαι αληθινός σε μια ερωτική ιστορία δεν μπορεί να μην έχεις ανταπόκριση.

Δεν συμφωνώ γιατί υπάρχουν ανθρώποi πολύτιμοι που είναι αυτιστικοί , μελαγχολικοί ,κλειστοί στο εαυτό τους και δεν μπορούν όντας πραγματικά ο εαυτός τους να επικοινωνήσουν με τους άλλους. Γνωρίζω καλλιτέχνες που θαυμάζω και είναι δίπλα μου τον οποίων η εργασία δεν μπορεί να βρει επικοινωνία με το κοινό,. Aυτό δεν σημαίνει ότι είναι κακή εργασία η ότι δεν είναι εργασία που ανταποκρίνεται ευθέως με την αλήθεια . Νομίζω ότι είναι ζήτημα φύσης και όχι αλήθειας, ή ικανότητας.

Μιας και είπες φύση . Ποσό «φυσικά» ζούμε σήμερα;

Εγώ είμαι τύπος της πόλης και όσο και να με καταπιέζει η πόλη δεν μπορώ να πω ότι αισθάνομαι ασφυξία μέσα της. Αυτό που εμένα μ ενδιαφέρει να πω δεν είναι τόσο η επαφή μας με την φύση αλλά ότι απομακρυνόμαστε από την φύση της ουσιαστικής επικοινωνίας. Aυτό είναι η αρρώστια μας και ως προς αυτό πιστεύω ότι ζούμε αφύσικα.

Έχεις αγαπηθεί στη ζωή σου;
Έχω ευτυχώς αγαπηθεί και αγαπήσει. Έχω αγαπηθεί από ανθρώπους που με βοήθησαν να γίνω καλύτερος. Κι έχω επίσης μοιραστεί με ανθρώπους μοναδικές εμπειρίες που με ολοκληρώνουν σαν άνθρωπο.

Οι παραστάσεις από την ομάδα Εδάφους δεν έπρεπε να κυκλοφορούν σε dvd; Κυκλοφόρησαν μόνο κάποιες από τις μουσικές του Γιώργου Κουμεντάκη γι αυτές.
Υπάρχει μια ολόκληρη γενιά πλέον που δεν γνωρίζει αυτές τις παραστάσεις . Είναι κάτι σαν αστικός μύθος πλέον.
Εγώ φταίω γι’ αυτό .
Το «Πουθενά» και το «Μήδεια 2» θα κυκλοφορήσουν. Τώρα επεξεργάζομαι
Τις τεχνικές λεπτομέρειες..
Οι προηγούμενες εργασίες, είναι όλες γυρισμένες, αλλά παραμένουν αμοντάριστες. Όμως δεν μου αρέσουν . Δεν ξέρω αν κάποτε αλλάξω γνώμη και δημοσιεύσω αυτά τα έργα. Είναι πιο πιθανό να μοντάρω δείγματα άλλα ολόκληρα , μου είναι αφόρητα.

Στις τελετές τον Ολυμπιακών αγώνων είχες λόγο για τα dvd που κυκλοφόρησαν?
Όχι δεν είχα λόγο. Ήρθε ο κύριος Σάκαρης που πήρε τα δικαιώματα, μου ζήτησε συνεργασία, του είπα με ποιο τρόπο έπρεπε να γίνει, προσφέρθηκα να δουλέψω αμισθί, πρότεινα να γίνει ένα special edition γιατί ήθελα να μείνει ένα ντοκουμέντο και όχι η τηλεοπτική μετάδοση και το επόμενο που ξέρω είναι μια πρόσκληση που είχα να παραστώ στην παρουσίαση του dvd.
Είναι χάλια. Πολύ κατώτερο των δυνατοτήτων μας. Με το υλικό που είχαμε μπορούσαμε να κάνουμε ένα dvd- σημείο αναφοράς για τις Ολυμπιακές τελετές.

Τι σε θυμώνει σήμερα;
Δεν έχετε χώρο. Next question.

Γυρίζοντας στον Καβάφη ,έναν σπουδαίο ποιητή, γιατί πιστεύεις ότι δεν είναι αρκετά προβεβλημένος στην χώρα μας; Χωρίς μια λεωφόρο με το όνομα του χωρίς έναν άγαλμα.

Δεν ξέρω αν είναι υποβαθμισμένος, είναι ποιητής. Η ποίηση είναι μια ιδιωτική τέχνη και το βαρόμετρο της άξιας της μετριέται στις προσωπικές στιγμές απέναντι στο ίδιο το ποίημα.M αρέσει που λειτούργει έτσι. Αλλά εδώ δεν υπάρχει δρόμος Μαρία Κάλλας θα υπάρχει δρόμος Καβάφης? Η οποία άστραψε κιόλας κατά πόσο ο Καβάφης που είναι σπουδαίος αλλά ιδιωτικός.
Δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία, συμπεριλαμβανομένου και εμού, όταν βλέπεις
στην παρούσα κοινωνία να προβάλεται κάτι, κράτα και μικρό καλάθι. Αυτοί οι οποίοι είναι καλλιτέχνες που μέσα από τα χρόνια έχουν αποδείξει ότι διαρκώς αλλάζουν και επηρεάζουν ζουν και από μονοί τους δεν χρειάζονται ούτε την πολιτεία ούτε κανέναν.

Για σένα τι ήταν ο Καβάφης

Ο Καβάφης ήταν ένας ποιητής καταφύγιο στην ομοφυλοφιλία μου ,στην εφηβεία μου, δηλαδή ήταν ανακούφιση να ξέρω ότι διδάσκομαι στο σχολείο, όπως τον διδάσκομαι, έναν ποιητή που ήξερα ότι ήταν ομοφυλόφιλος. Moυ έδινε κουράγιο. Στα ενήλικα μου χρόνια είναι ένας από τους καλλιτέχνες που μαζί με άλλους με βοηθούν να καταλαβαίνω καλυτέρα την ζωή κάθε τόσο που επισκέπτομαι την τέχνη τους. Τώρα στην συγκεκριμένη δουλειά είναι μια επιλογή της Λένας Πλάτωνος ο Καβάφης. Είναι ένα έργο που γράφηκε πριν εγώ μπω μέσα στην εξίσωση. Έρχομαι εκ τον υστέρων και με μεγάλη μου χαρά μου δίνεται η ευκαιρία να ασχοληθώ με την μουσική αυτή και με την ίδια την ποίηση του ποιητή.

Kι εδώ κάνεις κάτι καινούργιο
Kάνω πρώτη φορά βίντεο.
Δημιουργώ μέσα από ένα άλλο μέσον, που το είχα αγάπη πολλά χρόνια και δεν το έπιανα, γιατί δεν γνώριζα την τεχνική του . Μ’ αρέσει να γνωρίζω την τεχνική της Τέχνης με την οποία ασχολούμαι και τώρα την μαθαίνω .Mέρος αυτής της εκμάθησης, είναι και η εργασία μου πάνω στο Καβάφη, στο Κ.Κ που παρουσιάζουμε με την Λένα Πλάτωνος .

Πιστεύεις ότι ο Καβάφης αφορά έναν νέο 20 ετών που ζει στην «μη γνώση» και στο κόσμο με τις ταχύτητες του ιντερνέτ ?
Και η δική μας γενιά δεν ήταν πολύ καλύτερη. Ο Καβάφης φυσικά αφορά τους νέους ανθρώπους, όσους έχουν υπαρξιακή ανησυχία .Aυτό έχει να κάνει με την ευαισθησία του ατόμου και όχι με την ηλικία. Είναι πολύ μοντέρνος ποιητής για κάποιο μυστηριώδη λόγο τα ελληνικά του και σήμερα σε κερδίζουν.

Ποσό δύσκολο είναι το τίμημα για έναν top καλλιτέχνη που έχει δηλώσει απερίφραστα από την αρχή την ομοφυλοφιλία του να διεκδικεί θέση σ αυτό που λέγεται ελληνική show biz;

Για έναν top/vers καλλιτέχνης θέλεις να πεις(γέλια). Εγώ το έσκασα από το σπίτι μου 18 χρoνών, για να μην χρειαστεί ποτέ να κρυφτώ. Είμαι από τους τυχερούς γιατί ο τομέας μου είναι η τέχνη και όπως όλοι γνωρίζουμε στην τέχνη υπάρχουν άνθρωποι ανοιχτοί σ αυτό , όπως και σε άλλα θέματα. Αυτό που είναι δύσκολο, δηλαδή δεν μου αρέσει-το ήξερα ότι μπορεί να γίνει-είναι να χαρακτηριστώ ως gay καλλιτέχνης. Ξέρω ότι για πολλούς το γεγονός ότι είμαι ανοιχτός με την ομοφυλοφιλία μου τους ωθεί να κατηγοριοποιούν την δουλειά μου μ αυτό τον τρόπο. Δεν το ήθελα αυτό άλλα δεν ήθελα και να παίζω κρυφτούλι ειδικά μετά την δημοσιότητα που έσκασε πάνω μου μετά τις τελετές . Δεν είναι δύσκολο. Δεν με κολακεύει να ερμηνεύομαι μέσα από οποιοδήποτε στενό φίλτρο. Δεν το αξίζει, νομίζω η δουλειά μου άλλα τι να κάνουμε και αυτό είναι ένα από τα πράγματα της ζωής. Η παράστασή «2» ήταν το πρώτο θύμα αυτής της ανάγνωσης.

Είναι σημαντικό τα δημόσια πρόσωπα που έχουν επιρροή να δηλώνουν τις σεξουαλικές του προτιμήσεις ;
Πιστεύω ότι στο στάδιο που βρισκόμαστε, ναι έχει σημασία για τους εξής λογούς
Γιατί μπορεί να κατανοήσουμε ότι μπορεί τα δώρα που έχει ο κόσμος από εφευρέσεις, φάρμακα ,καλλιτεχνήματα ,σχεδιασμούς πραγμάτων, να ξέρει και την ποσόστωση που έρχεται από τις γυναίκες τους αλλόφυλους τους ομοφυλόφιλους. Διευκολύνει στο να ανοίξουμε το χώρο της αποδοχής που όλοι έχουμε μέσα μας και να πάψουμε να δυσκολεύουμε ανθρώπους να μεγαλώνουν αρμονικά μ αυτό που είναι και μ αυτό που θέλουν να είναι . Γ αυτό πιστεύω ότι πολιτικά είναι σημαντικό. Όταν φτάσουμε σε ένα καλύτερο στάδιο της κοινωνίας μας δεν θα έχει νόημα.

Τι έχεις να πεις για αυτούς που πιστεύουν ότι αν είσαι gay σήμερα είσαι ουραγός του πολιτισμού σε αντίθεση με 20 χρόνια πριν που ήταν συνώνυμο της πρωτοπορίας; Με φρικάρει αυτό το αβασάνιστο της επιλογής κάποιες φορές…
Το gay δεν είναι ιδιότητα, προτέρημα η παράσημο. Το gay είναι απλός η ερωτική σου επιλογή .Δεν σημαίνει κάτι αξιόλογο για τον άνθρωπο. Είναι δυνατόν να μπορεί να είναι μετρό αξιολόγησης το τι κάνεις στο κρεβάτι σου . Εμείς δεν αγωνιζόμαστε να αναγνωριστεί το gay ως προτέρημα άλλα για να μπορεί να κάνει ο καθένας ότι θέλει από την στιγμή που δεν ενοχλεί τον άλλον και εκεί τελειώνει η πρόταση.

Δεν σε έχουμε δει ποτέ σε Pride στην Αθήνα, ούτε να αναλαμβάνεις κάποιο ρόλο σ αυτό.
Σε κανένα pride δεν έχει τύχει να πάω.
Νομίζω ότι είναι χρήσιμα ,και τα πάρτι θα έχουν την πλάκα τους.
Άλλα δεν είμαι πολύ καλός στις γιορτές έχω ένα μελαγχολικό στίγμα.
Ούτε τα σνομπάρω ούτε τίποτα.
Γενικά δεν βγαίνω. Όπως δεν βγαίνω, έτσι δεν πάω.
Μ΄αρέσει πολύ να γίνεται το πάρτι, αλλά σπανίως πάω.

Έχεις ζήσει τις δύσκολες εποχές πως βλέπεις την εξέλιξη.
Είμαστε καλυτέρα από εκεί που ήμασταν. Πολύ καλύτερα από την εποχή που τρώγαμε ξύλο η μας συλλαμβάναμε στις «Επιχειρήσεις Αρετή».
Είμαστε πολύ καλύτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα βέβαια .Δεν τολμώ να φανταστώ πως μπορεί να μεγαλώνει και να βιώνει ένα παιδί την ομοφυλοφιλία του στην εφηβεία ζώντας στην επαρχία. Ακούω από φίλους ιστορίες και συμπεριφορές εναντίον ομοφυλόφιλων παιδιών στην επαρχιακή Ελλάδα που με κάνουν να ντρέπομαι.

Είσαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν στο γάμο?
Είμαι από τους ανθρώπους που δεν πιστεύουν στο γάμο.
Άλλα που πιστεύουν απόλυτα στο δικαίωμα του γάμου για όποιους θέλουν να το έχουν . Εγώ δε θα θελα κανένα γάμο δεν ξέρω γιατί τον θέλουν οι άνθρωποι άλλα είναι απόλυτο δικαίωμα τους.
Εγώ θέλω το απόλυτο δικαίωμά μου να διαλέξω ποιος θα έχει πρόσβαση σε μένα αν αρρωστήσω, ή πως θα ρυθμίσω τα περιουσιακά μου.

Φοβόμαστε την δέσμευση …
Η δέσμευση αποτελεί πολύ δύσκολο πεδίο. Αλλά μην πας μακριά. Eδώ έχει χαθεί η τέχνη της συζήτησης, οι άνθρωποι μιλούν για τον εαυτό τους σε αυτιά που δεν ακούνε. Ζούμε σε αλλεπάλληλους μονολόγους. Φυσικά δεν υπάρχει έδαφος ψυχικό και κοινωνικό για να δεσμευτούν οι άνθρωποι

Ετοιμάζεις κάτι για την άνοιξη?
Ετοιμάζω το «Μέσα» είναι ένα πείραμα που χρόνια θέλω να κάνω, από το 2005 και δεν είχα βρει τον τρόπο.Tώρα έχουμε βάλει μπροστά την πραγματοποίηση του. Είναι ένα σκηνικό πείραμα.
Θα είναι στο Παλλάς. Θα είναι η έξης κατάσταση: θα ανοίγει τις πόρτες κάποια ώρα τo θέατρο και εσείς θα μπορείτε να μπαίνετε και να βγαίνετε όποτε θέλετε. Εμείς θα παρουσιάζουμε το έργο κι εσείς θα βλέπετε όσο επιθυμείτε.

info:
Κ.Κ.
Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου σκηνοθετεί τον νέο κύκλο τραγουδιών της Λένας Πλάτωνος βασισμένο σε 13 ποιήματα του Κωνσταντίνου Καβάφη.
ΣΥΝΘΕΣΗ: Λένα Πλάτωνος
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Γιάννης Παλαμίδας
ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ - VIDEΟ - ΣΚΗΝΙΚΟ: Δημήτρης Παπαϊωάννου
Διάρκεια Παράστασης:40΄
Η παράσταση είναι ακατάλληλη για ανηλίκους
ΠΑΡΑΓΩΓΗ Ελληνική Θεαμάτων

YouTube: http://www.youtube.com/user/2BlackBox
Site: http://www.dimitrispapaioannou.com

Κατεβασέ το

2010-11-28T15:49:00.000+02:00

Κυκλοφορεί σε όλα τα σημεία διανομής Αθήνα και Θεσσαλονίκη.
Από βδομάδα θα το βρείτε και στην υπόλοιπη Ελλάδα και Κύπρο.
Στο νέο Screw μας μιλάει ο Δημήτρης Παπαϊωάννου και ο Θωμάς Κοροβίνης.

Μπορείτε να κατεβάσετε και να διαβάσετε το τεύχος απο εδώ

http://screw.gorgo.biz/screw023web.pdf

Ερχεται...

2010-11-26T18:37:00.002+02:00

Screw 23# Αύριο σε όλα τα σημεία διανομής Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Κυριακή βράδυ on line στην σελίδα www.screwmag.gr
Δημήτρης Παπαϊωάννου
Θωμάς Κοροβίνης
Fuck Aids

1 Δεκέμβρη

2010-11-24T17:30:00.000+02:00

Αγαπητοί φίλοι,

Συνεργάτες,

Εθελοντές,

Υποστηρικτές,

Η καμπάνια – εκστρατεία ενημέρωσης που η PRAKSIS και το ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ υλοποιούν, σήμερα (23 Νοεμβρίου) πήρε σάρκα και οστά.

Στην εναρκτήρια συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε στο Divani Caravel, παρουσιάστηκε όλο το επικοινωνιακό υλικό της καμπάνιας και ανακοινώθηκε όλο το πρόγραμμα των παρεμβάσεων που θα διαρκέσουν δυναμικά από τις 23 Νοεμβρίου έως και τις 22 Δεκεμβρίου αλλά θα επεκταθούν και όλο το χρόνο.

Δώσαμε πολλά ραντεβού.

Την Παρασκευή 26 Νοεμβρίου και το Σάββατο 27 Νοεμβρίου, στο Γκάζι (στην πλατεία του Κεραμεικού) θα στηθεί ένα Lighting Show όπου θα έχετε την δυνατότητα από το πρωί μέχρι το βράδυ να περνάτε για να ενημερώνεστε. Σε 4 LED οθόνες, μηνύματα ηχητικά και οπτικά θα παίζουν από τις 6 το απόγευμα, ενώ εθελοντές θα σας προμηθεύουν με ενημερωτικά φυλλάδια και προφυλακτικά.

Το Σάββατο μάλιστα από τις 9 το βράδυ θα βρίσκεται κοντά μας η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων. Με ρούμπες, σάμπα και με γνωστά τραγούδια του Χατζιδάκη και του Θεοδωράκη θα έχουμε την ευκαιρία να κάνουμε την ενημέρωση δικό μας μότο ζωής.

Είστε όλοι καλεσμένοι.

Την Κυριακή 28 Νοεμβρίου, στο bar Belafonte θα βρισκόμαστε στο επίκεντρο της ενημέρωσης. Θα βρισκόμαστε με stand και με ενημερωτικά φυλλάδια και προφυλακτικά (μέσα στο bar) και θα έχουμε την ευκαιρία να ενημερώσουμε τον κόσμο που θα παραβρεθεί, από κοντά.

Το bar βρίσκεται στην οδό: Αγησιλάου 61 Α στον Κεραμεικό.

Την Δευτέρα 29, Τρίτη 30 Νοεμβρίου και Τετάρτη 1η Δεκεμβρίου, στη Φιλοσοφική Αθηνών θα βρίσκεται το ΚΕΕΛΠΝΟ με στημένο booth από το Mind Radio. Εκεί οι φοιτητές θα μπορούν να προμηθεύονται προφυλακτικά & ενημερωτικά έντυπα. Στόχος του ΚΕΕΛΠΝΟ είναι η συμπλήρωση 3000 ερωτηματολογίων από φοιτητές προκειμένου να σχεδιάζονται πιο στοχευμένες καμπάνιες. Αν είσαι φοιτητής και βρεθείς εκεί (ή ακόμη και αν δεν είσαι) μην διστάσεις να απαντήσεις στις ερωτήσεις που θα σου κάνουν. Είναι ανώνυμες και ανώδυνες. Μπορεί όμως να αποδειχθούν σωτήριες για τον ευρύ πληθυσμό.

Την Τετάρτη 1η Δεκεμβρίου και ώρα 12:30 μ. μ θα πραγματοποιήσουμε την Κεντρική Συνέντευξη Τύπου στο Βιβλιοπωλείο ΙΑΝΟΣ (Σταδίου 24). Εκεί η καμπάνια ενημέρωσης: «ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ – ΠΡΟΦΥΛΑΞΗ – ΕΞΕΤΑΣΗ: το δικό μας μότο ζωής» και οι συνδιοργανωτές PRAKSIS και ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ, θα σας παρουσιάσουν την δική τους οπτική για τα επιδημιολογικά δεδομένα και για την εξέλιξη της Hiv λοίμωξης στην Ελλάδα.

Την ίδια ημέρα (1η Δεκεμβρίου) και αμέσως μετά τη Συνέντευξη Τύπου, στην πλατεία Κοραή, θα βρίσκονται όλοι οι διάσημοι και ανώνυμοι άνθρωποι που φωτογραφήθηκαν για την καμπάνια αλλά και πρωταγωνίστησαν στα τηλεοπτικά της σποτ. Θα βρίσκονται όμως και άλλοι διάσημοι όπως: οι πρωταγωνιστές από το σήριαλ του Mega: H γενιά των 592 €, ηθοποιοί, καλλιτέχνες, αθλητές.

Θα είναι και όλα τα στελέχη και οι εθελοντές των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων PRAKSIS και ΚΕΝΤΡΟΥ ΖΩΗΣ. Εκεί, στην πλατεία Κοραή θα γίνουν οι «Ελεύθερες Αγκαλιές» τα καθιερωμένα πλέον «Free Hugs». Ελάτε να αγκαλιαστούμε. Και να στείλουμε στον υπόλοιπο κόσμο μηνύματα όπως: ότι ο Hiv δεν μεταδίδεται με την κοινωνική επαφή ή ότι οι οροθετικοί χρειάζονται πρωτίστως και πάνω απ’ όλα την στοργή και την συμπαράστασή μας.

Την 1η Δεκεμβρίου, και όσο θα αγκαλιαζόμαστε, η ομάδα κρουστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου με τον συντονισμό του Βασίλη Βασιλάτου θα προετοιμάζεται για να «σαρώσει» με τους ήχους της τους δρόμους της Αθήνας. Θα μας δίνει το μουσικό τέμπο ώστε να ξεκινήσει η καθιερωμένη μας πορεία όπου θα μοιράζουμε το ενημερωτικό μας υλικό και προφυλακτικά σε όλο τον κόσμο. Στόχος μας είναι να δημιουργηθεί μία μικρή λαοθάλασσα ενημέρωσης.

Σε αυτή τη λαοθάλασσα είστε όλοι καλεσμένοι. Γιατί εσείς είστε οι πρωταγωνιστές της ζωής σας.

Από τις 23 Νοεμβρίου έως και την 22η Δεκεμβρίου αν σε κάποιο σημείο της Αθήνας (από την Ομόνοια μέχρι τον Άγιο Παντελεήμονα και από το Κολωνάκι μέχρι το Περιστέρι ή από την Γλυφάδα μέχρι τον Κεραμεικό) συναντήσετε ανθρώπους να μοιράζουν προφυλακτικά και φυλλάδια, μην εκπλαγείτε. Αφορά στην καμπάνια μας και την ενημέρωση που θέλουμε να κάνουμε στον ευρύ πληθυσμό. Και οι άνθρωποι αυτοί θα ανήκουν είτε στο ΚΕΕΛΠΝΟ, είτε στην PRAKSIS είτε στο ΚΕΝΤΡΟ ΖΩΗΣ. Μην τους προσπεράσετε. Συζητείστε μαζί τους. Όλο και κάτι χρήσιμο θα έχουν να σας πουν.

Αν πάλι συναντήσετε ένα περίεργο van (κινητή μονάδα) κάπου στο Γκάζι, με τα λογότυπα της PRAKSIS μην διστάσετε να το επισκεφθείτε. Θα είναι η μονάδα της PRAKSIS στην οποία μπορείτε να κάνετε το γρήγορο τεστ για τον Hiv, δωρεάν και ανώνυμα (τεστ με το σάλιο) όπου το αποτέλεσμα βγαίνει σε 20 λεπτά.

Από την 2η Δεκεμβρίου έως και την 4η Δεκεμβρίου η κινητή μονάδα της PRAKSIS θα βρίσκεται και στην Θεσσαλονίκη (ξεκινώντας το ταξίδι της από το απόγευμα της 2ης Δεκεμβρίου στην πλ. Αριστοτέλους και αράζοντας μετά έξω από το bar Enola για τρία βράδια). Εκεί, η καμπάνια Ενημέρωση – Προφύλαξη – Εξέταση: το δικό μας μότο ζωής, συνδιοργανώνει το Fuck Aids με το περιοδικό Screw και το bar Enola, το οποίο έχει αναλάβει πλήθος εκδηλώσεων τόσο στο Ολύμπιον (με ενημερωτικές ομιλίες και προβολή ταινιών) αλλά και διανομή φυλλαδίων και προφυλακτικών που θα ξεκινήσουν από την πλ. Αριστοτέλους.

Παράλληλα το MTV είναι υποστηρικτής και αρωγός όλων των δράσεων και της καμπάνιας που συνδιοργανώνουν η «PRAKSIS» (ανεξάρτητη, μη κυβερνητική οργάνωση, που βασικό στόχο έχει τη δημιουργία, εφαρμογή και υλοποίηση προγραμμάτων ανθρωπιστικής και ιατρικής δράσης) μαζί με το «Κέντρου Ζωής» (εθελοντική, μη κυβερνητική οργάνωση που στόχο έχει τη συναισθηματική, ψυχολογική αλλά και πρακτική υποστήριξη των οροθετικών και ασθενών με ΑIDS) με την υποστήριξη του ΚΕΕΛΠΝΟ.

Για τη στήριξη της «PRAKSIS», το MTV και η Ricardo Hellas διοργανώνουν δημοπρασία αγάπης και δίνουν την ευκαιρία σε όποιον συμμετέχοντα καταβάλει τη μεγαλύτερη προσφορά στο www.ricardo.gr

, έως τις 15 Δεκεμβρίου να παρευρεθεί μαζί με έναν φίλο του σε συναυλία της Shakira στο εξωτερικό. Οι συμμετέχοντες στη μεγάλη αυτή προσπάθεια θα έχουν τη δυνατότητα να κερδίσουν δύο premium εισιτήρια για τη συναυλία, καθώς επίσης και merchandised προϊόντα Shakira, όπως το νέο της CD, ενώ το MTV ως χορηγός στο παγκόσμιο Τour της δημοφιλούς pop start προσφέρει σε δύο υπερτυχερούς την ευκαιρία να ξεναγηθούν στη σκηνή πριν την έναρξη της συναυλίας και να παρευρεθούν μαζί της ! Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη δημοπρασία αγάπης επισκεφτείτε το www

.ricardo.gr. (μπορείτε να δείτε το σχετικό video στο http://www.youtube.com/watch?v=-LvmLDHwxxs

).

Το MTV στην προσπάθειά του να ενημερώσει το κοινό σχετικά με το που μπορούν να απευθύνονται για θέματα που αφορούν στο HIV/ AIDS θα προβάλει στο τέλος των pills, του ντοκιμαντέρ, καθώς επίσης και του διαφημιστικού σποτ για το «ME, MYSELF AND HIV» την τηλεφωνική γραμμή βοήθειας (800 11 11 600) και την ιστοσελίδα της «PRAKSIS» (www.praksis.gr

) κλικάροντας πάνω στο "παράθυρο" ΠΡΩΤΑ ΡΩΤΑ .

Τέλος, σε όλα τα τηλεοπτικά κανάλια, σε όλα τα ραδιόφωνα της χώρας και για μεγάλο χρονικό διάστημα θα έχετε την ευκαιρία να βλέπετε και να ακούτε τα σποτάκια της καμπάνιας της PRAKSIS και του ΚΕΝΤΡΟΥ ΖΩΗΣ με κεντρικό μήνυμα: Ενημέρωση – Προφύλαξη – Εξέταση: το δικό μας μότο ζωής! (τα σποτ είναι ανεβασμένα και στο youtube στους παρακάτω ιστοτόπους:

τo 1o spot είναι στον ιστοστόπο: http://www.youtube.com/watch?v=5iiR2sKOpQY

Το 2ο spot είναι στον ιστοτόπο: http://www.youtube.com/watch?v=W5cg2_uYcZY

Το 3ο spot είναι στον ιστοτόπο: http://www.youtube.com/watch?v=kx8aliX8pGo

Διαδώστε το μήνυμα αυτό. Ας γίνει όλων μας ... μότο ζωής!!!!

Ερχεται...

2010-11-23T20:45:00.001+02:00

έρχονται ....τον Δεκέμβριο στο Screw

Fuck aids

2010-11-20T16:22:00.003+02:00

Μπορείς να κατεβάσεις το νέο ειδικό τεύχος που βγάζει κάθε χρόνο το Screw και έχει τον τίτλο Fuck Sheet
απο εδώ http://screw.gorgo.biz/Fucksheet2010.pdf

Fuck aids

2010-11-20T01:12:00.001+02:00

Ανταπόκριση ενος "παλιού μαχητή" απο το μέτωπο της επαρχίας των Χανίων

2010-11-16T21:28:00.001+02:00

Γεννημένος στα Ιωάννινα πριν 43-ακριβός- χρόνια(τότε κι αν δεν ηταν η επαρχία του σκοτωμού ομοφοβική) με την πρώτη συνειδητοποίηση των ερωτικών μου επιλογών,τις ενοχές και τον φόβο της αποκάλυψης, ηρθε η ευκαιρία της απόδρασης λογω σπουδών στη Θεσσαλονίκη.Εφηβική ηλικία που ουτε καν σκεφτόμουν τη πραγματοποίηση των "αμαρτωλών" όπως μου είχαν μάθει, ερωτικών και σεξουαλικών επιλογών μου.
Η απενεργοποίηση κι η απελευθέρωση ήταν δύσκολη.Βοήθησε σαφώς η δραστηριοποίησή μου,σαν ιδρυτικό μέλος στην Ο.Π.Ο.Θ,στη ραδιοφωνική Κιβωτό που βγάζαμε δειλά δειλά πρώτη φορά τη φωνή μας,ο "Πόθος", η ομαδικότητα και οι δυνατές φιλίες την εποχή εκείνη που είχαν ακόμη ισχυρές βάσεις κι άποψη.
Μετά απο 17 χρόνια στη Θεσσαλονίκη, υπήρξε ενδιάμεσα μια περίοδο 3-4 χρόνια που έζησα στην Κέρκυρα,επιστροφή για ένα διάστημα στα Ιωάννινα και εγκατάσταση για 2 χρόνια στην Αθήνα.Η Μοίρα και τα δηλητηριώδη βέλη του 'Ερωτα , της γκάβλας κι ο οργασμός του εγκεφάλου με φέρνουν να εγκατασταθώ μόνιμα στα Χανιά πριν περίπου 5 χρόνια.Ηλικιακά πιό ωριμασμένος,απόλυτα απελευθερωμένος και χορτασμένος απο περιπλανήσεις κι εμπειρίες,"ανοιχτός" με όλους τους φίλους,οικογένεια και συγγενής κι άγνωστος σε μια επαρχιακή πόλη, καταφέραμε μαζι με τον σύντροφο μου να βιώσουμε δίχως κανένα δισταγμό τον έρωτα και τη συμβίωση μας.Ο σύντροφος μου στην πορεία του στο παρελθόν,κουρασμένος και με overdose από τη ζωή που προσφέρει η Αθήνα,συνειδητά πλέον η επιλογή του τον είχε οδηγήσει ήδη να ζει στα Χανιά.Αργότερα ήρθε κι η επαγγελματική μας "συμβίωση" και συνεργασία μέσα από το Pig's Love Shop, το "σέκς σοπ" του χωριού μας,που 4 χρόνια το λειτουργούμε μαζί.
Μεσα απο το μαγαζί γνωρίσαμε τον κρυφοσυντηριτισμό,την άνεση,το δισταγμό,το γέλιο και τη χαρά ,τις ενοχές και φόβους ή την απελευθέρωση που κάθε συντοπίτης μας κουβαλα μαζί του κι εκφράζει.Η νοοτροπία που θυμάμαι πως είχαμε παλιότερα στη Θεσσαλονίκη και η πολιτική άποψη να υποστηρίζουμε γκέι ιδιοκτήτες καταστημάτων,καφέ ή bars, εδώ στα Χανιά δεν υπάρχει ή δεν την έχω συναντήσει.Σαφώς και το internet-shopping δίνει την ευκαιρία της απόλυτης ανωνυμίας κι αποβάλει τον κάθε φόβο της αποκάλυψης για όσους θέλουν να διατηρήσουν απόλυτα "κρυφές" τις επιθυμίες που αφορούν τη σεξουαλική τους δραστηριότητα.Η εμπειρία μας 4 χρόνια στο Pig'sαποδεικνύει οτι η γκέι πελατεία μας δεν αγγιζει ούτε το 5%,ενω οι λεσβίες παράδοξος εχουν ενα μεγαλύτερο ποσοστό.Περισσοτερο κρυφομανης δηλαδη απο ολους τους υπόλοιπους πελάτες μας
Για ευνόητους λόγους εχεμύθειας-μή χάσουμε κι αυτο το 5% διαβάζοντας κάποιος το Screw που διανέμουμε εδώ- δεν θα επεκταθώ στην επαγγελματική αλλά στη προσωπική εμπειρία κι άποψή μου σ'οτι αφορά τη γκέι ζωή στα Χανια.
Gay-bars:Κανένα!
Gay-friendly bars:2-3.Εκ των οποίων το ενα θυμίζει παλιότερες εποχές ενοχής κι έλλειψη επαγγελματισμού, που ενώ το Sodade ηταν καθημερινά γιομάτο και πλούτιζε απο gay & lesbian θαμώνες,δεν τολμούσε να χαρακτηριστεί ούτε καν σαν friendly σε οδηγούς διασκέδασης της Αθήνας.Μετά το Γκάζι έγινε gay village οπότε αλλάξανε πολλά!Εδώ αντίθετα σε κάποιο friendly cafe-bar μαζεύοντε όλες οι "χανιώλες" και "χανιώλιδες" strait που επιδεικνύουν τη κονσερβοποιημένη απελευθέρωση τους.Με αποτέλεσμα να ειναι "must" να λέει κάποιος οτι συχνάζει το τάδε καφέ για να απολαύσει το παγωμένο fredo του.
Ευτυχώς οι παραλίες και το καλοκαίρι στα Χανιά είναι σε αφθονία,οπότε σ¨ολες τις απομονωμένες παραλίες γυμνιστών-όσες έχουν απομείνει- γίνεται κάθε απόγευμα "του λιμανακιού της Βουλιαγμένης"! Προσωπικά έχουμε απορρίψει παντελώς δυο παραλίες απο αυτές.Οταν πέρσυ πηγαίνουμε σε μια μικρή σ εκταση παραλία γυμνιστών και δίπλα σου ερχεται ενα strait ζευγάρη,που ούτε καν κάνουν γυμνισμό και ταυτόχρονα βλέπεις να κατεβαίνουν απο το μονοπάτι προς τη παραλία ολόκληρη οικογένεια με τη γιαγιά,το μικρό με το κουβαδάκι του,το φορητό ψυγείο και τη ψησταριά....σηκώνεσαι και φεύγεις τρέχοντας γυμνός μεχρι το αυτοκίνητο και συνεχίζεις το γυμνισμό σου στη μπανιέρα του σπιτιού σου. Σε μια άλλη παραλία τεράστια σε μήκος μεταξύ Χανια-Ρέθυμνο υπήρχε ενα τμήμα οπου συχνάζουν κγέι γυμνιστές και μή.Ηταν το μοναδικό αναξιοποίητο τουριστικά τμήμα παρα μόνο με μια καντίνα.Τώρα πια και απο τις δυο πλευρές έχουν ανοίξει οργανωμένα beach bars,με ξαπλώστρες,απλώστρες,γήπεδο βόλει και τη μυρωδιά του αντηλιακού να σε ναρκωνει μεσημεριάτικα σαν poppers.
A!Υπάρχουν και δύο τζουρά με τα οποία δεν εχω ασχοληθεί αλλά απο οτι βλέπω μάλλον μου κάνει για το "ουρητήριο του Αλλοδαπού".Αν δίνεις και μπερντέ ισως σου κατσει κανένα καλό κομμάτι.
Εναλλακτικές Αποδράσεις??
Σήμερα κιόλας,τυχαία, "κλείσαμε"εισιτήρια αεροπορικής αποδρασης για Αθηνα,αρχές Οκτωβρη μ'ευκαιρία την παράσταση της κ.Τσανακλίδου.Αλλοι αποδρούν για Αθήνα για την παράσταση του Logan mc Gree κι οχι μονο...με μία απόδραση το Σαββατοκυριακο καταφέρνει κάποιος αβάδιστα,ανώνυμα κι αβασάνιστα να αβέλει οτι στερήτε "επαέ".Αν προλαβει και την αγορά ανοιχτή επιστρέφει και με τις υπόλοιπες αγορές του.Ψώνια δηλαδή γενικού ενδιαφέροντος.
Άλλοτε πάλι οι τοπικές κοινωνικές εκδηλώσεις(γαμοι,πανηγύρια) εκει που όλοι κρατούν τα στερεότυπα της ανδροπρέπειας και ιεραρχίας της Κρητικής κοινωνίας...ολο και καποια απρόσμενη ευκαιρία μπορεί να προκείψει.Δεν είναι τυχαίο που σε μια τοπική επαρχία βρεθηκε ο κουμπάρος να κάνει prive batchelor party με τον γαμπρό, τιμόντας το νυφικο της νύφης ,ουτε που η αδερφή μιάς άλλης νύφης καψουρευτηκε τη κουμπάρα απο την Πάτρα.Αν μή τί άλλο δεν πάρει χαμένο και το γαμοπίλαφο κι οι κούπες ποθ αδιάζουν όλους τους δισταγμούς της κεφαλής.
Αλλη μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση είναι το αντιρατσιστικό φεστιβάλ του χωριού μας.Αν και ειναι μικρη αριθμητικά η συμμετοχή απο οργανώσεις της Αθηνας-φετος ηταν μονο ενα μέλος απο την Ο.Λ.Κ.Ε είναι ενα ενδιαφέρον διήμερο να βλέπει καποιος τοσους πολλους συγκεντρωμένους αραβο-πακιστανο-κουρδο-σύριους να λικνίζονται στους τοπικούς ρυθμούς της πατρίδας τους αγκαλιασμένες κι αγκαλιασμένοι.Εκει μεσα στη έκσταση του ρυθμου αν κάποιος το παιδεψει...ολο και κανένα λαυράκι θα βγάλει!
So, well come to Chania!
Υ.Γ.Σχολιο του συντρόφου¨"Αν περνούσαν καλά οι πούστηδες στο χωριό τους, δέν θα είχαν μαζευτεί 5 εκατομμύρια στην Αθήνα"

Fuck aids

2010-11-13T02:22:00.003+02:00